|
۶. چارپايان
(الانعام)
|
|
به نام خدا،
بخشنده ترين، مهربان ترين.
|
|
|
|
۱ ستايش خدا را که آسمان ها و
زمين را آفريد و تاريکی ها و روشنايی را پديد آورد. با اين حال، کسانی که به
پروردگارشان ايمان ندارند، همچنان به انحراف ادامه می دهند.
|
|
|
|
۲ اوست که شما را از گل آفريد،
سپس طول عمر شما را از پيش تعيين کرد، طول عمری که فقط او آن را می داند. با
وجود اين، شما به شک خود ادامه می دهيد.
|
|
|
|
۳ او تنها خدای آسمانها و زمين
است. او نهان و آشكار شما را می داند و از آنچه كسب مى كنيد، آگاه است.
|
|
|
|
۴ فرقی نمی کند که چه نوع مدرکی
از جانب پروردگارشان برايشان بيايد، آنها با بيزاری از آن روی می گردانند.
|
|
|
|
۵ هنگامی که حقیقت برايشان آمد،
آن را تکذيب کردند. از این رو، به عواقب بی توجهی خود گرفتار شده اند.
|
|
|
|
۶ آيا نديدهاند كه چه نسلهايی
را پيش از آنها نابود كردهايم؟ ما در زمين به آنها بيش از شما استقرار داديم و
نعمتهای زيادی بر آنها ارزانی داشتيم و برايشان نهرهای روان جاری ساختيم. سپس
آنها را به خاطر گناهانشان هلاك كرديم و نسل ديگری را جايگزين آنها نموديم.
|
|
|
|
۷ حتی اگر كتابی قابل لمس برای
آنها فرو می فرستاديم كه بر روی كاغذ نوشته شده بود و آن را با دستهای خود لمس
می كردند، كسانی كه باور نمى كردند، مى گفتند: "اين جز شعبدهای زيركانه
نيست."
|
|
|
|
۸ آنها همچنین گفتند: "ای
کاش فرشته ای با او فرود می آمد!" اگر فرشته ای فرستاده بوديم، همهٔ امور
پایان یافته بود و ديگر مهلتی نمی يافتند.
|
|
لازمه آزمايش
|
|
۹ اگر فرشته ای فرستاده بوديم،
او را به صورت يک مرد می فرستاديم و آنان را چنان سردرگم نگاه می داشتيم که
اکنون هستند.
|
|
|
|
۱۰ رسولان پیش از تو مورد تمسخر
قرار گرفتند. کسانی که آنها را مسخره کردند، به عواقب تمسخر خويش گرفتار شدند.
|
|
|
|
۱۱ بگو: "در زمين بگرديد و
عاقبت تکذيب کنندگان را ببینید."
|
|
|
|
۱۲ بگو: "آنچه در آسمانها و
زمين است از آن كيست؟" بگو: "از آن خداست." او رحمت را صفت خود
قرار داده است. مطمئناً، او همگی شما را در روز رستاخيز احضار خواهد كرد، روزی
كه اجتناب ناپذير است. آنان كه نفس خود را از دست می دهند، كسانی هستند كه باور
ندارند.
|
|
|
|
۱۳ از آن اوست آنچه در شب و روز
سكنی دارد. اوست شنوا، دانا.
|
|
|
|
۱۴ بگو: "آيا غير از خدا كسی
را به عنوان مولا و سرور قبول كنم و حال آنكه او آغازكنندهٔ آسمانها و زمين
است، اوست كه طعام می دهد ولی طعام داده نمى شود؟" بگو: "به من امر
شده است كه با اخلاص هرچه تمام تر تسليم باشم و مشرك نباشم."
|
|
|
|
۱۵ بگو: "اگر از پروردگارم
نافرمانی کنم، از مجازات آن روز عظیم می ترسم.
|
|
|
|
۱۶ "هر کس در آن روز (از
مجازات) رهايی يابد، به رحمت او ناﺋل شده است. و اين بزرگ ترين پيروزی
است."
|
|
خداست که خوشبختی
را تحت کنترل دارد
|
|
۱۷ اگر گزندی از جانب خدا به تو
برسد، هيچ کس جز او نمی تواند آن را برطرف سازد و اگر خيری به تو برساند، اوست
قادر مطلق.
|
|
|
|
۱۸ او مافوق مخلوقات خويش است.
