به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۱ ا. ل. م.*

۲ اين کتاب آسمانى اشتباه ناپذير است؛ رهنمودى براى پرهيزكاران؛

سه گروه از مردم: ( ۱) پرهيزگاران

۳ کسانى که به غيب ايمان دارند و نمازها (ارتباط با خدا)* را به جا می آورند و از آنچه به آنها روزى مى دهيم،** انفاق مى کنند.

۴ و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه پيش از تو نازل شد، ايمان مى آورند و به آخرت کاملاً يقين دارند.*

۵ اينان از جانب پروردگارشان هدايت شده اند؛ اينان برندگانند.

(۲) كافران

۶ و اما کسانى که باور ندارند، برايشان يکسان است؛ چه به آنها هشدار بدهى، يا ندهى، نمى توانند ايمان بياورند.*

۷ خدا بر افکار و شنوايى شان مهر مى زند و بر چشمانشان پرده اى است. آنان سزاوار مجازاتى سخت شده اند.

(۳) منافقان

۸ سپس کسانى هستند که مى گويند: "ما به خدا و روز آخر ايمان داريم،" و حال آنکه مؤمن نيستند.

۹ آنها سعى دارند كه خدا و کسانى را که ايمان دارند، فريب دهند، در حالى که فقط خود را فريب مى دهند، بدون آنکه دريابند.

۱۰ در افکارشان مرضى است. درنتيجه، خدا بر مرضشان مى افزايد. آنها به خاطر دروغ هايشان سزاوار مجازاتى دردناک شده اند.

۱۱ هنگامى كه به آنها گفته شود: "كار پليد مرتكب نشويد،" مى گويند: "ما که از صالحانيم!"

۱۲ د واقع، آنها كارهاى پليد انجام مى دهند، ولی درك نمى كنند.

۱۳ هنگامی كه به آنان گفته شود: "ايمان آوريد مانند مردمی که ايمان آورده اند،" می گويند: "آيا مانند بى خردانی که ايمان آوردند، ايمان بياوريم؟" درواقع، اين آنها هستند كه بى خردند، ولی نمی دانند.

۱۴ هنگامی كه با مؤمنان ملاقات کنند، می گويند: "ما ايمان داريم،" و چون با شياطين خود به خلوت نشينند، می گويند: "ما با شما هستيم؛ و فقط مسخره می کرديم."

۱۵ خدا تمسخرشان مى کند و آنان را سرگردان در ستمكاريشان سوق مى دهد.

۱۶ اين آنها هستند که گمراهی را به بهای هدايت خريدند. چنين معامله ای هرگز سودی به بار نمی آورد و نه هرگز هدايتی يابند.

۱۷ مثال آنها مانند کسانی است که آتشی برافروزند، سپس، همين که هاله ای از نور در پيرامونشان پرتو افکند، خدا نورشان را بگيرد و آنها را در تاريکی ها رها كند، ناتوان از ديدن.

۱۸ کر، گنگ و کور؛ آنها از گمراهی خود بازنمی گردند.

۱۹ مثالی ديگر: رگباری است از آسمان که در آن تاريکی ها و رعد و برق است. آنها انگشتانشان را در گوش هايشان فرو برند، تا از چنگ مرگ بگريزند. خدا از کافران كاملاً آگاه است.

نور ايمان

۲۰ نزديک است برق بينايی آنها را بربايد. هرگاه برايشان روشن شود، گامی به جلو برمی دارند و چون به تاريکی گرايد، از حرکت بازمی ايستند. اگر خدا بخواهد، می تواند* شنوايی شان و بينايی شان را برگيرد. خدا بر همه چيز تواناست.

۲۱ ای مردم، فقط پروردگارتان را عبادت کنيد- يکتایى که شما و پيشينيان شما را آفريد- باشد که نجات يابيد.

۲۲ يكتايی كه زمين را برای شما قابل سكونت قرار داد و آسمان را بنايى. او از آسمان آب فرو می فرستد، تا انواع ميوه ها را برای روزى شما فراهم كند. هيچ معبودی را همتای خدا قرار ندهيد، اكنون كه می دانيد.

هماورد خواهی رياضى

۲۳ اگر دربارهٔ آنچه بر بندهٔ خود* نازل کرديم شک داريد، پس يک سوره مانند اينها ارائه دهيد و شاهدان خود را عليه خدا فرا خوانيد، اگر راست می گوييد.

توصيف تمثيلى دوزخ

۲۴ اگر نمی توانيد- كه هرگز هم نخواهيد توانست - پس آگاه باشيد از آتش دوزخ كه سوخت آن مردم و سنگ هاست؛ آن در انتظار كافران است.

توصيف تمثيلى بهشت

۲۵ به کسانی که ايمان مى آورند و زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش مى گيرند، بشارت ده که برای آنان باغ هايی با نهرهاى روان خواهد بود. و چون از ميوه های آنجا به ايشان روزی دهند، خواهند گفت: "اين همان است که قبلاً براى ما فراهم شده بود." اين چنين، به طور تمثيلى برايشان توصيف شده است. در آنجا همسرانی پاک خواهند داشت و جاودانه در آن خواهند بود.

۲۶ خدا از آوردن هیچ گونه مثالى* ابا ندارد، از پشه اى ريز گرفته تا بزرگ تر و اما كسانى كه ايمان دارند، مى دانند كه اين حقيقتى است از جانب پروردگارشان. و اما كسانى كه ايمان ندارند، مى گويند: "خدا از چنين مثلى چه منظورى داشت؟" او بدين وسيله بسيارى را گمراه و بسيارى را هدايت مى كند. ولى او هرگز گمراه نمى كند به جز ستمكارانى را،

۲۷ كه عهد خدا را پس از پيمان بستن مى شكنند و آنچه را كه خدا به پيوستن آن فرمان داده است، قطع مى كنند و مرتكب كارهاى پليد مى شوند. اينان بازندگانند.

دو مرگ و دو زندگی برای كافران

۲۸ چگونه می توانيد به خدا کافر شويد در صورتی که مرده بوديد و او به شما زندگی بخشيد، سپس شما را می ميراند و باز شما را زنده می کند، سپس بازگشت نهايی شما به سوی اوست؟

۲۹ اوست که آنچه را که در زمين است برای شما آفريد، سپس به آسمان پرداخت و در آن هفت عالم را تکميل کرد.* او از همه چيز کاملاً آگاه است.

شيطان،"خدائی" موقت

۳۰ به ياد آور که پروردگارت به فرشتگان گفت: "من نماينده ای (خدایی موقت) در زمین قرار می دهم." آنان گفتند: "آيا می خواهی کسی را در آن قرار دهی که پليدی را در آن رواج دهد و خون بريزد، و حال آنکه ما مدح تو را می سراييم، تو را تجليل می كنيم و حاکميت مطلق تو را ارج می نهيم؟" او گفت: "من چيزی می دانم که شما نمی دانيد."

شروع امتحان

۳۱ او تمام اسم ها* را به آدم آموخت. سپس، آنها را به فرشتگان عرضه کرد و گفت: "اسامی اينها را به من بگوييد، اگر حق با شماست."

۳۲ گفتند: "شکوه و جلال تو ستايش باد، ما دانشى جز آنچه تو به ما آموخته ای نداريم. تویی داناى مطلق، حکيم ترين."

۳۳ او گفت: "ای آدم، اسامی اينها را به ايشان بگو." و چون اسامی آنها را برايشان بيان کرد، او گفت: "آيا به شما نگفتم که اسرار آسمان ها و زمين را من می دانم؟ من آنچه را آشکار و آنچه را پنهان کنيد، مى دانم."

۳۴ هنگامى كه به فرشتگان گفتيم: "به آدم سجده کنيد،" آنان سجده کردند، جز ابليس؛ او امتناع ورزيد، او بسيار متکبر و کافر بود.

۳۵ و گفتيم: "ای آدم، با زنت در بهشت زندگی کن و در آنجا از آنچه دوست داريد به فراوانی بخوريد، ولی به اين درخت نزديک نشويد، مبادا گناه کنيد."

۳۶ اما شيطان آنان را فريب داد و باعث شد از آنجا اخراج شوند. ما گفتيم: "به عنوان دشمنان يکديگر پايين برويد. محل سكونت و روزی شما تا مدتی در زمين خواهد بود."

کلمات مخصوص

۳۷ سپس، آدم از جانب پروردگارش کلماتی دريافت کرد که او با آن کلمات توبه اش را پذيرفت. اوست توبه پذير، رحيم.

۳۸ گفتيم: "همگی، از آنجا پايين برويد. هرگاه هدايتی از جانب من برای شما آيد، آنان که از هدايت من پيروی کنند، هيچ ترس و اندوهی نخواهند داشت.

۳۹ "و اما کسانی که کافر شوند و آيات ما را تکذيب کنند، ساكنان دوزخ خواهند بود که تا ابد در آنجا ماندگارند."

فرمان الهی به تمام يهوديان: به اين قرآن ايمان آوريد

۴۰ ای بنی اسراييل، نعمت مرا که بر شما ارزانی داشتم، به خاطر آوريد و به عهد خود وفا کنيد، تا من نیز به عهد خود وفا کنم و هیبت و حرمت مرا ارج نهید.

۴۱ به آنچه من در اين نازل کرده ام ايمان آوريد، که آنچه را در دست داريد، تصديق مى كند؛ اولين كسى نباشيد كه آن را تکذيب كند. آيات مرا به بهای اندک معامله نکنيد و مرا در نظر داشته باشيد.

۴۲ حق را با باطل در هم نياميزيد و دانسته حقيقت را پنهان نكنيد.

۴۳ نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید، زکات (انفاق واجب) را بدهيد و با رکوع کنندگان به رکوع برويد.

۴۴ آيا مردم را به پرهيزكاری سفارش می کنيد و خود را فراموش می کنيد، با اين که شما کتاب آسمانی را می خوانيد؟ آيا نمی فهميد؟

۴۵ از طريق صبر و نماز ياری جوييد. بی گمان اين کاری است دشوار، ولی نه برای حرمتگزاران،

۴۶ که باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد؛ و سرانجام به سوى او بازمی گردند.

۴۷ ای بنی اسراييل، به ياد آوريد نعمت مرا که بر شما ارزانی داشتم و اين که شما را بيش از ساير مردم مورد رحمت قرار دادم.

۴۸ آگاه باشيد از روزی که هيچ نفسى نمى تواند براى نفس ديگرى مفيد باشد، نه شفاعتى پذيرفته خواهد شد، نه غرامتى مى توان پرداخت و نه می توان از کسی مدد گرفت.

۴۹ به ياد آوريد که شما را از فرعونيان رهانيديم که بدترين آزارها را به شما می رساندند، پسرانتان را می کشتند و دخترانتان را زنده می گذاشتند. آن آزمايشی بود سخت از جانب پروردگارتان.

۵۰ به ياد آوريد که دريا را برايتان شکافتيم؛ شما را نجات داديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرق کرديم.

۵۱ با اين حال، هنگامی که موسی را برای چهل شب احضار کرديم، شما در غياب او گوساله را به پرستش گرفتيد و ستمکار شديد.*

۵۲ با اين همه، پس از آن شما را بخشيديم. باشد كه سپاسگزار باشيد.

۵۳ به ياد آوريد که به موسی کتاب آسمانی و فرقان عطا کرديم، باشد که هدايت شويد.

غرور خود را بکشيد

۵۴ به ياد آوريد که موسی به قوم خود گفت: "ای قوم من، شما با پرستش گوساله به نفس خود ستم کرديد. پس به درگاه خالق خود توبه کنيد و غرور خود را بکشيد که اين نزد پروردگارتان برای شما بهتر است." او توبهٔ شما را پذيرفت. اوست آمرزندە، مهربان ترين.

