Submission.org
Your information source to ISLAM (SUBMISSION) on the WWW

---

۷. برزخ (الأعراف)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۱ ا. ل. م. ص.*

۲ اين كتاب آسمانى بر تو نازل شده است- دربارهٔ آن شكى به دل راه نده- تا با آن هشدار دهى، و تا تذكرى باشد براى مؤمنان.

۳ همهٔ شما بايد از آنچه از جانب پروردگارتان براى شما نازل شده است، پيروى كنيد؛ از هيچ معبود ديگرى جز او پيروى نكنيد. شما به ندرت توجه می كنيد.

۴ چه بسيار جوامعى كه ما آنها را هلاك كرديم؛ آنها سزاوار عذاب ما شدند، در حالى كه خواب بودند، يا كاملاً بيدار.

۵ هنگامى كه عذاب ما برايشان آمد، گفتارشان اين بود: "ما واقعاً ستمكار بوده ايم."

۶ ما مسلماً از كسانى كه پيام را دريافت كردند، سئوال می كنيم و از رسولان نيز سئوال خواهيم كرد.

۷ ما مقتدرانه آنها را آگاه خواهيم كرد، زيرا ما هرگز غايب نبوديم.

۸ در آن روز، ترازوها منصفانه برقرار خواهند شد. كسانى كه وزنشان سنگين باشد، برنده خواهند بود.

۹ و اما آنان كه وزنشان سبك است، كسانى هستند كه در نتيجهٔ بى اعتنايى غير منصفانه به آيات ما، نفس* خويش را باختند.

۱۰ ما شما را در زمين مستقر كرديم و در آن وسايل امرار معاش برايتان فراهم نموديم. شما به ندرت سپاسگزاريد.

۱۱ ما شما را خلق كرديم، سپس به شما شكل داديم، پس از آن به فرشتگان گفتيم: "در مقابل آدم سجده كنيد." آنها سجده كردند، جز ابليس (شيطان)؛ او با سجده كنندگان نبود.

شروع آزمايش

۱۲ او گفت: "چه چيز تو را از سجده كردن باز داشت، هنگامى كه به تو فرمان دادم؟" او گفت: "من از او بهترم؛ تو مرا از آتش خلق كردى و او را از گل آفريدى.

۱۳ او گفت: "بنابراين، بايد پايين بروى، زيرا تو نمى توانى در اينجا متكبر باشى. خارج شو؛ تو خوارشده هستى."

۱۴ او گفت: "تا روز رستاخيز به من مهلت بده."

۱۵ او گفت: "به تو مهلت داده شد."

۱۶ او گفت: "از آنجايى كه تو خواستى گمراه شوم،* من در راه مستقيم تو در كمين آنها خواهم نشست.

۱۷ "من از جلو و از پشت سرشان و سمت راست و چپ آنها نزدشان خواهم آمد و تو اكثرشان را ناسپاس خواهى يافت."

۱۸ او گفت: "از آنجا بيرون شو، حقير و شکست خورده. در میان آنها کسانی که از تو پيروی کنند، دوزخ را از همهٔ شما پر خواهم کرد.

۱۹ "و اما تو اى آدم، با همسرت در بهشت سكونت كن و در آنجا از هرچه که مايليد بخوريد، ولی به اين يک درخت نزديک نشويد، تا مبادا به گناه آلوده شويد."

۲۰ شيطان آنها را وسوسه کرد، تا بدن هايشان را که بر آنها پوشيده بود، نمايان کند و گفت: "پروردگارتان فقط به اين دليل شما را از اين درخت منع كرد، که شما را از فرشته شدن و دست يافتن به حيات جاودان بازدارد."

۲۱ او برای آنها سوگند ياد کرد: "من اندرزی نيکو به شما می دهم."

۲۲ او اين چنين با دروغ ها آنها را فريب داد. به محض آنكه از آن درخت چشيدند، بدن هايشان برايشان نمايان شد وآنها سعى كردند تا خودشان را با برگ هاى بهشتى بپوشانند. پروردگارشان آنها را ندا داد: "آيا من شما را از آن درخت منع نكردم و به شما هشدار ندادم كه شيطان سرسخت ترين دشمن شماست؟"

۲۳ آنها گفتند: "پروردگار ما، ما به نفس خويش ستم كرده ايم. اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى، ما از بازندگان خواهيم بود."