اوست حكيمترين، آگاه.
|
|
قرآن، تمام قرآن و
نه هيچ چيز جز قرآن
|
|
۱۹ بگو: "شهادت چه كسی
بالاترين است؟" بگو: "شهادت خدا. او ميان من و شما شاهد است كه اين
قرآن* به من وحی شده است، تا آن را به شما و به هر كس كه به آن دست يابد، ابلاغ
كنم. درواقع، شما در كنار خدا به خدايان ديگر هم شهادت مى دهيد." بگو:
"من مانند شما تشهد نمى گويم؛ فقط يك خدا وجود دارد و من شرك شما را رد مى
كنم.
|
|
|
|
۲۰ كسانی كه به آنها كتاب آسمانی
دادهايم، اين را مى شناسند، همان طور كه فرزندان خود را مى شناسند. آنان كه
ايمان نمى آورند، کسانی هستند که نفس خويش را از دست می دهند.
|
|
|
|
۲۱ چه كسی پليدتر از آن كه دربارهٔ
خدا دروغ بگويد، يا آيات او را رد كند؟ ستمكاران هرگز موفق نمی شوند.
|
|
مشرکان شرک خود را
انکار می کنند
|
|
۲۲ روزی که همهٔ آنان را احضار
کنيم، از مشرکان خواهيم پرسيد: "کجا هستند شريکانی که قرار می داديد؟"
|
|
|
|
۲۳ پاسخ مصيبت بارشان چنين خواهد
بود: "به خدايی که پروردگار ماست، ما هرگز مشرک نبوديم."*
|
|
|
|
۲۴ بنگر که چگونه به خود دروغ
گفتند و چگونه معبودانی که از خود ساخته بودند، آنها را ترک کرده اند.
|
|
|
|
۲۵ بعضی از آنها به تو گوش می
دهند، ولی ما بر دل هايشان پرده می افکنيم و در گوش هايشان ناشنوايی، تا آن را
نفهمند. بنابراين، هيچ فرقی نمی کند که چه نوع مدرکی ببينند، آنها نمی توانند
ايمان بياورند. از اين رو، هرگاه نزد تو آيند که با تو مجادله كنند، کافران می
گويند: "اينها افسانه هايی از گذشته است."
|
|
|
|
۲۶ آنها ديگران را از اين (قرآن)
باز می دارند، چنانکه خودشان از آن کناره می گيرند و بدين ترتيب، تنها خود را
نابود می کنند، بی آنکه دريابند.
|
|
|
|
۲۷ اگر فقط می توانستی آنها را
هنگامی كه با آتش دوزخ روبرو می شوند، ببينی! در آن هنگام خواهند گفت:
"وای بر ما. آه، ای كاش مى توانستيم بازگرديم تا هرگز آيات پروردگارمان را
تكذيب نكنيم و به مؤمنان بپيونديم."
|
|
|
|
۲۸ حقيقت امر اين است که (آنها
برای اين می گويند که) اسرارشان فاش شده است. اگر بازگردند، دقیقاً همان جرم ها*
را دوباره مرتکب خواهند شد. آنها دروغگو هستند.
|
|
|
|
۲۹ (در ضمير ناخودآگاه) مى گويند:
"ما فقط در اين دنيا زندگی مى كنيم؛ ما برانگيخته نخواهيم شد."
|
|
|
|
۳۰ اگر فقط مى توانستی آنها را
هنگامی كه نزد پروردگارشان مى ايستند، ببينی! او خواهد گفت: "آيا اين حقيقت
ندارد؟" آنها مى گويند: "بله، به پروردگارمان سوگند." او مى
گويد: "شما در نتيجهٔ كفرتان سزاوار مجازات شدهايد."