شواهد فيزيکی

۵۵ به ياد آوريد که گفتيد: "ای موسی، ما ايمان نخواهيم آورد، مگر آنکه خدا را عيناً ببينيم." درنتيجه، همان طور كه نگاه می کرديد، صاعقه ای به شما اصابت كرد.

۵۶ سپس شما را پس از آنكه مرده بوديد، دوباره زنده كرديم، باشد كه سپاسگزار باشيد.

در سينا

۵۷ و ابرها را (در صحرای سينا) سايبان شما قرار داديم و برای شما ترانگبين و بلدرچين فرو فرستاديم: "از چيزهای خويی که برايتان فراهم كرديم، بخوريد." آنان (با عصيان خود) به ما زيانی نرساندند؛ آنها فقط به نفس خويش صدمه زدند.

عدم اعتماد به خدا: آنها از ورود به اورشليم امتناع ورزيدند

۵۸ به ياد آوريد که گفتيم: "به اين شهر وارد شويد، جايی که هر قدر روزی بخواهيد، می يابيد. فقط با تواضع از دروازه وارد شويد و با مردم خوش رفتار باشيد. سپس گناهانتان را می بخشيم و بر پاداش پارسايان می افزاييم."

۵۹ اما ستمكاران در ميان آنها، دستورات ديگرى را به جاى احكامى كه به آنها داده شده بود، انجام دادند. درنتيجه، ما بر متجاوزان به خاطر ستمكارى هايشان بلايى از آسمان فرو فرستاديم.

معجزات بيشتر

۶۰ به ياد آوريد که موسی برای قوم خود در جستجوى آب بود. گفتيم: "چوبدست خود را بر آن سنگ بزن." که دوازده چشمه از آن فوران زد. اعضای هر قبيله محل آب خود را می دانست. از روزی های خدا بخوريد و بياشاميد و در زمين به فساد نگرديد.

سرکشی اسراﺋيل

۶۱ به ياد آوريد که گفتيد: "ای موسی، ما ديگر تحمل يک نوع غذا را نداريم. از پروردگارت بخواه تا محصولات زمينی از قبيل لوبيا، خيار، سير، عدس و پياز برای ما بروياند." گفت: "آيا می خواهيد چيزهاى پايين تر را جايگزين چيزهاى خوب کنيد؟ به مصر برويد، که هرچه درخواست کرده ايد در آن می توانيد بيابيد." آنان سزاوار لعنت، خوارى و خفت شده اند و خود را به خشم خدا گرفتار کردند. اين به خاطر آن است که آنان آيات خدا را رد كردند و پيامبران را به ناحق کشتند. اين به خاطر آن است که نافرمانی و تعدى کردند.

وحدت تمام تسليم شدگان

۶۲ مسلماً، کسانی که ايمان دارند، يهودیان، مسيحيان و تازه به دين گرويدگان؛ هر کس که (۱) به خدا ايمان دارد و (۲) به روز آخر ايمان دارد و (۳) زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از جانب پروردگار خود دريافت خواهد کرد. ايشان نه از چيزی بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

پيمان با اسراييل

۶۳ در حالى كه كوه سينا را بالاى سرتان نگاه داشتيم با شما عهد بستيم: "بايد از آنچه كه به شما داده ايم، سخت حمايت كنيد و محتواى آن را به خاطر بسپاريد، باشد كه نجات يابيد."

۶۴ ولی شما پس از آن روى گردانديد و اگر به خاطر موهبت خدا و رحمت او بر شما نبود، فنا شده بوديد.

۶۵ شما دربارهٔ كسانى كه در ميان شما حرمت سبت را نگاه نداشتند، آگاه شده ايد. به آنها گفتيم: "به پستى بوزينگان درآييد."

۶۶ ما آنها برای نسل خودشان و نسل های بعدى عبرتى قرار داديم و پندى روشنگر برای پرهيزكاران.

ماده گاو

۶۷ موسی به قوم خود گفت: "خدا به شما فرمان می دهد که ماده گاوی را قربانی کنيد." گفتند: "آيا ما را به تمسخر می گيری؟" گفت: "خدا نكند که مانند نادانان رفتار کنم."

۶۸ آنها گفتند: "از پروردگارت بخواه تا به ما نشان دهد کدامين را." گفت: "او می گويد که آن ماده گاو نه چندان پير است و نه چندان جوان؛ ميانسال است. اکنون، به دستوری که داده شد، عمل کنيد."

۶۹ گفتند: "پروردگارت را بخوان تا رنگش را به ما نشان دهد." گفت: "او می گويد که آن ماده گاوی است زرد رنگ، رنگى روشن که بينندگان را به نشاط می آورد."

۷۰ گفتند: "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد كه آن كدام است. به نظر ما ماده گاوها همه شبيه به هم هستند و به خواست خدا ما هدايت خواهيم شد."

۷۱ گفت: "او می گويد که آن ماده گاوی است که هرگز به شخم زدن زمين يا به آبياری کشتزارها خوار نشده است؛ سالم و بدون لک و پيس." گفتند: "اکنون حقيقت را آورده ای." سرانجام، با اكراه و بی ميلی فراوان آن را قربانی كردند.

منظور از ماده گاو

۷۲ شما شخصى را كشته بوديد، سپس در ميان خود اختلاف كرديد. خدا مى خواست آنچه را كه سعى كرديد پنهان كنيد، آشكار نمايد.

۷۳ گفتيم: "با قسمتى از آن (ماده گاو) به آن (مقتول) بزنيد." در اين هنگام بود که خدا مقتول را دوباره زنده کرد و نشانه های خود را به شما نماياند، باشد که بفهميد.

۷۴ با اين حال، دل های شما همچون سنگ سخت شد، يا حتی سخت تر. زيرا سنگ هايی هستند که از آن رودخانه ها جاری می شوند. برخی ديگر از سنگ ها می شکافند و نهرها به ملايمت از آن روان می شوند و پاره ای ديگر از سنگ ها از هيبت و حرمت خدا خرد می شوند. خدا هرگز از آنچه می کنيد، غافل نيست.

تحريف کلام خدا

۷۵ آيا انتظار داريد كه آنها هم مانند شما ايمان بياورند، در حالی كه بعضی از آنها كلام خدا را مى شنيدند و سپس پس از آنكه خوب مى فهميدند، عمداً آن را تحريف مى كردند؟

کتمان کلام خدا

۷۶ و هنگامی كه مؤمنان را ملاقات می‌كنند، مى گويند: "ما ايمان داريم." ولی هنگامی كه گردهم مى آيند، مى گويند: "از اطلاعاتی كه خدا به شما داده است، (مؤمنان را) آگاه نكنيد، مبادا آنها را در استدلالشان دربارهٔ پروردگارتان ياری كرده باشيد. آيا نمى فهميد؟"

۷۷ مگر آنها نمی دانند که خدا از آنچه پنهان می کنند و از آنچه آشکار می سازند، آگاه است؟

۷۸ در ميان آنها مردمی هستند که از اهل کتاب نيستند و از کتاب آسمانی جز آنچه شنيده اند، چيزی نمی دانند. سپس، گمان می كنند که آن را می دانند.

۷۹ بنابراين، وای بر كسانی كه كتاب آسمانی را در طلب مادياتی بی ارزش با دست های خود تحريف می‌كنند، سپس می‌ گويند: "اين است آنچه كه خدا نازل كرده است." وای برآنها به خاطر چنين تحريفاتی و وای بر آنها برای منافع نامشروعشان.

ابديّت بهشت و جهنم

۸۰ بعضی گفته اند: "مدت دوزخ محدود است و جز برای چند روز در آن نخواهيم بود." بگو: "آيا شما از خدا چنين عهدی گرفته ايد- خدا هرگز خلاف عهدش عمل نمی کند- يا از جانب خدا چيزی می گوييد كه نمی دانيد؟"*

۸۱ مسلماً، كسانی كه گناه می‌ كنند و با اعمال پليدشان احاطه می شوند، ساكنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن ماندگارند.

۸۲ و اما کسانی که ايمان می آورند و زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش مى گيرند، از ساكنان بهشت خواهند بود؛ آنها جاودان در آن ماندگارند.

فرامين

۸۳ ما با بنی اسرایيل پيمان بستيم: "جز خدا را نپرستيد. به والدين خود احترام بگذاريد و به خويشاوندان، يتيمان و تهيدستان توجه كنيد. با مردم خوش رفتاری نماييد. نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید و زکات (انفاق واجب) را بدهيد." اما جز عدهٔ كمی از شما، بقيه روی گردانديد و مخالفت كرديد.

۸۴ و با شما پيمان بستيم که خون يکديگر را نريزيد و يکديگر را از خانه های خود بيرون نرانيد. شما پذيرفتيد و شهادت داديد.

۸۵ با اين حال، هنوز يكديگر را می كشيد و بعضی از خودتان را از خانه‌هايشان می ‌رانيد و با گناهكاری و بدخواهی عليه آنها همدست می‌ شويد. حتی هنگامی كه تسليم شما شدند، از آنها غرامت خواستيد. بيرون راندن آنها از ابتدا برای شما ممنوع شده بود. آيا شما به بخشی از كتاب آسمانی ايمان داريد و بخشی را باور نداريد؟ مجازات كسانی كه در ميان شما چنين می ‌كنند، چه باشد، جز خواری در اين دنيا و عذابی بسيار بدتر در روز قيامت؟ خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۸۶ اين آنها هستند که زندگی پست دنيا را به بهای آخرت خريدند. درنتيجه، نه هرگز در مجازاتشان تخفيف داده می شود و نه فريادرسی خواهند داشت.

پيامبران اسراييل

۸۷ ما به موسی كتاب آسمانی عطا كرديم و پس از او رسولان ديگری فرستاديم و به عيسی، پسر مريم، معجزاتی آشكار داديم و به وسيلهٔ روح القدس از او حمايت كرديم. آيا اين حقيقت ندارد كه هرگاه رسولی با آنچه كه مورد پسند شما نبود برايتان آمد، غرورتان باعث شد كه متكبر شويد؟ بعضی از آنها را تكذيب كرديد و بعضی از آنها را كشتيد.

بيان مصيبت بار و غم انگيز: "تصميم خود را گرفته ام!"

۸۸ برخی می گويند: "ما تصميم خود را گرفته ايم!" بلکه، اين لعنت خداست، که در نتيجهٔ کفرشان، آنها را از ايمان آوردن بازمی دارد، جز تعداد كمى از آنها.

با نزول قرآن، مجموعهٴ کتب آسمانی كامل شد

۸۹ هنگامی كه اين كتاب آسمانی از جانب خدا برايشان آمد، با آنكه با آنچه دارند، مطابقت می ‌كند و آن را تصديق می نمايد و آنها هنگام گفتگو با كافران ظهور آن را پيش‌ بينی می ‌كردند، هنگامی كه پيش بينی خودشان به وقوع پيوست، آن را باور نكردند. كافران اين چنين به لعنت خدا مبتلا می ‌شوند.

۹۰ مسلماً، نفس خود را به بد چيزی فروختند- اين آيات خدا را صرفاً از روی غيظ رد كردند كه چرا خدا در ميان بندگانش موهبت خويش را به هر كه برگزيند، ارزانی می ‌دارد. درنتيجه، آنها پی در پی به خشم دچار شدند. كافران سزاوار عذابی خواركننده شده‌اند.

۹۱ و چون به آنان گفته شود: "به اين آيات خدا ايمان بياوريد،" می گويند: "ما فقط به آنچه بر ما نازل شد، ايمان داريم." بدين ترتيب، آيات بعدی را باور نمی کنند، با آنكه حقيقتی است از جانب پروردگارشان و آنچه را كه دارند، تصديق می کند! بگو: "پس چرا پيامبران خدا را کشتيد، اگر باايمان بوديد؟"

درس عبرتی از تاريخ اسراﺋيل

۹۲ موسی با معجزاتی شگرف نزد شما آمد، با اين حال شما در غياب او، گوساله را پرستيديد و ستمکار شديد.