۲۴ او گفت: "به عنوان دشمنان يکديگر پایین بروید. محل زندگی شما تا مدتی در زمین خواهد بود."

۲۵ او گفت: "در آنجا زندگی خواهيد کرد، در آن خواهيد مرد و از آن بيرون آورده خواهید شد."

۲۶ اى فرزندان آدم، ما براى شما لباس هايى فراهم كرده ايم كه بدن هايتان را بپوشانيد و نيز مايهٔ تجمل شماست. اما بهترين لباس، لباس پرهيزكارى است. اينها برخى از نشانههاى خداست، باشد كه توجه كنند.

۲۷ ای فرزندان آدم، نگذاريد شيطان شما را نیز فريب دهد، همان طور که باعث اخراج والدین شما از بهشت و باعث درآمدن لباس هایشان شد، تا بدن هايشان را نمايان کند. او و طايفه اش شما را می بينند، در حالى که شما آنها را نمی بينيد. ما شياطين را همزاد کسانی قرار می دهيم که ايمان ندارند.

دُرُستی اخباری را که از گذشتگان رسيده بررسی کنيد

۲۸ آنها گناهی بزرگ مرتکب می شوند، سپس می گويند: "ما والدین خود را به همین شیوه یافتیم و خدا ما را به آن فرمان داده است." بگو: "خدا هرگز امر به گناه نمی كند. آيا دربارهٔ خدا چيزی مى گویيد که نمی دانيد؟"

۲۹ بگو: "پروردگار من به عدالت فرمان می دهد و اينکه در تمام اماكن عبادى فقط خود را به او اختصاص دهيد و پرستش خود را مطلقاً مختص او كنيد. همان گونه که در آغاز شما را پديد آورد، سرانجام به سوی او بازمی گردید."

آگاە باش: آنها معتقدند که هدايت شده اند

۳۰ او برخى را هدايت كرد، در حالى كه ديگران محکوم به گمراهى هستند. آنها شياطين را به جاى خدا سروران خويش قرار داده اند، با اين حال باور مى كنند كه هدايت شده اند.

هنگاميکه به مسجد می رويد، لباس مرتب بپوشيد

۳۱ ای فرزندان آدم، هنگامی که به مسجد می رويد، تميز باشيد و لباس مرتب بپوشيد، و در حد اعتدال بخوريد و بياشاميد؛ مسلماً، او افراد پرخور را دوست ندارد.

حرام هائى كه بدعت نهادە شدە محكوم است

۳۲ بگو: "چه كسى چيزهای نيکو و روزی هاى خوب را که خدا برای مخلوقاتش آفريده است، حرام کرد؟" بگو: "اين روزی ها برای آن است که کسانی که ايمان دارند، در اين دنيا از آن لذت ببرند. علاوه بر اين، در روز رستاخيز روزی های خوب مخصوص آنها خواهد بود." ما اين چنين آيات را برای مردمی که می دانند، شرح می دهيم.

۳۳ بگو: "پروردگار من فقط اعمال پليد را حرام می کند، خواه آشکار باشد، خواه پنهان و نيز گناهان و تعرض ناروا و قرار دادن معبودان بى قدرت در کنار خدا و اينکه دربارهٔ خدا چيزی بگویيد که نمی دانيد."

۳۴ طول عمر هر جامعهاى از پيش معين شده است. هنگامى كه موعدشان به پايان رسد، نمى توانند يك ساعت آن را به عقب يا جلو بيندازند.

رسولانی از خودتان

۳۵ ای فرزندان آدم، هرگاه رسولانی از خودتان نزدتان آيند و آيات مرا برای شما بخوانند، کسانی که توجه می کنند و زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش می گيرند، نه از چيزی بترسند و نه اندوهگين شوند.

۳۶ و اما كسانى كه آيات ما را تكذيب مى كنند و متكبر تر از آن هستند كه از آن پيروى كنند، سزاوار دوزخ شده اند، جايى كه تا ابد در آن مى مانند.

۳۷ چه كسى پليدتر از آنان كه دربارهٔ خدا دروغ مى سازند، يا آيات او را تكذيب می كنند؟ اينان بر طبق كتاب آسمانى، سهم خود را دريافت خواهند كرد. سپس، هنگامى كه رسولان ما براى پايان دادن به زندگى شان مى آيند، خواهند گفت: "كجا هستند معبودانى كه در كنار خدا مى خوانديد؟" آنها خواهند گفت: "آنها ما را ترك كرده اند." آنها عليه خودشان بر كافر بودنشان شهادت خواهند داد.