|
|
|
|
۳۱ بازندگان درواقع كسانی هستند
كه به ديدار خدا ايمان ندارند، تا آنكه آن ساعت ناگهان برايشان فرا رسد، سپس می گويند:
"ما از اينكه عمر خود را در اين دنيا تلف كرديم، سخت پشيمانيم." آنها
بار گناهانشان را بر دوش خود حمل خواهند كرد؛ چه بار شومی!
|
|
ارزيابی اولويّت
هايمان
|
|
۳۲ زندگی اين دنيا جز ظواهر و
خيالی واهی نيست، در حالی كه سرای آخرت برای پرهيزكاران به مراتب بهتر است. آيا
نمی فهميد؟!
|
|
|
|
۳۳ ما می دانيم که تو از گفته
هایشان ناراحت می شوی. اين را بدان که اين تو نيستی که آنها تکذيب می کنند؛ بلکه
اين آيات خداست که ستمکاران ناديده می گیرند.
|
|
|
|
۳۴ رسولان پيش از تو نيز تکذيب
شده اند و در برابر تکذيب ها ثابت قدمانه مقاومت کردند. آنها آزارها ديدند تا
آنکه پيروزی ما فرا رسيد. چنين است روش خدا که هرگز تغيير نخواهد کرد. بنابراين،
سرگذشت رسولان من بايد برای تو سرمشق باشد.
|
|
|
|
۳۵ اگر تكذيب آنها بر تو گران می
آيد، بدان كه حتی اگر يك تونل سرتاسری از وسط زمين حفر می كردی، يا از نردبانی
به سوی آسمان بالا می رفتی و معجزهای برايشان می آوردی (باز هم ايمان نمى
آوردند). اگر خدا می خواست، می توانست همهٔ آنها را با هم هدايت كند.
بنابراين، تو مانند نادانان رفتار نكن.
|
|
|
|
۳۶ فقط کسانی پاسخ خواهند داد که
گوش می دهند. خدا مردگان را بر می انگيزد؛ آنها سرانجام به سوی او بازمی گردند.
|
|
|
|
۳۷ آنها گفتند: "ای كاش
نشانهٔ خاصی از جانب پروردگارش بر او نازل می شد!" بگو: "خدا قادر است
نشانهای بفرستد، ولی اكثرشان نمی دانند."
|
|
حيوانات و
پرندگان، مخلوقات تسليم شده
|
|
۳۸ تمام مخلوقات روی زمين و تمام
پرندگانی که با بال های خود پرواز می کنند، جماعت هايی مانند شما هستند. ما در
اين کتاب* از بيان هيچ نکته ای، دريغ نکرده ايم. تمام اين مخلوقات، نزد
پروردگارشان احضار خواهند شد.
|
|
معجزۀ دربرگيرندۀ قرآن
|
|
۳۹ كسانى كه مدرک های ما را رد مى
كنند، كر و گنگ هستند و در تاريكى مطلق به سر می برند. خدا هر كه را بخواهد، به
بیراهه می فرستد و هر كه را بخواهد، در راه مستقيم قرار می دهد.
|
|
|
|
۴۰ بگو: "اگر عذاب خدا بر
شما می آمد، يا آن ساعت فرا می رسيد، چه می كرديد؟ آيا غير از خدا به كس
ديگری التماس می كرديد، اگر راست مى گویيد؟"
|
|
|
|
۴۱ واقعيت اين است که: فقط او را
می خوانيد و اوست که اگر بخواهد، به دعای شما پاسخ می دهد، و شما معبودان خود را
فراموش می كنيد.
|
|
|
|
۴۲ ما برای امتهای پيش از تو نيز
(رسولانی) فرستادهايم و آنها را با سختى و مصيبت امتحان كردیم، باشد كه دست به
دعا بردارند.
|
|
|
|
۴۳ اگر فقط هنگامی كه مورد آزمايش
قرار می گرفتند، درخواست می كردند! درعوض، فقط دل هايشان سخت شد و شيطان
اعمالشان را در نظرشان زيبا جلوه داد.
|
|
روش
|
|
۴۴ بنابراين، وقتی به آن پيامی كه
به آنها داده شده است، بى اعتنايی كنند، ما همهٔ درها را به روی آنها مى گشاييم.