۹۳ در حالی كه كوه سينا را بالای سرتان نگاه داشتيم، با شما پيمان بستيم و گفتيم: "از دستوراتی كه به شما داده‌ايم، با قدرت تمام حمايت كنيد و گوش فرا دهيد." آنها گفتند: "ما می ‌شنويم، ولی اطاعت نمی ‌كنيم." به دليل كفرشان، دل‌هايشان فريفتهٔ گوساله شد. بگو: "درواقع، آنچه كه اعتقادتان به شما امر می ‌كند، باعث بدبختی است، البته اگر ايمان و اعتقادی داشته باشيد."

۹۴ بگو: "اگر سرای آخرت نزد خدا ويژهٔ شماست و سايرين از آن محروم هستند، پس آرزوی مرگ کنيد، اگر راست می گوييد."

۹۵ آنها هرگز آرزوی آن را نمی ‌كنند، به سبب آنچه با دست‌های خويش از پيش فرستاده‌اند. خدا از ستمكاران كاملاً آگاه است.

۹۶ درحقيقت، آنها را به زندگی حريص‌ترين خواهيد يافت؛ حتی به مراتب بيشتر از مشركان. هر يك از آنها آرزو دارد كه هزار سال عمر كند. اما اين عمر طولانی هم نمی تواند او را از مجازات در امان بدارد، حتى هر قدر هم كه عمر كند. خدا بر تمام اعمالشان بيناست.

جبرئيل، واسطهٴ وحی

۹۷ بگو: "هر کس که با جبرئيل مخالفت كند، بايد بداند که او اين (قرآن) را با خواست خدا، بر قلب تو نازل کرده است که تصديق كنندهٔ کتب آسمانی پيشين و هدايت و بشارتی است برای مؤمنان."

۹۸ هر کس مخالف خدا و فرشتگان او و رسولان او و جبرئيل و ميکائيل باشد، بداند که خدا با کافران مخالف است.

۹۹ ما آيات را به اين روشنی بر تو نازل كرده‌ايم و فقط ستمكاران آن را تكذيب خواهند كرد.

۱۰۰ آيا واقعيت جز اين است که هرگاه پيمانی می بندند و متعهد می شوند که به آن وفا کنند، هميشه بعضی از آنها آن را ناديده می گيرند؟ درواقع، بيشترشان ايمان ندارند.

بی اعتنايی به کتاب خدا

۱۰۱ اكنون كه رسولی از جانب خدا برايشان آمده است* و با آنكه كتاب آسمانی خودشان را ثابت و تصديق می ‌كند، برخی از پيروان كتاب آسمانی (يهوديان، مسيحيان و مسلمانان) به كتاب خدا پشت می ‌كنند و چنان بی ‌اعتنا هستند كه گويی هرگز كتاب آسمانی نداشته‌اند.*

جادو منع شده است

۱۰۲ آنها آنچه را كه شياطين دربارهٔ سلطنت سليمان تعليم دادند، دنبال كردند. گرچه سليمان كافر نبود، ولی شياطين كافر بودند. آنها به مردم جادوگری و آنچه را كه توسط دو فرشتهٔ بابل، هاروت و ماروت فرستاده شد، تعليم دادند. آن دو چنين دانشی را ابراز نكردند مگر آنكه گوشزد كنند كه: "اين يك امتحان است. از اين دانش سوء استفاده نكنيد." اما مردم از آن برای حيله‌های شيطانی مانند برهم زدن ازدواج‌ها استفاده كردند. آنها هرگز نمی ‌توانند برخلاف خواست خدا به كسی آسيبی برسانند. درواقع، آنها چيزی را ياد می ‌گيرند كه به ضرر آنهاست، نه چيزی كه به نفع آنهاست و آنها به خوبی می ‌دانند كه هر كس طلسم و جادو به كار بندد، در آخرت سهمی نخواهد داشت. درواقع، آنها نفس خود را به بد چيزی می ‌فروشند، اگر فقط می ‌دانستند.

۱۰۳ اگر ايمان بياورند و زندگی پرهيزکارانه ای را در پيش گيرند، پاداش خدا به مراتب بهتر است، اگر فقط می دانستند.

تغيير دادن کلمات دعا

۱۰۴ ای كسانی كه ايمان آوردەايد، نگوييد: "راعِنا"* (چوپان ما باش). درعوض، بگوييد: "اُنظُرنا" (ناظر ما باش) و گوش فرا داريد. کافران سزاوار مجازاتی دردناک شده اند.*

حسادت محکوم است

۱۰۵ نه كافران اهل كتاب دوست دارند ببينند که از جانب پروردگارتان نعمتی بر شما فرود می آيد و نه مشركان. اگرچه، خدا باران رحمتش را به هر كه برگزيند، فرو می فرستد. خدا صاحب موهبتی است بی انتها.

معجزه نهايی: کُد رياضی قرآن

۱۰۶ هرگاه معجزه‌ای را نسخ كنيم، يا باعث فراموشی آن شويم، معجزه‌ای بهتر و يا دست کم مانند آن را می ‌آوريم. آيا شما اين حقيقت را تشخيص نمی ‌دهيد كه خداست قادر مطلق؟*

۱۰۷ آيا اين حقيقت را تشخيص نمی ‌دهيد كه سلطنت آسمان‌ها و زمين از آن خداست؛ كه شما غير از خدا كسی را به عنوان مولا و سرور خود نداريد؟

۱۰۸ آيا می خواهيد از رسول خود چيزى درخواست کنيد که قبلاً از موسی درخواست شده بود؟ هرکس کفر را به جای ايمان انتخاب کند، مسلماً از راه راست منحرف شده است.

۱۰۹ اکنون که شما ايمان آورده ايد، بسياری از اهل کتاب مايلند ببينند که شما به کفر بازگشته ايد. اين ناشی از حسادتی است که در نهاد آنهاست، پس از آنکه حقيقت برايشان آشكار شده است. آنان را ببخشيد و به حال خود رها کنيد، تا خدا حکمش را صادر کند. خداست قادر مطلق.

۱۱۰ نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید و زکات (انفاق واجب) را بدهيد. هر كار نيكی كه از پيش برای نفس خويش بفرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت. خدا به آنچه می ‌كنيد، بيناست.

تمام مؤمنان، صرفنظر از نام دينشان، نجات می يابند

۱۱۱ برخی گفته‌اند: "هيچ كس وارد بهشت نخواهد شد، جز يهوديان يا مسيحيان!" چنين است خيال خام آنها. بگو: "مدرك خود را به ما نشان دهيد، اگر حق با شماست."*

تسليم: تنها دين

۱۱۲ مسلماً، کسانی که خود را با تمام وجود فقط به خدا تسليم کنند و زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش گيرند، پاداش خود را از جانب پروردگار خود دريافت خواهند کرد؛ نه از چيزی بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.*

۱۱۳ يهوديان گفتند: "مسيحيان پايه و اساسی ندارند." در حالی كه مسيحيان گفتند: "يهوديان پايه و اساسی ندارند." با آنكه، هر دو كتاب آسمانی می ‌خوانند. چنين است گفتار كسانی كه دانشی ندارند. خدا در روز قيامت، دربارهٔ اختلافاتشان قضاوت خواهد كرد.

مكرراً به مسجد برويد

۱۱۴ چه كسانی پليدتر از آنان كه مساجد خدا را، جايی كه نام او ذكر می ‌شود، تحريم كنند و در متروك كردن آن همكاری نمايند؟ اينان نبايد به آنجا وارد شوند، مگر با ترس. آنها در اين دنيا از ذلت و خواری رنج می ‌برند و در آخرت به عذابی عظيم مبتلا خواهند شد.

۱۱۵ شرق و غرب از آن خداست؛ هر جا رويد خدا در آنجا حضور خواهد داشت. خدا هميشه در همه جا حاضر است، بر همه چيز داناست.

کفر بزرگ

۱۱۶ آنها گفتند: "خدا پسری اختيار کرده است!" هرگز؛ شکوه و جلال او ستايش باد. همه چيز در آسمان ها و زمين از آن اوست؛ همه فرمانبردار اويند.

۱۱۷ آغازكنندهٔ آسمان ها و زمين: برای انجام هر کاری، به سادگی به آن می گويد: "باش،" و آن هست.

۱۱۸ کسانی که دانشی ندارند، می گويند: "ای کاش می شد خدا با ما سخن بگويد، يا معجزه ای بر ما بيايد!" کسانی که پيش از آنها بودند نيز سخنانی مشابه اين را گفته اند؛ افکارشان مانند يکديگر است. ما معجزات را برای کسانی که به يقين رسيده اند، نمايان می کنيم.

۱۱۹ ما تو* را با حقيقت فرستاده ايم تا نويدبخش و هشداردهنده باشی. تو جوابگوی کسانی نيستی که سزاوار دوزخ مى شوند.*

۱۲۰ نه يهوديان تو را خواهند پذيرفت و نه مسيحيان، مگر آنکه از دين آنها پيروی کنی. بگو: "هدايت راستين، هدايت خداست." اگر با وجود دانشی که دريافت كردەاى، به خواسته هايشان تن دهی، هيچ يار و پشتيبانی در برابر خدا نخواهی يافت.

۱۲۱ كسانی كه كتاب آسمانی دريافت كردند و آن را آن طور كه بايد بدانند می ‌دانند، به اين ايمان خواهند آورد. و اما كسانی كه ايمان نمی آورند، از بازندگانند.

۱۲۲ ای بنی اسرایيل، به ياد آوريد نعمتم را که بر شما ارزانی داشتم و اينکه شما را بيش از ساير مردم مورد رحمت قرار دادم.

۱۲۳ آگاه باشيد از آن روزی كه نه نفسی به نفس ديگری كمك خواهد كرد، نه غرامتی پذيرفته خواهد شد و نه شفاعتی مؤثر خواهد بود و نه به كسی ياری خواهد شد.

ابراهيم

۱۲۴ به ياد آوريد که ابراهيم از جانب پروردگارش با دستوراتى خاص امتحان شد و همه را به انجام رسانيد. (خدا) گفت: "من تو را برای مردم به امامت برمی گزينم." او گفت: "و نيز نوادگان مرا؟" او گفت: "پيمان من شامل ستمگران نمی شود."

۱۲۵ ما زيارتگاه (کعبه) را مركزى براى مردم و پناهگاهی امن قرار داده ايم. شما می توانيد از عبادتگاە ابراهيم به عنوان معبد استفاده کنيد. ما به ابراهيم و اسماعيل مأموريت داديم: "خانهٔ مرا برای زيارت كنندگان و کسانی که در آنجا زندگی می کنند و کسانی که رکوع و سجده می کنند، خالص کنيد."

۱۲۶ ابراهيم دعا کرد: "پروردگار من، اينجا را سرزمينی صلح آميز قرار ده و برای اهالی آن ميوه فراهم كن. به کسانی که به خدا و روز آخر ايمان دارند روزی ده." (خدا) گفت: "من به کافران نيز روزی خواهم داد. من اجازه خواهم داد که آنان موقتاً لذت ببرند، سپس آنان را به عذاب دوزخ و سرانجامى بسيار بد دچار خواهم كرد."

تمام تکاليف دين تسليم (اسلام) را ابراهيم آورد

۱۲۷ در حالی كه ابراهيم، همراه با اسماعيل پايه‌های زيارتگاه را بر پا می ‌داشتند (دعا كردند): "پروردگار ما، اين را از ما بپذير. تويی شنوا، دانای مطلق.

۱۲۸ "پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار از نسل ما امتی ‌پديد آيد كه به تو تسليم باشد. آداب دينمان را به ما بياموز و توبهٔ ما را بپذير. تويی آمرزنده، مهربان‌ترين.