سرزنش دو جانبه

۳۸ او خواهد گفت: "همراه با امتهاى پيشين از جن ها و انسان ها وارد دوزخ شويد." هرگاه گروهى وارد شوند، گروه اجدادى خود را لعنت خواهند كرد. هنگامى كه همگى وارد شوند، گروه جديد دربارهٔ گروه قبلى خواهد گفت: "پروردگارا، اينان همان كسانى هستند كه ما را گمراه كردند. عذاب دوزخ را برايشان دو برابر كن." او خواهد گفت: "براى هر كدام دو برابر است، ولى شما نمى دانيد."

۳۹ گروه اجدادى به گروه بعدى خواهد گفت: "از آنجايى كه شما بر ما مزيت داشتيد، پس عذاب را به خاطر گناهانتان بچشيد."

تکذيب آيات خدا: گناهی غيرقابل بخشش

۴۰ مسلماً، کسانی که آيات ما را انکار می کنند و متکبرتر از آنند که آن را بپذيرند، دروازه های آسمان هرگز به رويشان گشوده نخواهد شد و هرگز به بهشت راه نخواهند يافت، مگر آنكه شتر از سوراخ سوزن عبور کند. ما گنهکاران را این چنین مجازات می کنیم.

۴۱ دوزخ محل اقامت آنهاست که سزاوار آن شده اند؛ بر فراز سرشان حصارهايی است. ما اين چنين ستمکاران را به کيفر می رسانيم.

۴۲ و اما كسانى كه ايمان دارند و زندگى پرهیزکارانه اى در پيش مى گيرند- ما هرگز بر نفسى بيش از توانايى اش تكليف نمى كنيم- اينان ساكنان بهشت خواهند بود. آنها در آن جاودان بمانند.

به لطف خدا

۴۳ ما هر حسادتى را از دلهايشان پاك مى كنيم. رودخانه ها زير پايشان جارى خواهند بود و آنها خواهند گفت: "ستايش خدا را كه ما را هدايت كرد. اگر خدا ما را هدايت نكرده بود، ممكن نبود هدايت شويم. رسولان پروردگارمان واقعاً حقيقت را آوردند." آنها را ندا مى دهند: "اين بهشت شماست كه آن را به پاس اعمالتان به ارث بردهايد."

۴۴ بهشتيان، دوزخيان را ندا خواهند داد: "ما وعدهٔ پروردگارمان را حقيقت يافتهايم؛ آيا شما نیز وعدهٔ پروردگارتان را برحق يافته ايد؟" آنها خواهند گفت: "آرى." ندادهنده اى، ميانشان ندا خواهد داد: "لعنت خدا شامل ستمكاران شده است؛

۴۵ "كه از راه خدا باز مى دارند و سعى مى كنند آن را ناهموار كنند و به آخرت كافرند."

۴۶ حايلی آنها را جدا می کند، در حالی که برزخ* در اشغال مردمی است که طرفين را از چهره هايشان می شناسند. آنها اهالی بهشت را ندا خواهند داد: "صلح بر شما باد." آنها با خوش خيالى وارد (بهشت) نشدند.

۴۷ هنگامى كه نگاهشان را به سوى ساكنان دوزخ مى گردانند، خواهند گفت: "پروردگار ما، ما را با اين مردم ستمكار قرار نده."

اکثريت محکوم شده اند

۴۸ ساکنان برزخ مردمى را که از چهره هايشان می شناسند، ندا مى دهند و مى گويند: "نه کثرت نفرات شما به حالتان سودى داشت و نه تکبر شما.

۴۹ "آيا آنها همان مردمی نيستند که شما سوگند می خورديد که هرگز مورد رحمت خدا قرار نخواهند گرفت؟" (سپس به برزخيان گفته خواهد شد:) "وارد بهشت شوید؛ نه از چیزی بترسید و نه اندوهگين خواهيد شد."

۵۰ دوزخيان بهشتيان را ندا خواهند داد: "بگذاريد مقداری از آب شما، يا مقداری از روزی هایى كه خدا براى شما فراهم كرده است، به سوی ما سرازير شود." آنها خواهند گفت: "خدا آن را بر كافران حرام کرده است."