سپس، درست در حالی كه از آنچه به آنها داده شد، لذت مى برند، ناگهان آنها را
مجازات می كنيم؛ آنها به كلی متحير و مبهوت می شوند.
|
|
|
|
۴۵ ستمكاران اين چنين هلاك شدند.
ستايش خدا را، پروردگار عالم.
|
|
تنها خدا شايستهٴ
پرستش است
|
|
۴۶ بگو: "اگر خدا شنوايی شما
و بينايی شما را می گرفت و بر افکارتان مهر می زد، چه می کرديد؟ کدام خدا، جز
خدا قادر است آنها را به شما بازگرداند؟" بنگر که چگونه آيات را شرح می
دهيم و بنگر که چگونه در انحراف به سر می برند!
|
|
|
|
۴۷ بگو: "اگر عذاب خدا
ناگهانی، يا پس از اخطار بر شما می آمد، چه مى كرديد؟ آيا اين ستمكاران نيستند
كه سزاوار هلاكت مى شوند؟"
|
|
نقش رسولان
|
|
۴۸ ما رسولان را نمی فرستيم مگر
به عنوان مژده دهنده و هشداردهنده. كسانى كه باور كنند و خود را اصلاح نمايند،
ترس و اندوهى نخواهند داشت.
|
|
|
|
۴۹ و اما كسانی كه آيات ما را نمى
پذيرند، به خاطر شرارتشان سزاوار عذاب می شوند.
|
|
|
|
۵۰ بگو: "من به شما نمی گويم
كه صاحب گنجهای خدا هستم. من نه از آينده خبر دارم، نه به شما می گويم كه
فرشتهام. من فقط از آنچه بر من وحی شده است، پيروی می كنم." بگو:
"آيا كور و بينا برابرند؟ آيا نمی انديشيد؟"
|
|
|
|
۵۱ و با اين (قرآن) كسانی را كه
به محشورشدن نزد پروردگارشان حرمت می نهند، پند بده- آنها جز او نه مولا و سروری
دارند و نه شفاعت كنندهاى- باشد كه رستگار شوند.
|
|
|
|
۵۲ و آنان را كه روز و شب
پروردگار خود را مى خوانند و خود را فقط به او اختصاص می دهند، از خود دور نكن.
نه تو مسئول حساب آنها هستی و نه آنها مسئول حساب تو. اگر آنها را طرد كنی، از
ستمكاران خواهی بود.
|
|
|
|
۵۳ ما اين چنين مردم را به وسيلهٔ
يکديگر می آزماييم، تا (با تمسخر) بگويند: "آيا اينان هستند مردمی که نعمت
خدا شامل حالشان شده است؟" آيا خدا از افراد سپاسگزار آگاه نيست؟
|
|
|
|
۵۴ هرگاه کسانی که به آيات ما
ايمان دارند نزد تو آيند، بگو: "سلام عليکم (صلح بر شما). پروردگار شما
رحمت را صفت خويش قرار داده است. بنابراين، هر يک از شما که از روی نادانی ستم
كند و سپس توبه کند و خود را اصلاح نمايد، پس اوست آمرزنده، مهربان ترين."
|
|
|
|
۵۵ ما آيات را اين چنين توضيح مى
دهيم و راههای گناهكاران را مشخص مى كنيم.
|
|
|
|
۵۶ بگو: "من از عبادت آنچه
شما در كنار خدا می پرستيد، نهی شدهام." بگو: "من از عقايد شما
پيروی نخواهم كرد. در غير اين صورت، به گمراهی خواهم رفت و هدايت نخواهم
شد."