۱۲۹ "پروردگار ما، و در ميان آنان رسولی برانگيز تا آيات تو را برايشان بخواند، به ايشان کتاب آسمانی و حکمت تعليم دهد و آنها را خالص گرداند. تويی صاحب اقتدار، حکيم ترين."

۱۳۰ کيست که از دين ابراهيم روی برتابد، مگر کسی که نفس خويش را فريب دهد؟ ما در اين دنيا او را برگزيده ايم و در آخرت او با پرهيزكاران خواهد بود.

۱۳۱ هنگامی که پروردگارش به او گفت: "تسليم باش،" گفت: "من به پروردگار عالم تسليم هستم."

۱۳۲ علاوه بر اين، ابراهيم فرزندانش را به همين كار سفارش کرد و يعقوب نيز چنين کرد: "ای فرزندان من، خدا دين را برای شما مشخص کرده است؛ مبادا تسليم نشده از دنيا برويد."

۱۳۳ اگر شاهد يعقوب در بستر مرگش بوديد؛ به فرزندان خود گفت: "پس از مرگ من به عبادت چه خواهيد پرداخت؟" گفتند: "خداى تو را عبادت خواهيم کرد؛ خداى پدرانت ابراهيم، اسماعيل و اسحاق را؛ خداى واحد را. ما تسليم او هستيم."

۱۳۴ چنين است جامعه ای از گذشته. آنها براى آنچه كسب كردند، مسئولند و شما براى آنچه كسب مى كنيد، مسئول هستيد. شما جوابگوى هيچ يک از اعمال آنها نيستيد.

تسليم(اسلام): دين ابراهيم

۱۳۵ آنها گفتند: "بايد يهودی يا مسيحی باشيد، تا هدايت يابيد." بگو: "ما از دين ابراهيم پيروی می کنيم- از يکتا پرستی- او هرگز مشرک نبود."*

فرقى ميان رسولان خدا نگذاريد

۱۳۶ بگوييد: "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و اسباط نازل شد، ايمان داريم؛ و به آنچه به موسی و عيسی و تمام پيامبران از جانب پروردگارشان داده شد. ما ميان هيچ يك از آنها فرقی نمی ‌گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."

۱۳۷ اگر آنها هم مانند شما ايمان بياورند، پس هدايت شده‌اند. اما اگر روی گردانند، از مخالفان هستند. خدا شما را از شر مخالفت آنها حفظ خواهد كرد؛ اوست شنوا، دانای مطلق.

۱۳۸ چنين است روش خدا و روش چه کسی بهتر از خداست؟ "ما فقط او را می پرستيم."

۱۳۹ بگو: "آيا دربارهٔ خدا با ما مشاجره می کنيد، درحالی که او پروردگار ما و پروردگار شماست؟ ما مسئول اعمال خويش هستيم و شما مسئول اعمال خود. ما فقط به او اخلاص می ورزيم."

۱۴۰ آيا می گوييد که ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و اسباط يهودی يا مسيحی بودند؟ بگو: "آيا شما بهتر از خدا می دانيد؟ کيست پليدتر از آن که شهادتی را که از خدا آموخته است، كتمان كند؟ خدا هرگز از آنچه می کنيد، غافل نيست."

۱۴۱ آن بود جامعه‌ای از گذشته. آنها برای آنچه كسب كردند مسئولند و شما برای آنچه كسب می كنيد، مسئول هستيد. شما جوابگوی هيچ يك از اعمال آنها نيستيد.

الغاء تعصّب و تبعيض

۱۴۲ در ميان مردم نابخردانی هستند كه مى گويند: "چرا جهت قبلهٔ خود را تغيير دادند؟" بگو: "شرق و غرب از آن خداست؛ هر کس که بخواهد، او به راهی مستقيم هدايتش می کند."*

۱۴۳ اين چنين شما را جامعه ای بی طرف قرار داديم، تا بر مردم شاهد باشيد و رسول بر شما شاهد باشد. ما جهت اصلی قبله را فقط به اين منظور تغيير داديم که معلوم شود چه کسانی بی چون و چرا از رسول پيروی می کنند و چه کسانی روی پاشنهٔ خود عقبگرد می کنند. آن آزمايشی بود دشوار، ولی نه برای آنان که خدا هدايتشان کرده است. خدا هرگز عبادات شما را تباه نمی گرداند. خدا نسبت به مردم رﺋوف است، مهربان ترين.

جهت قبله مجدداً به سوی مکه بازگشت دادە شد

۱۴۴ ما ديده ايم که تو (در جستجوی جهت درست) رو به آسمان می گردانی. اينک قبله ای تعيين می کنيم که تو خوشنود شوی. از اين پس، روی خود را به سوی مسجدالحرام بگردان. هر جا که باشيد، همهٔ شما روی خود را به آن سو بگردانيد. کسانی که کتاب آسمانی پيشين را دريافت کردند، می دانند که اين حقيقتی است از جانب پروردگارشان. خدا هرگز از آنچه می کنند، غافل نيست.

۱۴۵ هر معجزه ای هم که به اهل کتاب نشان دهی، باز از قبلهٔ تو پيروی نخواهند کرد. تو نيز از قبلهٔ آنها پيروی نکن. آنها حتی از قبلهٔ يکديگر پيروی نمی کنند. اگر پس از دانشی که به تو رسيده است، به خواسته هايشان تن دهی، در شمار ستمگران قرار خواهی گرفت.

سوء استفاده از کتاب آسمانی: تأکيد بر مطلب دلخواه و كتمان بقيه

۱۴۶ كسانی كه كتاب آسمانی دريافت كردند، حقيقت را در اين می ‌شناسند، همان طور كه فرزندان خود را می ‌شناسند. با اين همه، برخی از آنها دانسته حقيقت را كتمان می ‌كنند.

۱۴۷ اين حقيقتی است از جانب پروردگارت؛ هيچ شكی به خود راه نده.

۱۴۸ هر یک از شما جهت خود را برای پيروی انتخاب می كند؛ در پرهيزكاری از يکديگر سبقت بگيريد. هر جا که باشيد، خدا همهٔ شما را احضار خواهد کرد. خداست قادر مطلق.

جهت قبله مجدداً به سوی مکه بازگشت دادە شد

۱۴۹ هر جا که روی، (به هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجدالحرام* بگردان. اين حقيقتی است از جانب پروردگار تو. خدا هرگز از آنچه انجام می دهيد، غافل نيست.*

۱۵۰ هرجا که روی، (به هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجدالحرام بگردان؛ هر جا باشيد (به هنگام نماز) روی خود را به آن سو بگردانيد. بدين ترتيب، مردم هيچ دليلی برای مخالفت با شما نخواهند داشت، مگر ستمگرانی که در ميانشان هستند. از آنها نترسيد، بلکه از من بترسيد. آنگاه من نعمت های خود را بر شما تمام خواهم کرد، باشد که هدايت يابيد.

۱۵۱ (نعماتی) از قبيل فرستادن رسولی از ميان خودتان تا آيات ما را برايتان بخواند، شما را خالص گرداند، به شما کتاب آسمانی و حکمت بياموزد و به شما چيزهايی تعليم دهد که هرگز نمی دانستيد.

۱۵۲ به ياد من باشيد، تا به يادتان باشم و شکرگزار من باشيد؛ ناسپاسی نکنيد.

۱۵۳ ای كسانی كه ايمان داريد، از طريق صبر و نماز كمك بجوييد. خدا با كسانی است كه صبورانه استقامت می ‌ورزند.

از اينجا به کجا می رویم؟

۱۵۴ دربارهٔ کسانی که در راه خدا کشته می شوند، نگوييد: "مردگانند." ايشان نزد پروردگار خود زنده اند، ولی از درک شما خارج است.**

۱۵۵ ما مسلماً، شما را با ترس، گرسنگى، از دست دادن پول، جان و محصولات امتحان خواهيم كرد. به صبوران بشارت بده.**

۱۵۶ هرگاه به مصيبتی دچار شوند، می گويند: "ما متعلق به خدا هستيم و به سوی او بازمی گرديم."

۱۵۷ اينان سزاوار رحمت و نعمت هايی از جانب پروردگارشان شده اند. اينان از هدايت شدگانند.

زيارت حج

۱۵۸ تپه های صفا و مروه شعائرى است که خدا مقرر كردە است. هر کس حج يا عمره را به جا آورد، خطايی مرتکب نمی شود که مسافت ميان آنها را بپيمايد. اگر کسی داوطلب است كارهای پرهيزكارانهٔ بيشتری انجام دهد، پس خدا سپاسگزار است، دانای مطلق.

گناه بزرگ

۱۵۹ كسانی كه آيات و هدايت ما را پس از آنكه در كتاب آسمانی برای مردم اعلام می شود، پنهان می كنند، به لعنت خدا محكوم شده اند؛ لعنت تمام لعنت کنندگان بر آنهاست.

۱۶۰ و اما کسانی که توبه کنند، اصلاح شوند و اعلام كنند، من توبهٔ آنان را می پذيرم. من آمرزنده ام، مهربان ترين.

۱۶۱ کسانی که ايمان ندارند و كافر بميرند، به لعنت خدا، فرشتگان و تمامی مردم (در روز قضاوت) گرفتار شده اند.

۱۶۲ آنها تا ابد در آن ماندگارند. نه هرگز در عذابشان تخفيف داده شود و نه مهلتی يابند.

۱۶۳ خدای شما خدای واحد است؛ خدایی جز او نيست، بخشنده ترين، مهربان ترين.

نشانه های خارق العاده الهی

۱۶۴ در آفرينش آسمان ها و زمين، گردش پياپی شب و روز، کشتی ها که برای منافع مردم در اقيانوس سير می کنند، در آبی که خدا از آسمان فرو می فرستد تا دوباره زمين مرده را زنده کند و همه گونه موجودات را در آن پراکنده سازد، در كنترل ماهرانهٔ بادها و در ابرهايی که ميان آسمان و زمين قرار داده شدند، مدارک كافی است برای مردمی که می فهمند.

بت ها، بت پرستان را طرد می كنند

۱۶۵ با اين حال، برخی از مردم معبودانی را همتای خدا قرار می دهند و به آنها چنان عشق می ورزند كه گويی خدا هستند. كسانی كه ايمان دارند بيش از هر كس، به خدا عشق می ورزند. اگر فقط ستمكاران می ‌توانستند خود را هنگام روبرو شدن با عذاب ببينند، آنگاه متوجه می شدند كه تمام قدرت‌ها فقط متعلق به خداست و عذاب خدا هيبت‌انگيز است.*

۱۶۶ پيشوايان، پيروان خود را طرد خواهند كرد. آنها عذاب را خواهند ديد و تمام وابستگى ها در ميانشان قطع خواهد شد.

۱۶۷ كسانی كه پيروی كردند، خواهند گفت: "اگر فرصت ديگری بيابيم، آنها را طرد خواهيم كرد، همان طور كه اكنون آنها ما را طرد كرده‌اند." خدا اين چنين نتايج اعمالشان را به آنها نشان می ‌دهد كه چيزی جز ندامت نيست؛ آنها هرگز از دوزخ خارج نخواهند شد.

شيطان حلال ها را، حرام می کند

۱۶۸ ای مردم، از محصولات زمين، تمام چيزهايی را كه خوب و حلال هستند بخوريد و از گام‌های شيطان پيروی نكنيد؛ او سرسخت‌ترين دشمن شماست.

۱۶۹ او فقط شما را به پليدی و اعمال زشت امر می ‌كند و اينكه شما دربارهٔ خدا چيزی بگوييد كه نمی ‌دانيد.