۵۱ کسانی که دين خود را جدی نمی گيرند و كاملاً سرگرم زندگی دنيوی شده اند، در آن روز ما آنها را فراموش می کنيم، زيرا آنها آن روز را فراموش کردند و آيات ما را انکار نمودند.

قرآن: كامل با جزئيات

۵۲ ما به آنها کتابی آسمانی داده ايم که با تمام جزئيات توضیح داده شده است، با دانش، هدايت و رحمت برای مردمی که ايمان دارند.

۵۳ آيا منتظرند که تمام (پيش بينی های) آن به وقوع بپيوندد؟ روزی که چنين وعده اى تحقق يابد، کسانی که در گذشته به آن اعتنا نکردند، خواهند گفت: "رسولان پروردگار ما حقيقت را آورده اند. اينک آيا شفيعانى هستند که براى ما شفاعت کنند؟ آيا ممكن است ما را بازگردانی، تا رفتار خود را تغيير دهيم و بهتر از آنچه کرديم، عمل کنيم؟" آنها نفس خود را از دست دادە اند و بدعت هايشان باعث نابودى آنها شدە است.

۵۴ پروردگار شما خداى واحد است، يكتايى كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد*، سپس اقتدار را به دست گرفت. شب، همواره در پى روز است و آن را در بر مى گیرد و خورشيد، ماه و ستارگان به فرمان او براى خدمت متعهد شده اند. تمام خلقت و تمام اوامر مطلقاً تحت كنترل اوست. بلندمرتبه ترين خداست، پروردگار عالم.

۵۵ پروردگار خود را در جمع و در خلوت عبادت کنید؛ او متجاوزان را دوست ندارد.

۵۶ زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشيد و او را از روی حرمت و امید بپرستید. مسلماً، رحمت خدا شامل حال نیکوکاران است.

۵۷ اوست که بادهای نويد بخش را چون رحمتی از دست هايش می فرستد. هنگامی که بادها ابرهای گرانبار را جمع می کنند، ما آنها را به سوی سرزمين های مرده می رانيم و از آن آب فرو می فرستيم، تا با آن انواع ميوه ها را به عمل آوريم. ما اين چنين مردگان را برمی انگيزيم، باشد که توجه كنند.

۵۸ زمين خوب بی درنگ گياهش را به ارادهٔ پروردگارش به عمل می آورد، درحالی که زمين بد به ندرت محصول مفيدى توليد مى كند. ما آيات را اين چنين برای مردمی که سپاسگزارند، شرح می دهيم.

نوح

۵۹ ما نوح را به سوی قومش فرستاديم که می گفت: "ای قوم من، خدا راعبادت کنيد؛ خدای دیگری جز او نداريد. من برای شما از عذاب روزی هولناک می ترسم."

۶۰ پيشوايان قومش گفتند: "ما می بينيم که تو سخت گمراه شده ای."

۶۱ او گفت: "اى قوم من، من گمراه نيستم؛ من رسولى هستم از جانب پروردگار جهان.

۶۲ "من پيام های پروردگار خود را به شما ابلاغ می کنم و به شما پند و اندرز می دهم و از جانب خدا چيزهايی می دانم که شما نمی دانيد.

۶۳ "آيا اين خيلی عجيب است که تذکری از جانب پروردگارتان، توسط مردی مانند خودتان برایتان بیاید، تا هشدارتان دهد و شما را به پرهیزکاری راهنمایی کند، باشد که مورد رحمت قرار گیرید؟"

۶۴ آنها او را تكذيب كردند. درنتيجه، ما او و كسانى را كه با او در سفينه بودند، نجات داديم و كسانى را كه آيات ما را تكذيب كردند، غرق كرديم؛ آنها كور بودند.

هود

۶۵ به سوی عاد، برادرشان هود را فرستاديم. او گفت: "ای قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خدای دیگری جز او نداريد. پس آيا پرهیزکار می شوید؟ "

۶۶ پيشوايان قوم او که ایمان نیاوردند، گفتند: "ما می بينيم که تو احمقانه رفتار می کنی، به نظر ما تو دروغگو هستی."

۶۷ او گفت: "ای قوم من، هيچ حماقتی در من نيست؛ من رسولی هستم از جانب پروردگار جهان.