|
|
|
|
۵۷ بگو: "من از جانب
پروردگارم مدرك محكمی در دست دارم و شما آن را نپذيرفتهايد. من در آوردن عذابی
كه برای آن مرا به مبارزه می طلبيد، اختياری ندارم. قضاوت فقط به خدا تعلق
دارد. او حق را بيان می كند و اوست بهترين قاضی."
|
|
|
|
۵۸ بگو: "اگر اختيار آوردن
عذابی كه از من به مبارزه می طلبيد، با من بود، تمام ماجرا از مدتها پيش خاتمه
يافته بود. خدا بهتر مى داند كه چه كسانی ستمكارند."
|
|
خداوند صاحب
اقتدار
|
|
۵۹ كليدهای تمام اسرار نزد اوست؛
جز او هيچ كس آنها را نمی داند. او به هر چيز در خشكی و دريا، آگاه است. هيچ
برگی بدون علم او نمى افتد. نه دانهای در عمق خاك وجود دارد و نه هيچ تر و خشكی
باشد كه در پروندهای كامل ثبت نشده باشد.
|
|
مرگ و زندگى: هر
روز می ميريم و برانگيخته می شويم
|
|
۶۰ اوست كه شما را در طی شب می ميراند
و حتی از كوچك ترين حركت شما در طول روز آگاه است. او هر روز صبح شما را بر می
انگيزد، تا زمانی كه عمرتان به پايان رسد، سپس بازگشت نهايی شما به سوی اوست. او
شما را از آنچه كرده بوديد، آگاه خواهد كرد.
|
|
|
|
۶۱ او مافوق مخلوقات خويش است، او
برای حفاظت شما نگهبانانی تعيين مى كند. هنگامی كه وقت معين مرگ هر يك از شما
فرا رسد، رسولان ما بی درنگ او را مى ميرانند.
|
|
|
|
۶۲ سپس همگی به سوی خدا، مولا و
سرور حقيقی خود بازگردانده مى شوند. مسلماً، او داور نهايی است؛ اوست دقيقترين
حسابرس.
|
|
|
|
۶۳ بگو: "چه کسی می تواند
شما را از تاريکی های خشکی و يا دريا نجات دهد؟" شما او را به بانگ بلند و
در نهان به التماس می خوانيد: "اگر او اين بار ما را نجات دهد، تا ابد
سپاسگزار خواهيم بود."
|
|
|
|
۶۴ بگو: "خدا اين بار و نيز
دفعات ديگر نجاتتان می دهد، با این حال باز هم ديگران را با او سهيم می
کنید."
|
|
|
|
۶۵ بگو: "يقيناً او قادر است
که از بالای سرتان، يا از زير پايتان عذابی بر شما بفرستد. يا می تواند شما را
به چندين گروه تقسيم کند تا طعم جور و ستم يکديگر را بچشيد. بنگر که چگونه آيات
را توضيح می دهيم، باشد كه بفهمند."
|
|
|
|
۶۶ مردم تو اين را تکذيب کرده
اند، اگرچه اين حقیقت است. بگو: "من حافظ شما نيستم."
|
|
|
|
۶۷ هر پيشگويی در اين، به وقوع
خواهد پيوست و شما مطمئناً خواهيد فهميد.
|
|
احترام به کلام
خدا
|
|
۶۸ اگر ديدی آيات ما را مسخره می
کنند، از آنها دوری کن تا به موضوعی ديگر بپردازند. اگر شيطان باعث شد فراموش
کنی، پس، همین که به ياد آوردی، ديگر با چنين مردم پليدی منشين.
|
|
|
|
۶۹ پرهيزكاران مسئول سخنان چنين
مردمی نيستند، ولی ممکن است تذکر مفيد واقع شود؛ باشد كه نجات يابند.
|
|
|
|
۷۰ به كسانی كه دين خود را بيهوده
می گيرند و آن را مانند روابط اجتماعی تلقی می كنند و كاملاً مجذوب زندگی اين
دنيا شدهاند، اعتنا نكن. با اين (قرآن) به آنها تذكر بده، تا مبادا نفسی در
نتيجهٔ بدی هايی كه كسب كرده است، رنج ببرد. آن نفس جز خدا نه مولا و سروری دارد
و نه شفاعت كنندهای. اگر می توانست هر گونه غرامتی ׀م بپردازد، پذيرفته نمی شد.