حفظ وضع موجود : فاجعۀ انسانی

۱۷۰ هنگامى كه به آنان گفته شود: "از آنچه خدا در اين نازل کرده است، پيروی کنيد" می گويند: "ما فقط از آنچه والدينمان انجام می دادند، پيروی می کنيم." اگر والدين آنها نفهميدند و هدايت نشدە بودند، چطور؟

۱۷۱ مثال چنين کافرانی مانند طوطيانی است که هر بانگ و ندايی را که بشنوند، بی آنکه بفهمند تکرار می کنند. کر، گنگ، و کور؛ آنان نمی توانند بفهمند.

فقط چهار گوشت، حرام است

۱۷۲ ای كسانی كه ايمان آوردە ايد، از چيزهای خوبی كه برايتان فراهم كرديم، بخوريد و شكر خدا را به جا آوريد، اگر تنها او را می ‌‌پرستيد.*

۱۷۳ او فقط خوردن حيواناتی را كه (بدون دخالت انسان) خودشان بميرند، خون، گوشت خوك و حيواناتی كه برای غير خدا نذر و اهدا شوند، برايتان حرام می كند. اگر كسی مجبور (به خوردن اينها) شود، بدون آنكه عمداً این کار را بکند يا قصد بدی داشته باشد، مرتكب گناهی نمی شود. خداست عفوكننده، مهربان ترين.

پيشوايان فاسد مذهبی معجزه قرآن را پنهان می دارند

۱۷۴ كسانی كه برای به دست آوردن بهايی ناچيز، آيات خدا را كه در كتاب آسمانی است، كتمان می كنند، چيزی جز آتش در شكم خود فرو نمی برند. خدا در روز قيامت با آنها صحبت نخواهد كرد و آنها را خالص نخواهد نمود. آنها سزاوار عذابی دردناك شده اند.*

۱۷۵ آنها هستند كه گمراهی را به جای هدايت و عذاب را به جای بخشش انتخاب كردند. درنتيجه، بايد دوزخ را تحمل كنند.

۱۷۶ به همين دليل خدا اين كتاب آسمانی را كه حامل حقيقت است، نازل كرده است و آنان كه با كتاب آسمانی مخالفت می كنند، سرسخت ترين مخالفان هستند.

تعريف پرهيزكاری

۱۷۷ پرهيزكاری آن نيست که روی خود را به سوی شرق يا غرب بگردانيد، پرهيزكاران کسانی هستند که به خدا، روز آخر، فرشتگان، کتاب آسمانی و پيامبران ايمان دارند و پول خود را با خوشرويی و رغبت به خويشاوندان، يتيمان، نيازمندان، مسافران غريب، فقيران و برای آزاد كردن بردگان انفاق می کنند؛ و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا می آورند و زکات (انفاق واجب) را می پردازند؛ و هرگاه قولی دهند، به قول خود وفا می کنند؛ و در برابر آزارها، سختی و جنگ صبورانه استقامت می کنند. اينان راستگويانند؛ اينان پرهيزكارانند.

منصرف كردن از اعدام

۱۷۸ ای کسانی که ايمان آوردە ايد، هرگاه قتلی صورت بگيرد قانون مساوات برايتان مقرر شده است- آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، مؤنث در برابر مؤنث. اگر خويشان مقتول کسی را عفو کنند، لازم است که او مراتب قدردانی خود را ابراز کند و غرامت منصفانه ای بپردازد. اين تخفيف و رحمتی است از جانب پروردگار شما. هر کس از اين حد تجاوز کند، به مجازاتی دردناک گرفتار می شود.*

۱۷۹ قانون مساوات حافظ جان شماست، ای خردمندان. باشد که پرهيزكار شويد.

وصيت نامه بنويسيد

۱۸۰ چنين مقرر شده است که چون مرگ نزديک می شود، به نفع والدين و خويشاوندان به شيوه ای منصفانه وصيت نامه اى بنويسيد. اين وظيفهٔ پرهيزكاران است.

۱۸۱ اگر کسی وصيتی را که شنيده است تغيير دهد، گناه اين تغيير بر دوش کسانی است که مسئول اين تغيير بوده اند. خداست شنوا، دانا.

۱۸۲ اگر کسی ببيند که وصيت کننده بی عدالتی فاحشی مرتکب شده است و يا تمايل يک جانبه نشان داده است و برای استقرار عدالت در جهت اصلاح وصيت نامه گام بردارد، گناهی مرتکب نمی شود. خداست آمرزنده، مهربان ترين.

تأکيد روزه و تغييرات آن

۱۸۳ ای کسانی که ايمان آورده ايد، روزه بر شما مقرر شده است، همان گونه که بر کسانی که پيش از شما بودند، مقرر شده بود. باشد که نجات يابيد.*

۱۸۴ روزهای مشخصی (برای روزه گرفتن تعيين شده است)؛ اگر كسی بيمار يا در حال سفر باشد، می ‌تواند به جای آن به همان تعداد از روزهای ديگر را روزه بگيرد. كسانی كه می توانند روزه بگيرند، ولی با سختی فراوان، می توانند به جای هر روزی كه روزه را می شكنند مستمندی را غذا دهند. اگر كسی داوطلبانه (كارهای پرهيزكارانهٔ بيشتری انجام دهد)، بهتر است. ولی روزه گرفتن برای شما بهترين است، اگر فقط می دانستيد.

۱۸۵ رمضان ماهی است كه در آن قرآن نازل شد، كه برای مردم هدايت، تعاليم روشن و كتاب قانون فراهم می كند. از ميان شما كسانی كه شاهد اين ماه هستند، بايد در اين ماە روزه بگيرند. آنان كه بيمار يا در حال سفر هستند به جای آن می توانند روزهای ديگری به تعداد همان روزها روزه بگيرند. خدا برای شما راحتی می خواهد نه سختى، باشد كه شما وظايف خود را انجام دهيد و خدا را تجليل كنيد كه شما را هدايت كرد و قدردانی خود را ابراز نماييد.

خدا به دعای" بندگانش" پاسخ می دهد

۱۸۶ و چون بندگان من دربارهٔ من از تو بپرسند، من هميشه نزديکم. هرگاه مرا بخوانند من به دعای آنان پاسخ می دهم. مردم بايد به من پاسخ دهند و به من ايمان آورند، تا ارشاد شوند.

۱۸۷ در شب های روزه داری روابط جنسی با زنانتان حلال شد. آنها محرم اسرار شما هستند و شما محرم اسرار آنها. خدا می دانست كه شما قبلاً به نفس خويش خيانت می كرديد، او شما را آمرزيده و بخشيده است. از اين پس شما می توانيد با آنها رابطهٔ جنسى داشته باشيد، در طلب آنچه خدا برای شما مجاز كرده است. مى توانيد بخوريد و بياشاميد تا فجر هنگامى كه رشتهٔ سپيد روشنايى از رشتهٔ سياه شب مشخص شود. سپس، تا غروب آفتاب روزه بگيريد. اگر تصميم داريد (ده روز آخر رمضان) در مسجد معتكف شويد، روابط جنسی ممنوع است. اينها قوانين خداست؛ از حدود آنها خارج نشويد. خدا اين چنين آياتش را برای مردم روشن می كند، باشد كه نجات يابند.

رشوه، فساد محكوم است

۱۸۸ اموال يکديگر را از راه نامشروع تصاحب نکنيد و به متصديان امور، رشوه ندهيد تا ديگران را از بعضی از حقوقشان به طور نامشروع محروم کنيد، در حالی که می دانيد.

به اصل مطلب بپردازيد و طفره نرويد

۱۸۹ آنها از تو دربارهٔ منازل ماه می پرسند! بگو: "آنها نمايانگر تعيين زمان برای مردم هستند و زمان حج را معين می كنند." طفره رفتن پرهيزكارانه نيست؛* پرهيزكاری پيروی كردن از احكام و روراست بودن است. خدا را در نظر داشته باشيد، باشد كه موفق شويد.*

قوانين جنگ

۱۹۰ در راه خدا با کسانی می توانيد بجنگيد که به شما حمله می کنند، ولی تجاوز نکنيد. خدا تجاوزگران را دوست ندارد.*

۱۹۱ می توانيد كسانی را كه عليه شما می جنگند، بكشيد و آنها را بيرون كنيد از آنجايی كه آنها شما را بيرون كردند. ظلم بدتر از قتل است. با آنها در مسجدالحرام نجنگيد، مگر آنكه در آنجا به شما حمله كنند. اگر به شما حمله كردند، می توانيد آنها را بكشيد. اين سزای بحق آن كافران است.

۱۹۲ اگر دست بردارند، پس خدا عفوكننده است، مهربان ترين.

۱۹۳ و نيز می توانيد با آنها بجنگيد تا ظلم از ميان برود و آزادانه خدا را پرستش كنيد. اگر آنها دست بردارند، تعدى نكنيد؛ اجازهٔ حمله فقط عليه متجاوزان داده شده است.

۱۹۴ در طول ماه های مقدس، می توان هر تجاوزی را به همان نسبت پاسخ داد. اگر آنها به شما حمله كنند، شما هم می توانيد با مجازاتی منصفانه تلافی كنيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است.

۱۹۵ در راه خدا خرج كنيد؛ با دست های خود خويشتن را به تباهی نكشيد. انفاق كنيد؛ خدا انفاق كنندگان را دوست دارد.

زيارت حج و عمره

۱۹۶ مراسم کامل حج و عمره را برای خدا به جا آوريد. اگر مانع شما شده اند، قربانی بفرستيد، و موی سرتان را نزنيد تا قربانی شما به مقصدش برسد. اگر بيمار هستيد، يا جراحتی در سر دارید (که ناچاريد موی خود را بزنيد) برای جبرانش روزه بگيريد، يا صدقه دهيد، يا از طريق ديگری که عبادت محسوب می شود جبران کنيد. در ايام حج عادی، اگر بين عمره و حج شرط احرام را بشکنيد، در عوض حيوانی را قربانی کنيد. اگر استطاعت آن را نداريد، سه روز در ايام حج روزه بگيريد و هفت روز هنگامی که به خانه بازگشتيد- که ده روز کامل شود- چنانچه شما از اهالی مسجدالحرام نباشيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا در اجرای مجازات سختگیر است.*

چهار ماه حج (ذيحجه، محرم، صفر و ربيع الاول)

۱۹۷ حج بايد در ماه های مشخص انجام شود.* هر كس عازم حج است بايد در ايام حج از آميزش جنسى، بدرفتاری و مجادله خودداری كند. هر كار نيكی انجام دهيد، خدا كاملاً از آن آگاه است. هنگامی كه توشهٔ سفر خود را آماده می كنيد، بهترين توشه، پرهيزكاری است. ای خردمندان، مرا در نظر داشته باشيد.*

۱۹۸ اگر (از راه تجارت) در طلب روزی پروردگارتان باشيد، اشتباهی مرتكب نمی شويد. هنگامی كه از عرفات به صف می رويد، در آن مكان مقدس (مزدلفه) ذكر خدا را بگوييد. او را ياد كنيد كه شما را هدايت كرد؛ پيش از اين، شما گمراه شده بوديد.

۱۹۹ همگى شما با بقیهٔ مردمى که به صف می روند، به صف برويد و از خدا طلب بخشش كنيد. خداست عفوكننده، مهربان ترين.

۲۰۰ هنگامی كه مناسك را به جا می ‌آوريد، پيوسته خدا را ياد كنيد. همان طور كه پدر و مادر خود را ياد می كنيد، يا حتی بهتر. بعضی از مردم می ‌گويند: "پروردگار ما، در اين دنيا به ما بده،" در حالی كه آنها هيچ سهمی در آخرت ندارند.

۲۰۱ برخی ديگر می گويند: "پروردگار ما، پرهيزكاری در اين دنيا و پرهيزكاری در آخرت به ما عطا كن و ما را از عذاب دوزخ حفظ فرما."

۲۰۲ هر يك از آنها سهمی را كه كسب كرده اند، دريافت خواهند كرد. خدا دقيق ترين حسابرس است.