۶۸ "من پيام های پروردگارم را به شما ابلاغ می کنم و به شما صادقانه پند می دهم.

۶۹ "آيا اين خيلى عجيب است كه پيام پروردگارتان به وسيلهٔ مردى مانند خودتان براى شما بيايد، تا هشدارتان دهد؟ به ياد آوريد كه او پس از قوم نوح شما را وارث قرار داد و تعدادتان را چندين برابر كرد. نعمت هاى خدا را به ياد آوريد، باشد كه موفق شويد".

تقليد کورکورانه از والدين: فاجعه بشريت

۷۰ آنها گفتند: "آيا آمده اى ما را وادار كنى تا فقط خدا را بپرستيم و آنچه را كه قبلا" والدينمان عبادت مى كردند، ترك كنيم؟ ما تو را به مبارزه مى طلبيم تا آن عذابى كه ما را به آن تهديد مى كنى بياورى، اگر راست مى گويى."

۷۱ او گفت: "شما از جانب پروردگارتان محکوم هستيد و به خشم او گرفتار شده ايد. آيا به دفاع از آنچه- شما و والدین شما- بدعت نهاده ايد و خدا هرگز اجازه نداده است، با من مجادله می کنيد؟ پس، منتظر باشيد که من نیز با شما منتظر خواهم بود."

۷۲ سپس ما او و همراهانش را به رحمت خود نجات داديم و کسانی را که آيات ما را تکذيب کردند و نخواستند ايمان بياورند، هلاک کردیم.

صالح

۷۳ به سوی ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. او گفت: "ای قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خدای دیگری جز او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان به شما ارائه شده است: اين شتر خداست، تا برای شما نشانه ای باشد. بگذاريد او در زمين خدا بخورد و به او هيچ آسيبی نرسانيد، تا مبادا گرفتار عذابی دردناک شوید.

۷۴ "به ياد آوريد که او پس از عاد شما را وارث قرار داد و در زمين مستقر کرد. شما در دشت های آن خانه هاى مجلل بنا می کنيد و از کوه هايش خانه ها می تراشيد. از نعمات خدا ياد کنيد و در زمين به فساد نگرديد."

پيام: مدرک رسالت

۷۵ پيشوايان متكبر در ميان قومش به مردم عادى كه ايمان آورده بودند، گفتند: "شما از كجا مى دانيد صالح از جانب پروردگارش فرستاده شده است؟" آنها گفتند: "آن پيامى كه او آورد، باعث شد كه ما مؤمن شويم."

۷۶ متکبران گفتند: "ما به آنچه شما ايمان آورده ايد، ایمان نداریم."

۷۷ سپس، آن ماده شتر را سر بریدند، از فرمان پروردگار خود سرپيچی کردند و گفتند: "ای صالح، ، پس آن عذابی را که ما را بدان تهديد می کنی بياور،اگر واقعاً رسول هستی."

۷۸ درنتيجه، زلزله آنان را هلاک کرد و آنان را بی جان در خانه های خود باقی گذارد.

۷۹ او از آنها روی گرداند در حالی که می گفت: "ای قوم من، من پيام پروردگارم را به شما رسانيده ام و شما را اندرز داده ام، ولی شما هيچ پنددهنده ای را دوست نداريد."

لوط: هم جنس بازی محکوم است

۸۰ لوط به قوم خود گفت: "شما چنان عمل بى شرمانه ای مرتکب می شويد که هيچ کس در دنيا پيش از شما چنين نکرده است!

۸۱ "شما به جای زنان، با مردان رابطه جنسی دارید. واقعاً که شما مردمی تجاوزکار هستيد."

۸۲ پاسخ قومش جز اين نبود که گفتند: "آنها را از شهر خود بيرون کنيد، آنها مردمی هستند که می خواهند پاک باشند."

۸۳ درنتيجه، او و خانواده اش را نجات داديم، جز همسرش را که از محکوم شدگان بود.

۸۴ ما بر آنان بارانی خاص بارانديم؛ به عاقبت گنهکاران توجه کن.

شعيب: تقلب و نادرستی محکوم است

۸۵ به سوی مَديَن برادرشان شعيب را فرستاديم. او گفت: "ای قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خدای دیگری جز او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان به شما ارائه شده است. هرگاه معامله می کنيد وزن و اندازه را کامل بدهيد. در حق مردم تقلب نکنيد. زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشید. اين برای شما بهتر است، اگر مؤمن هستيد.