آنها از نتيجهٔ اعمال پليد خود رنج مى برند؛ و به سبب كفرشان سزاوار نوشيدنی های
دوزخی و مجازاتی دردناك شدهاند.
|
|
|
|
۷۱ بگو: "آيا جز خدا چيزى را
بخوانيم که قادر نيست به ما سود يا زيانی برساند و پس از آنکه خدا ما را هدايت
کرده است، عقب گرد كنيم؟ در این صورت، به کسانی ملحق شده ايم که تحت نفوذ شياطين
هستند و كاملاً سردرگمند و در آن حال دوستانشان برای نجات آنها می کوشند:
'بياييد با ما در راه راست بمانيد.' " بگو: "هدايت راستين هدايت
خداست. به ما امر شده است که تسليم پروردگار عالم باشيم.
|
|
|
|
۷۲ "و نمازها (ارتباط با
خدا) را به جا آوریم و به هيبت و حرمت او ارج نهيم- او يكتايی است كه (برای
حسابرسی) نزد او احضار خواهيد شد."
|
|
|
|
۷۳ اوست که آسمان ها و زمين را،
بحق آفريد. هرگاه بگويد: "باش،" هست. کلام او حقيقت مطلق است. روزی که
در صور دميده شود، فرمانروايی مطلق از آن اوست. دانای نهان و آشکار. اوست حکيم
ترين، آگاه.
|
|
مناظره ابراهيم با
مشرکان
|
|
۷۴ به يادآور که ابراهيم به پدرش،
آزر، گفت: "چگونه می توانی مجسمه ها را به عنوان خدا پرستش کنی؟ اين طور که
می بينم تو و قومت سخت گمراه شده ايد."
|
|
|
|
۷۵ ما به ابراهيم شگفتی های
آسمانها و زمين را نشان داديم و او را از نعمت يقين برخوردار كرديم.
|
|
|
|
۷۶ هنگامی که شب فرا رسيد، سياره
ای درخشان را ديد و گفت: "شايد اين پروردگار من باشد." و چون ناپديد
شد، گفت: "دوست ندارم (خدايانی را) که ناپديد می شوند."
|
|
|
|
۷۷ هنگامی که ديد ماه طلوع می
کند، گفت: "شايد اين پروردگار من باشد!" و چون ناپديد شد، گفت:
"اگر پروردگارم مرا هدايت نکند، از گمراهان خواهم بود."
|
|
|
|
۷۸ هنگامی که ديد خورشيد طلوع می
کند، گفت: "اين بايد پروردگار من باشد. اين از همه بزرگ تر است." ولی
چون غروب کرد، گفت: "ای قوم من، من شرک شما را محکوم می کنم.
|
|
|
|
۷۹ "من خود را مطلقاً به آن
يكتايی اختصاص دادهام كه آغازكنندهٔ آسمانها و زمين است؛ من هرگز مشرك نخواهم
بود."
|
|
|
|
۸۰ قومش با او مجادله كردند. او
گفت: "آيا دربارهٔ خدا با من مجادله می کنيد، پس از آنکه او مرا هدايت کرده
است؟ من از معبودانی که شريک می سازيد، ترسی ندارم. هيچ اتفاقی برای من رخ نمی
دهد، مگر به خواست پروردگارم. وسعت دانش پروردگار من همه چيز را در بر می گيرد.
آيا توجه نمی کنید؟
|
|
|
|
۸۱ "چرا بايد از معبودان شما
بترسم؟ اين شما هستيد كه بايد بترسيد، زيرا به جای خدا به پرستش معبودانی مشغول
شدهايد كه هيچ قدرتی برای كمك به شما ندارند. كدام گروه بيشتر سزاوار امنيت
است، اگر مى دانيد؟"
|
|
امنيّت کامل برای
مؤمنان
|
|
|