مِنا: آخرين مرحله از مناسک حج

۲۰۳ خدا را برای چند روزی (در منا) ياد كنيد؛ هر كس با عجله اين كار را در دو روز انجام دهد، گناهی مرتكب نمی شود و اگر كسی بيشتر بماند، تا زمانی كه پرهيزكاری را ادامه دهد، گناهی نكرده است. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه نزد او جمع خواهيد شد.

ظاهر مى ثواند فريبنده باشد

۲۰۴ ممكن است شخصی از ميان مردم با سخنانش دربارهٔ اين دنيا، تو را تحت تأثير قرار دهد و حتی ممكن است خدا را بر افكار درونی خود شاهد بگيرد، در حالی كه او از سرسخت ترين مخالفان است.

۲۰۵ او به محض آنكه آنجا را ترك كند، در زمين به فساد می پردازد، مال و جان را به نابودی می كشاند. خدا فساد را دوست ندارد.

۲۰۶ هنگامى كه به او گفته شود: "خدا را در نظر داشته باش،" متکبرانه به خشم می آيد. درنتيجه، تنها سرنوشتی که در انتظار اوست، دوزخ است؛ چه سرای بدی.

۲۰۷ سپس، كسانى هستند كه زندگی خود را برای خدمت به خدا وقف می كنند؛ خدا نسبت به چنين پرستش كنندگانی رئوف است.

۲۰۸ ای كسانی كه ايمان آوردەايد، كاملاً تسليم شويد؛ از گام های شيطان پيروی نكنيد، زيرا او سرسخت ترين دشمن شماست.

۲۰۹ اگر پس از اين مدارک روشنى که برای شما آمده است، به لغزش دچار شويد، پس بدانيد که خداست صاحب اقتدار، حکيم ترين.

۲۱۰ آيا آنها منتظرند تا خدا خودش همراه با فرشتگان در ابرهای متراكم نزد آنها بيايد؟ زمانی كه اين اتفاق رخ دهد، تمام امور خاتمه می ‌يابد و همه چيز نزد خدا بازگردانده می ‌شود.**

معجزات، مسئوليت بيشتری همراه دارند

۲۱۱ از بنی اسرایيل سئوال كن كه ما چند معجزهٔ شگرف به آنها نشان داده‌ايم! كسانی كه نعمت های خدا را كه به آنها داده شده است، ناديده می گيرند، خدا در مجازاتشان، بسيار سختگير است.*

کوته نظری

۲۱۲ زندگی اين دنيا در نظر كافران زيبا جلوه داده شده است و آنها كسانی را كه ايمان دارند، مسخره می كنند. اگرچه در روز رستاخيز پرهيزكاران به مراتب برتر از آنها خواهند بود. خدا به هر كه بخواهد، نعمت های بی شمار می بخشد.

حسادت مصيبت بار

۲۱۳ هنگامی که خدا پيامبران را به عنوان مژده دهنده و هشداردهنده فرستاد، مردم يک امت واحد بودند. او به آنان کتاب آسمانی را که حاوی حقيقت بود، نازل کرد تا ميان مردم در اختلافاتشان قضاوت کند. شگفتا، آنان که کتاب آسمانی دريافت كردند، كسانى بودند كه با وجود مدارک واضح و روشنى كه به آنها دادە شد، هر کتاب آسمانی جديدی را تکذيب کردند. اين ناشی از حسادت آنهاست. خدا به خواست خود، کسانی را که ايمان دارند به سوی آن حقيقتی که سايرين در آن اختلاف دارند، هدايت می نمايد. هر کس که بخواهد، خدا او را در راه راست هدايت می کند.**

۲۱۴ آيا انتظار داريد به بهشت برويد بی آنکه مانند گذشتگان مورد آزمايش قرار گيريد؟ آنان با سختی ها و مصيبت ها مورد آزمايش قرار گرفتند و چنان تکان خوردند که رسول و کسانی که همراه او ايمان آورده بودند، گفتند: "پيروزی خدا کجاست؟" پيروزی خدا نزديک است.

انفاق به چه کسانی تعلّّق می گيرد

۲۱۵ از تو دربارهٔ انفاق می پرسند. بگو: "آنچه انفاق می کنيد بايد به والدين، خويشاوندان، يتيمان، تهيدستان و مسافران غريب برسد." هر کار نيکی که انجام دهيد، خدا كاملاً از آن آگاه است.

مؤمنان: برندگان نهايی

۲۱۶ ممکن است جنگ بر شما تحميل شود، اگرچه شما آن را دوست نداريد. بسا چيزی که دوست نداريد و خير شما در آن نهفته است. بسا چيزی که دوست داريد و برای شما بد است. خدا می داند، درحالی که شما نمی دانيد.

جور و ستم محکوم است

۲۱۷ از تو دربارهٔ ماەهای مقدس و جنگيدن در آن سﺋوال می کنند. بگو: "جنگيدن در آن نشانهٔ بى حرمتى است. اگرچه، بازداشتن از راه خدا و کافرشدن به او و بى حرمتى به مسجدالحرام و بيرون راندن اهالی آن، از نظر خدا بزرگ ترين هتک حرمت است. ظلم بدتر از قتل است." اگر بتوانند مدام با شما مى جنگند تا شما را از دينتان بازگردانند. کسانی از شما که از دين خود برگردند، اعمال خود را در اين دنيا و آخرت تباه کرده اند. اينان ساكنان دوزخ اند، كه در آنجا تا ابد ماندگارند.

۲۱۸ كسانى كه ايمان دارند و كسانى كه در راه خدا مهاجرت و كوشش مى كنند، سزاوار رحمت خدا شده اند. خداست عفوكننده، مهربان ترين.

قمار و مسکرات حرام است

۲۱۹ از تو دربارهٔ مسکرات و قمار سﺋوال می کنند. بگو: "در آنها گناهی است بزرگ و منافعی چند برای مردم. ولی گناه آن بسيار سنگين تر از سود آن است." و نيز از تو می پرسند چه انفاق کنند. بگو: "مازاد را." خدا به اين روشنی آيات خود را بر شما بيان می کند، تا بينديشید،*

۲۲۰ دربارهٔ اين دنيا و آخرت. از تو دربارهٔ يتيمان می پرسند. بگو: "بهترين کاری که شما می توانيد برای ايشان انجام دهيد، اين است که آنها را پرهيزكار بار آوريد. اگر اموال آنان را با اموال خود مخلوط می کنيد، مانند يک عضو خانواده با آنان رفتار کنيد." خدا می داند که چه کسی صالح است و چه کسی تبهکار. اگر خدا می خواست، می توانست قوانين دشوارتری بر شما تکليف کند. خداست صاحب اقتدار، حکيم ترين.

با مشرکان ازدواج نکنيد

۲۲۱ با زنان مشرک ازدواج نکنيد، مگر آنكه ايمان بياورند؛ يک زن باايمان بهتر از يک زن مشرک است، حتی اگر او را دوست داشته باشيد. و نيز دختران خود را به ازدواج مردان مشرک درنياوريد، مگر آنكه ايمان بياورند. يک مرد باايمان بهتر از يک مرد مشرک است، حتی اگر او را دوست داشته باشيد. اينان به سوی دوزخ دعوت می کنند، در حالی که خدا به خواست خود به بهشت و آمرزش دعوت مى كند. او آيات خود را اين چنين واضح برای مردم بيان می کند، تا توجه کنند.

عادت ماهانه

۲۲۲ از تو دربارهٔ عادت ماهانه می پرسند. بگو: "بايد در طى عادت ماهانه از روابط جنسی با زنان خودداری کنيد که آن زيانبار است؛ با ايشان نزديکی نکنيد تا آن دورە را تمام كنند. هنگامی که تمام شد، رابطهٔ جنسی را به شيوه ای می توانيد با ايشان برقرار کنيد که خدا طرح كردە است. خدا توبه کنندگان و پاكيزگان را دوست دارد."

۲۲۳ زنان شما حامل ذريهٔ شما هستند. بنابراين، می توانيد بدان گونه که دوست داريد، به شرط رعايت پرهيزكاری، از اين مزيت برخوردار شويد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که او را ملاقات خواهيد کرد. به مؤمنان بشارت ده.

نام خدا را بيهودە نبريد

۲۲۴ نام خدا را دستاويز سوگندهای عادی خود قرار ندهيد، تا خود را باتقوا و متدين نشان دهيد، يا در ميان مردم اعتبار کسب کنيد. خداست شنوا، دانا.

۲۲۵ خدا شما را به خاطر قسم هاى لفظى مسئول نمى داند؛ او شما را براى نيت هاى درونیتان مسئول مى داند. خداست عفوكننده، باگذشت.

احکام طلاق

۲۲۶ کسانی که قصد دارند زنان خود را طلاق دهند، بايد چهار ماه صبر کنند (که آرام شوند)؛ اگر منصرف شوند و آشتی کنند، پس خداست عفوكنندە، مهربان.

۲۲۷ اگر طلاق بگيرند، پس خداست شنوا، دانا.

۲۲۸ زنانى كه طلاق گرفتند (پیش از ازدواج با مرد ديگر) بايد تا سه عادت ماهانه صبر كنند. اگر به خدا و روز آخر ايمان دارند، برايشان قانونى نيست كه آنچه را خدا در رحم هايشان مى آفريند، پنهان كنند. (در صورت حاملگى) اگر شوهر بخواهد دوباره با زنش ازدواج كند، خواستهٔ او بر خواستهٔ زن مقدم است. زنان در نهايت عدل و انصاف، همان طور که حقوقى دارند، تعهداتی نيز دارند. بنابراين، (درصورت حاملگى) خواستهٔ مرد ارجحيت دارد. خداست صاحب اقتدار، حكيم ترين.

۲۲۹ در طلاق مى توان دوبار رجوع كرد. به زنى كه طلاق گرفته است، بايد اجازه داده شود تا در همان خانه دوستانه زندگى كند، يا دوستانه آنجا را ترك نمايد. براى شوهر حلال نيست تا چيزى را كه به او داده است، پس بگيرد. مگر آنكه طرفين بترسند كه نتوانند قانون خدا را رعايت كنند. اگر بيم آن رود كه از قانون خدا سرپيچى كنند، اشتباهى نمى كنند اگر زن به ميل خود آنچه را كه مى خواهد پس بدهد. اينها قوانين خداست؛ از حدود آنها تجاوز نكنيد. كسانى كه از حدود قوانين خدا پا فراتر نهند، بى عدالتى مى كنند.

۲۳۰ اگر (برای بار سوم) او را طلاق دهد، ازدواج مجدد آن دو غير قانونی است، مگر آنکه او با مردی ديگر ازدواج کند، سپس او نيز وى را طلاق دهد. در اين صورت شوهر اول می تواند مجدداً با وی ازدواج کند، مشروط بر آنکه آنها قوانين خدا را رعايت کنند. اينها قوانين خداست؛ او آنها را برای مردمی که می دانند، شرح می دهد.

زنان مطلقه را از خانه بيرون نكنيد

۲۳۱ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامى كه عدهٔ (سه عادت ماهانه) آنها به پايان رسد، بايد به آنها اجازه دهيد در همان خانه دوستانه زندگى كنند، يا بگذاريد دوستانه آنجا را ترك نمايند. برای انتقام جويى، آنها را مجبور نكنيد تا برخلاف ميلشان بمانند. هر كس اين كار را بكند به نفس خويش ستم مى كند. آيات خدا را بيهوده نگيريد. نعمت هاى خدا را بر خود به ياد آوريد و اينكه او برايتان كتاب آسمانى و حكمت فرو فرستاد تا شما را روشن كند. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه خدا بر همه چيز آگاه است.