۸۶ "مبادا سد هر راهی شويد، تا ايمان آورندگان را از راه خدا باز داريد و در آن انحراف به وجود آوريد. به ياد داشته باشيد که قبلاً عدهٔ کمی بودید و او تعداد شما را چندین برابر کرد. عاقبت ستمکاران را به خاطر بسپاريد.

۸۷ "اكنون كه برخى از شما به آنچه بر من فرستاده شد، ايمان آورده ايد و برخى ايمان نياورده ايد، منتظر باشيد تا خدا حكمش را در ميان ما صادر كند؛ اوست بهترين داور."

۸۸ پيشوايان متكبر در ميان قومش گفتند: "تو را، اى شعيب، همراه با كسانى كه با تو ايمان آوردند از شهرمان بيرون خواهيم كرد، مگر آنكه به دين ما بازگرديد." او گفت: "آيا مى خواهيد ما را مجبور كنيد؟

۸۹ "اگر به دين شما بازگرديم، پس از آنكه خدا ما را از آن نجات داده است، عليه خدا كفر ورزيده ايم. چگونه مى توانيم ր¨رخلاف خواست خدا، پروردگارمان به آن بازگرديم؟ وسعت علم پروردگارمان همه چيز را دربر مى گيرد. ما به خدا توكل كرده ايم. پروردگار ما، ما را بر قوم خود پيروزى قطعى عطا فرما. تويى بهترين حمايت كننده."

۹۰ پيشوايان قومش که باور نداشتند، گفتند: " اگر از شعيب پيروی کنيد، بازنده خواهيد بود."

۹۱ زلزله ای آنان را هلاک کرد و بی جان در خانه هایشان باقی گذارد.

۹۲ کسانی که شعيب را تکذيب کردند، چنان نابود شدند که گويی هرگز وجود نداشتند. کسانی که شعيب را تکذيب کردند از بازندگان بودند.

۹۳ او از آنها روی گرداند و گفت: "ای قوم من، من پيام های پروردگارم را به شما ابلاغ کرده ام و اندرزتان داده ام. چگونه می توانم برای مردم کافر غمگین باشم."

رحمت پنهانى

۹۴ هرگاه برای جامعه ای پيامبری فرستاديم، مردمش را به ناملایمات و سختی دچار کرديم، باشد که دست به دعا بردارند.

۹۵ سپس صلح و رفاه را جايگزين سختى ها كرديم. اما افسوس، آنها با بى توجهى روى گرداندند و گفتند: "والدين ما بودند كه پيش از سعادت سختى ها را تجربه كردند." درنتيجه، آنان را ناگهان تنبیه كرديم، زمانى كه اصلاً انتظارش را نداشتند.

تصميم اکثر مردم اشتباه است

۹۶ اگر مردم آن جوامع ايمان می آوردند و پرهيزكار می شدند، از آسمان و زمين بر آنان رحمت مى بارانديم. ولی چون تصميم گرفتند که ايمان نياورند، ما آنها را براى آنچه کسب کردند، مجازات كرديم.

۹۷ آيا مردم جوامع کنونی تضمین کرده اند که شبانگاه هنگامی که در خواب فرو رفته اند مجازات ما برای آنها نخواهد آمد؟

۹۸ آيا مردم جوامع امروزی تضمین کرده اند که به هنگام روز، وقتی که به بازی سرگرمند، مجازات ما برای آنها نخواهد آمد؟

۹۹ آيا نقشه های خدا را دست کم گرفته اند؟ هیچ کس نقشه های خدا را دست کم نمی گیرد، جز بازندگان.

۱۰۰ آيا كسانى كه زمين را پس از نسل هاى گذشته به ارث بردند، هرگز به اين فكر افتاده اند كه اگر بخواهيم، مى توانيم آنها را براى گناهانشان مجازات كنيم و بر دل هايشان مهر زنيم، تا آنها را از شنيدن بازداريم؟

۱۰۱ ما شرح حال آن جوامع را براى تو حكايت مى كنيم: رسولانشان با مدارک روشن نزدشان رفتند، ولى آنها به آنچه قبلاً تكذيب كرده بودند، ايمان نياوردند. خدا اين چنين بر قلب كافران مهر مى زند.