۲۳۲ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامى كه عدهٔ آنها به سر رسيد، آنها را از ازدواج مجدد با شوهرانشان منع نکنيد، اگر که با حسن تفاهم خواهان آشتی باشند. کسانى از شما که به خدا و روز آخر ايمان دارند، اين را رعايت می کنند. اين برای شما پاک تر و پرهيزكارانه تر است. خدا می داند، در حالی که شما نمی دانيد.

۲۳۳ مادران مطلقه، اگر پدر بخواهد، بايد دو سال تمام، كودكان خود را شير دهند. پدر بايد خوراك و پوشاك مادر را منصفانه فراهم كند. به هيچ كس نبايد بيش از توانايی اش تحميل شود. نه مادر بايد به خاطر كودك خود صدمه ببيند و نه پدر. (اگر پدر بميرد)، وارث او بايد اين مسئوليت ها را بر عهده گيرد. اگر پدر و مادر نوزاد پس از مشورت هاى لازم، هر دو مصمم به جدايى باشند، اشتباهى نمى كنند. اگر دايه استخدام كنيد، مشروط بر آنكه حقوقشان را منصفانه بپردازيد، اشتباهى نمى كنيد. بايد خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

پيش از ازدواج مجدد ، عُدّه را به پايان برسانيد

۲۳۴ كسانى كه بميرند و زنانى باقى بگذارند، بيوه هايشان بايد چهار ماه و ده روز (پیش از ازدواج مجدد) صبر كنند. هنگامى كه عدهٔ خود را به پايان رساندند، اشتباهى نمى كنيد اگر بگذاريد هر كار پرهيزكارانه اى را كه مايلند، انجام دهند. خدا از تمام اعمالتان كاملاً آگاه است.

۲۳۵ هيچ گناهى مرتكب نمی شويد اگر نامزدى خود را با آن زنان اعلام كنيد، يا آن را پنهان نماييد. خدا می داند كه شما به آنها فكر مى كنيد. با آنها مخفيانه ملاقات نكنيد، مگر آنكه بخواهيد دربارهٔ امرى پرهيزكارانه صحبت كنيد. با آنها زناشويى نكنيد تا اينكه عدهٔ آنها به پايان رسد. بايد بدانيد كه خدا افكار درونى شما را مى داند و او را در نظر داشته باشيد. بدانيد كه خداست عفوكننده، باگذشت.

شكستن تعهّد ازدواج

۲۳۶ اشتباهى مرتكب نمى شويد اگر زنان را پیش از تماس زناشويی، يا پيش از تعيين مهريه طلاق دهيد. در اين صورت، بايد به آنان غرامت بپردازيد- ثروتمند به اندازهٔ توانايى اش و تهىدست به اندازهٔ توانايى اش- غرامتی منصفانه. اين وظيفه اى است بر نيکوکاران.

۲۳۷ اگر زنان را پيش از تماس زناشويی، ولی پس از تعيين مهريه طلاق دهيد، نيمی از مهريه را به عنوان غرامت بدهيد، مگر آنکه آنها به ميل خود از حق خود صرف نظر کنند، يا هر يك از آنها که باعث طلاق شده است از مهريه صرف نظر کند. گذشت به پرهيزكاری نزديک تر است. روابط دوستانه را ميان خود حفظ کنيد. خدا بر تمام اعمال شما بيناست.

با خواندن نماز، ارتباط برقرار كنيد

۲۳۸ مرتب نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید، به خصوص نماز ميانى را، و خود را كاملاً به خدا اختصاص دهيد.*

۲۳۹ در مواقع غير عادی، می توانيد در حال راه رفتن، يا سوارە نماز بخوانيد. همين که در امان شديد، خدا را ياد کنيد؛ بدان گونه که او به شما آموخت و شما هرگز نمی دانستيد.

نفقه زنان بيوه و مطلّقه

۲۴۰ كسانى كه بميرند و زنانى باقى بگذارند، بايد وصيت نامه اى زنانشان را تا يك سال تأمين كند، در صورتى كه در همان خانه بمانند. اگر خودشان بروند، شما گناهى مرتكب نمى شويد كه آنها را آزاد بگذاريد تا مطابق ميل خود رفتار كنند، مشروط بر آنكه تقوى رعايت شود. خداست صاحب اقتدار، حكيم ترين.

۲۴۱ همچنين زنان مطلقه، بايد منصفانه تأمين شوند. اين وظيفهٔ پرهيزكاران است.

۲۴۲ خدا اين چنين آيات خود را برای شما شرح می دهد، باشد که بفهميد.

كوشش در راه خدا

۲۴۳ آيا توجه كرده اى به كسانى كه از بيم مرگ از خانه هايشان گريختند، با آنكه هزاران تن بودند؟ خدا به آنها گفت: "بميريد،" سپس آنها را دوباره زنده كرد. خدا موهبت خويش را بر مردم ارزانى می دارد، ولى بيشتر مردم ناسپاسند.

۲۴۴ در راه خدا بجنگيد و بدانيد که خدا شنواست، دانا.

۲۴۵ چه كسانى مى خواهند به خدا وام دهند، وام پرهيزكارى تا چندين برابر آن به آنها بازگردانده شود؟ خداست كه روزى را فراهم می كند و دريغ مى دارد و شما نزد او بازگردانده خواهيد شد.

طالوت

۲۴۶ آيا به رهبران اسراييل پس از موسی توجه كردە ای؟ آنها به پيامبر خود گفتند: "اگر پادشاهی برای ما برگزينی که ما را رهبری کند، ما در راه خدا خواهيم جنگيد." گفت: "آيا مقصودتان اين است که اگر فرمان جنگ بر شما صادر شود، نمی جنگيد؟" گفتند: "چرا در راه خدا نجنگيم، حال آنکه ما از ديار خود و از فرزاندان خود محروم شده ايم؟" با اين حال، هنگامى که فرمان جنگ برايشان صادر شد، آنها پشت کردند، جز عدهٔ كمى. خدا از ستمگران کاملاً آگاه است.*

زير سؤال بردن حکمت خدا

۲۴۷ پيامبرشان به آنها گفت: "خدا طالوت را به پادشاهى شما تعيين كرده است." آنها گفتند: "او چگونه می تواند بر ما پادشاهى كند، در حالى كه ما براى پادشاهى شايسته تريم؛ او حتى ثروتى هم ندارد؟" او گفت: "خدا او را بر شما برگزيده است و با دانش فراوان و قدرت جسمانى او را مورد رحمت قرار داده است." خدا پادشاهى خويش را به هر كه بخواهد، عطا می نمايد. خداست سخاوتمند، داناى مطلق.

صندوق پيمان

۲۴۸ پيامبرشان به آنان گفت: "نشانهٔ پادشاهی او اين است که صندوق پيمان به شما بازگردانيده خواهد شد، که اين اطمينان خاطری است از جانب پروردگارتان و آثارى است كه از مردم موسی و مردم هارون باقى ماندە است. فرشتگان آن را حمل خواهند کرد. اين نشانه بايد برای شما متقاعدکننده باشد، اگر واقعاً مؤمن هستيد."

داوود و جالوت

۲۴۹ هنگامی كه طالوت فرماندهی لشکر را بر عهده گرفت، گفت: "خدا شما را به وسيلهٔ نهری می آزمايد. هر كس از آن بنوشد با من نيست- فقط كسانی كه از آن نمی چشند با من هستند- مگر فقط يك جرعه. به جز عدهٔ كمى، بقيه از آن نوشيدند. وقتی او همراه با كسانی كه ايمان آوردند، از آن عبور كرد، آنها گفتند: "اكنون ما قدرت روبرو شدن با جالوت و سپاهيانش را نداريم." كسانی كه به ملاقات با خدا آگاه بودند، گفتند: "چه بسا، با اجازهٔ خدا سپاهی كوچك لشکری بزرگ را شكست داده است. خدا با كسانی است كه صبورانه استقامت می ‌‌‌‌‌ورزند."

۲۵۰ هنگامی كه با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، دعا كردند: "پروردگار ما، به ما صبر عطا فرما، ما را ثابت قدم بدار و از ما در مقابل مردم كافر حمايت كن."

۲۵۱ آنان با اجازهٔ خدا آنها را شكست دادند و داوود جالوت را كشت. خدا به او پادشاهی و حكمت عطا كرد و همان طور كه می ‌‌‌‌‌خواست، او را تعليم داد. اگر خدا از بعضی از مردم در مقابل بعضی ديگر پشتيبانی نمی کرد، هرج و مرج زمين را فرا می گرفت. ولی خدا موهبت خود را بر مردم ارزانی می دارد.

۲۵۲ اينها وحى خداست. ما، بحق، آن را از طريق تو* می خوانيم، زيرا تو يکی از رسولانی.*

چندين رسول / يک پيام

۲۵۳ اين رسولان؛ بر بعضی از آنان بيش از بعضی ديگر نعمت داديم. براى مثال، خدا با يکی سخن گفت، و برخى از آنان را به درجات بالاتر رسانديم. و به عيسی، پسر مريم، معجزاتی شگرف داديم و او را توسط روح القدس حمايت کرديم. اگر خدا می خواست، پيروان آنها پس از مدارک روشنى که برايشان آمد، با يکديگر نمی جنگيدند. درعوض، در ميان خود اختلاف ايجاد کردند؛ بعضی از آنها ايمان آوردند و بعضی ايمان نياوردند. اگر خدا می خواست، آنها نمی جنگيدند. همه چيز طبق خواست خداست.

شفاعتی وجود ندارد

۲۵۴ ای کسانی که ايمان آورده ايد، از آنچه به شما روزی داده ايم انفاق کنيد، پيش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه معامله ای در کار است، نه ارفاقی به سبب خويشاوندى و نه هيچ گونه شفاعتی. کافران بى عدالتى مى كنند.*

۲۵۵ خدا: خدايى جز او نيست، زنده، پاينده. هرگز لحظه ای بی خبری يا خواب او را فرا نمی گيرد. همه چيز در آسمان ها و زمين از آن اوست. کيست که بتواند نزد او به شفاعت برخيزد، بی آنکه با خواست او مطابقت داشته باشد؟ او گذشته و آيندهٔ آنان را می داند. هيچ کس به دانشی دست نمی يابد، مگر به خواست او. قلمرو او آسمان ها و زمين را در بر گرفته است و ادارهٔ آنها هرگز بر او دشوار نيست. اوست باری تعالی، بزرگ.

دين اجباری نيست

۲۵۶ هيچ اجباری در دين نيست: اينک راه درست از راه غلط مشخص شده است. هرکس شيطان را محکوم و رها کند و به خدا ايمان آورد، به محکم ترين ريسمانى چنگ زده است که هرگز پاره نمی شود. خداست شنوا، بر همه چيز دانا.

۲۵۷ خدا مولاى كسانى است كه ايمان دارند؛ او آنها را از تاريكى ها به روشنايى راهنمايى می كند. و اما كسانى كه ايمان ندارند، معبودانشان مولاى آنها هستند كه آنها را از روشنايى به تاريكى ها رهبرى می كنند- اينان ساكنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن می مانند.

مناظره شجاعانه ابراهيم

۲۵۸ آيا توجه كردە اى به آن کس که خدا به او پادشاهی داده بود و او با ابراهيم دربارهٔ پروردگارش مجادله می کرد؟ ابراهيم گفت: "پروردگار من زندگی می بخشد و می ميراند." او گفت: "من زندگی می بخشم و می ميرانم." ابراهيم گفت: "خدا خورشيد را از مشرق بيرن مى آورد، آيا تو می توانی آن را از مغرب بيرون آوری؟" پس کافر مات و مبهوت بماند. خدا ستمکاران را هدايت نمی کند.

درسى درباره مرگ

۲۵۹ در نظر بگيريد آن شخصى را كه از شهر متروكى می گذشت و در شگفت بود كه: "خدا چگونه می تواند اين را پس از مرگ دوباره زنده كند؟" سپس خدا او را به مدت صد سال در مرگ نهاد، پس از آن او را برانگيخت. گفت: "چه مدت در اينجا مانده اى؟" او گفت: "من يك روز، يا قسمتى از روز در اينجا بوده ام." او گفت: "نه! تو صد سال در اينجا بوده ای. با اين حال، به غذا و نوشيدنى خود نگاه كن كه فاسد نشده است. به الاغ خود نگاه كن- ما بدين ترتيب تو را درسى براى مردم قرار مى دهيم. اكنون، توجه كن كه ما چطور استخوان ها را می سازيم، سپس آن را با گوشت می پوشانيم." هنگامى كه او فهميد چه اتفاقى افتاده است، گفت: "حالا می دانم كه خداست قادر مطلق."*

هر مؤمنی به اطمينان قلب نياز دارد

۲۶۰ ابراهيم گفت: "پروردگارا، به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده می کنی." او گفت: "مگر باور نداری؟" گفت: "بله دارم، ولی می خواهم قلب خود را اطمينان بخشم." گفت: "چهار پرنده را بگير، نشانه هايشان را بررسی کن، پاره ای از هر پرنده را بر فراز تپه ای جای ده، سپس آنها را به سوی خود فراخوان. آنها شتابان به سوی تو خواهند آمد. اين را بدان که خداست صاحب اقتدار، حکيم ترين."

بهترين سرمايه گذاری

۲۶۱ مثال كسانى كه پول خود را در راه خدا خرج می كنند مانند دانه اى است كه از آن هفت خوشه برويد و در هر خوشه صد دانه باشد. خدا اين را براى هر كس بخواهد، چندين برابر می افزايد. خداست سخاوتمند، دانا.

۲۶۲ کسانی که از پول خود در راه خدا خرج کنند و از پس انفاق خود اهانت نکنند و نرنجانند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت خواهند کرد؛ ايشان نه ترسی خواهند داشت و نه اندوهگين خواهند شد.

۲۶۳ گفتار محبت آميز و دلجويی بهتر از بخششی است که اهانتی به دنبال داشته باشد. خداست غنى، باگذشت.

۲۶۴ ای کسانی که ايمان آوردەايد، انفاق خود را با نکوهش و اهانت بی ثمر نکنيد، مانند کسی که پول خود را برای خودنمايی خرج می کند و به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند تخته سنگی است که قشر نازکی از خاک بر روی آن نشسته باشد؛ همين که رگباری ببارد، خاک را می شوید و سنگ را بی ثمر باقی مى گذارد. از زحماتی که کشيده اند، چيزی عايدشان نشود. خدا مردم كافر را هدايت نمی کند.

انفاق

۲۶۵ مثال كسانى كه پول خود را با خلوص نيت، براى خوشنودى خدا می بخشند، مانند باغى است با خاكى بسيار حاصل خيز؛ هنگامى كه باران سنگينى ببارد، دو برابر محصول می دهد و اگر باران زياد نباشد، نم نم بارانى هم كافى خواهد بود. خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

۲۶۶ آيا کسی از شما دوست دارد باغی از درختان خرما و انگور داشته باشد، با نهرهای روان و محصولات فراوان؟ سپس، همين که پا به سن نهد و فرزاندانش هنوز به او وابسته باشند، فاجعه اى رخ دهد و باغ او را بسوزاند؟ اين چنين خدا آيات را برای شما واضح می کند، باشد که بينديشيد.

چه بايد انفاق کرد؟

۲۶۷ ای کسانی که ايمان آورده ايد، از چيزهای خوبی که به دست می آوريد و از آنچه از زمين برای شما فراهم كردەايم، انفاق کنيد. چيزهای بد را برای بخشش جدا نکنيد، همان طور که خودتان آن را نمی پذيريد، مگر با چشمان بسته. بدانيد که خداست غنى، ستودنى.

۲۶۸ شيطان به شما وعدهٔ فقر می دهد و شما را به كارهاى پليد امر می كند، در حالى كه خدا شما را به موهبت و بخشش وعده مى دهد. خداست سخاوتمند، داناى مطلق.

حکمت: گنجی بزرگ

۲۶۹ او به هر كه برگزيند، حكمت عطا مى كند و هر كس به حكمت دست يابد، به نعمت بزرگى نائل شده است. فقط خردمندان توجه خواهند كرد.

صدقات پنهانی بهتر است

۲۷۰ هرچه انفاق کنيد، يا هر نذری که ادا کنيد، خدا از آن کاملاً آگاه است و اما ستمکاران هيچ ياوری نخواهند داشت.

۲۷۱ اگر صدقات خود را آشکار کنيد، باز هم خوب است ولی اگر آن را پنهانی، به تهيدستان بدهيد، برای شما بهتر است و گناهان بيشتری را از شما پاک می کند. خدا از آنچه می کنيد، کاملا ًآگاه است.

فقط خداست که هدايت می کند

۲۷۲ تو مسئول هدايت هيچ كس نيستى. فقط خداست كه هر كه را بخواهد (هدايت شود) هدايت می كند. هرچه انفاق كنيد به نفع خود كرده ايد. هر انفاقى كه می كنيد بايد به خاطر خدا باشد. هرچه انفاق كنيد، بدون كوچک ترين بی عدالتى به شما بازگردانده خواهد شد.

۲۷۳ انفاق بايد به تهيدستانی دادە شود که در راه خدا تحت فشار قرار گرفتند و نمی توانند مهاجرت کنند و چنان مناعت طبعى دارند، که اگر كسى نداند ممكن است تصور كند كه آنها ثروتمند هستند. ولی شما می توانيد آنها را با نشانه های خاصى تشخيص دهيد؛ آنها هرگز به اصرار از مردم درخواست نمی کنند. هرچه انفاق کنيد، خدا كاملاً از آن آگاه است.

۲۷۴ کسانی که شب و روز، در نهان و آشکار، انفاق می کنند پاداش خويش را از جانب پروردگارشان دريافت می کنند؛ ايشان نه از چيزی بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

رباخواری حرام است

۲۷۵ آنان که ربا می خورند، در رديف کسانی قرار دارند که تحت نفوذ و كنترل شيطانند. اين به دليل آن است که آنها ادعا مى كنند که ربا همان تجارت است. و حال آنکه، خدا تجارت را مجاز و ربا را حرام کرده است. بنابراين، هر کس به اين حکم پروردگار خود توجه كند و از رباخواری دست بردارد، می تواند درآمد گذشته اش را نگاه دارد و قضاوتش با خداست. و اما کسانی که در رباخواری اصرار ورزند، گرفتار دوزخ اند و تا ابد در آن ماندگارند.*

۲۷۶ خدا ربا را محکوم می کند و به صدقات، برکت می بخشد. خدا هيچ کافر گناهکاری را دوست ندارد.

ضمانت الهی

۲۷۷ كسانى كه ايمان دارند و زندگى پرهیزکارانه اى را در پيش مى گيرند و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا می آورند و زكات (انفاق واجب) را مى دهند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت می كنند؛ آنها نه از چيزى بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

۲۷۸ اى كسانى كه ايمان آوردەايد، خدا را در نظر داشته باشيد و از هرگونه ربا خوارى خوددارى كنيد، اگر از مؤمنان هستيد.

۲۷۹ اگر چنين نکنيد، پس از جانب خدا و رسولش در انتظار جنگ باشيد. ولی اگر توبه کنيد، می توانيد سرمايهٔ خود را نگاه داريد، بی آنکه ستم کنيد، يا ستم ببينيد.

۲۸۰ اگر بدهکار قادر به پرداخت نباشد، صبر کنيد تا گشايشی حاصل شود. اگر از طلبی که داريد به عنوان صدقه صرف نظر کنيد، برای شما بهتر است. اگر فقط می دانستيد.

۲۸۱ آگاه باشيد از روزى كه به سوى خدا بازمی گرديد و هر نفسى نتيجهٔ تمام اعمالش را، بدون كوچک ترين بى عدالتى، دريافت مى كند.

معاملات مالی را بنويسيد

۲۸۲ اى كسانى كه ايمان آوردەايد، هرگاه براى مدتى به كسى وام مى دهيد، بايد آن را بنويسيد. كاتبى بی طرف آن را بنويسد. طبق تعاليم خدا، هيچ كاتبى نبايد از انجام اين خدمت امتناع ورزد. او بايد هنگامى كه بدهكار شرايط را ديكته مى كند، بنويسد. بايد خدا، پروردگارش را در نظر داشته باشد و هرگز تقلب نكند. اگر بدهكار از لحاظ فكرى قادر نباشد، يا ناتوان باشد، يا نتواند ديكته كند، سرپرست او بايد منصفانه ديكته كند. دو مرد بايد شاهد باشند؛ اگر دو مرد نباشد، پس يك مرد و دو زن كه شهادت آنها مورد قبول همه باشد.* به دليل آنكه، اگر يكى از زنان تحت تأثير قرار بگيرد و تبعيض قائل شود، ديگرى به او تذكر دهد. وظيفهٔ شهود است كه هرگاه فرا خوانده شوند، شهادت دهند. از نوشتن تمام جزئيات و ذكر زمان پرداخت بدهى خسته نشويد، هر چند كه طولانى باشد. اين از نظر خدا منصفانه است و شهادت را مطمئن تر مى كند و هرگونه شك و ترديد را از بين می برد. معاملات نقدى كه درجا صورت می گيرد احتياجى به نوشتن ندارد، ولى بايد بر آنها شاهد بگيريد. به هيچ كاتب يا شاهدى نبايد در ازاى خدماتش آزارى برسد. اگر آنها را آزار دهيد، ستمگرى از جانب شماست. خدا را در نظر داشته باشيد و خدا به شما تعليم خواهد داد. خداست داناى مطلق.*

۲۸۳ اگر در سفر باشيد و كاتبى در دسترس نباشد، بايد وثيقه ای گذارده شود که پرداخت بدهی را تضمين کند. چنانچه به كسى به اين ترتيب اعتماد شده باشد، بايد وثيقه را موقع سررسيد آن بازگرداند و خدا، پروردگارش را در نظر داشته باشد. از شهادت دادن به آنچه شاهدش بوديد، خودداری نکنيد، هرکس شهادتی را کتمان کند قلبى گناهکار دارد. خدا از تمام اعمالتان كاملاً آگاه است.

۲۸۴ آنچه در آسمان ها و زمين است، از آن خداست. خواه افكار درونى خود را آشكار كنيد، يا آن را پنهان نماييد، خدا شما را مسئول آنها می داند. او هر كه را بخواهد، می بخشد و هر كه را بخواهد، تنبيه می كند. خداست قادر مطلق.

ميان هيچ يک از رسولان خدا فرق نگذاريد

۲۸۵ رسول به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شد، ايمان آورده است و هم چنين مؤمنان. آنها به خدا، فرشتگان او، كتاب آسمانى او و رسولان او ايمان دارند: "ما هيچ فرقى ميان رسولان او نمی گذاريم." آنها مى گويند، ما می شنويم و اطاعت می كنيم.* پروردگار ما، ما را ببخش. سرنوشت نهايى به سوى توست."*

۲۸۶ خدا هرگز نفسى را بيش از توانایی اش تكليف نمی كند؛ هرچه خوبى كسب كند به نفع اوست و هرچه بدى كسب كند عليه اوست. "پروردگار ما، اگر فراموش می كنيم و يا مرتكب خطا مى شويم، ما را محكوم نكن. پروردگارا، ما را از هر گونه كفرى عليه خودت حفظ فرما، تا مانند كسانى كه پيش از ما كفر ورزيدند، نباشيم. پروردگارا، ما را از ارتكاب به گناه پيش از آنكه براى توبه كردن دير شود، در امان بدار. از ما درگذر و ما را ببخش. تويى مولا و سرور ما. ما را بر مردم كافر پيروز گردان."