۱۰۲ ما اكثرشان را در عهدشان وفادار نيافتيم؛ ما اكثرشان را ستمكار يافتيم.*

موسی

۱۰۳ پس (از آن رسولان،) موسی را با نشانه های خود نزد فرعون و قومش فرستاديم، ولی آنها ستم کردند. به عاقبت ستمکاران توجه کن.

۱۰۴ موسی گفت: "ای فرعون، من رسولی هستم از جانب پروردگار عالم.

۱۰۵ "بر من واجب است که دربارهٔ خدا جز حقیقت نگويم. من با نشانه ای از جانب پروردگارتان نزد شما مى آيم؛ بگذار بنى اسراييل بروند."

۱۰۶ او گفت: "اگر نشانه اى دارى، آن را ارائه بده، اگر راست مى گويى."

۱۰۷ او چوبدست خود را انداخت و آن به ماری هولناک تبديل شد.

۱۰۸ او دست خود را بيرون آورد و برای بينندگان سپيد بود.

۱۰۹ پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند: "این بيش از يك شعبده باز زيرك نيست.

۱۱۰ "او مى خواهد شما را از سرزمينتان بيرون كند؛ شما چه پيشنهاد مى كنيد؟"

۱۱۱ گفتند: "او و برادرش را مهلت بده و مأمورانى به تمام شهرها بفرست.

۱۱۲ "بگذار تا هر شعبده باز باتجربه اى را احضار كنند."

۱۱۳ شعبده بازان نزد فرعون آمدند و گفتند: "آيا اگر ما برنده شويم، مزدى دريافت خواهيم كرد؟"

۱۱۴ او گفت: "بله، البته؛ شما حتى از نزديكان من خواهيد شد."

۱۱۵ آنها گفتند: "اى موسى، يا تو بينداز، يا ما مى اندازيم."

۱۱۶ او گفت: "شما بيندازيد." هنگامى كه آنها انداختند، چشمان مردم را مسحور کردند، آنها را به وحشت انداختند و شعبده ای بزرگ اراﺋه دادند.

۱۱۷ سپس، ما به موسى وحى كرديم: "چوبدست خود را بينداز،" كه درنتيجه، آن، آنچه را به ظاهر ساخته بودند، بلعيد.

کارشناسان حقيقت را تشخيص دادند

۱۱۸ بدين ترتيب، حقیقت چيره شد و هرآنچه كردند، باطل گشت.

۱۱۹ آنها درجا شکست خوردند و به حقارت افتادند.

۱۲۰ شعبده بازان به سجده افتادند.

۱۲۱ و گفتند: "ما به پروردگار عالم ايمان مى آوريم.

۱۲۲ "پروردگار موسى و هارون."

۱۲۳ فرعون گفت: "آيا بدون اجازهٔ من به او ايمان آورديد؟ اين حتماً توطئه ای است که شما در شهر ترتيب داده ايد، تا مردمش را از آنجا بيرون کنيد. مسلماً خواهيد فهميد.

۱۲۴ "من دست ها و پاهايتان را خلاف جهت يكديگر قطع خواهم كرد، سپس همگى شما را به صليب خواهم كشيد."

۱۲۵ آنها گفتند: "آن وقت ما به سوی پروردگارمان مراجعت خواهيم کرد.

۱۲۶ "تو فقط به اين دليل ما را شکنجه می دهی که ما به مدرک پروردگارمان هنگامی که بر ما آمد، ايمان آورديم." "پروردگار ما، ما را ثابت قدم بدار و بگذار تسليم شده بميريم."

۱۲۷ پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند: "آيا به موسى و قومش اجازه مى دهى كه در زمين فساد كنند و تو و خدايان تو را ترك نمايند؟" او گفت: "ما پسرانشان را مى كشيم و دخترانشان را زنده مى گذاريم. ما از آنها بسيار قدرتمندتر هستيم."

۱۲۸ موسى به قومش گفت: "از خدا يارى بجوييد و صبورانه استقامت ورزيد. زمين متعلق به خداست و او آن را به هر يك از بندگانش كه برگزيند، عطا مى كند. پيروزى نهايى از آن پرهيزكاران است."

۱۲۹ آنها گفتند: "پيش از آنكه نزد ما بيايى و پس از آنكه آمدى، ما مورد اذيت و آزار بوديم." او گفت: "پروردگارتان دشمنان شما را نابود و شما را در زمين مستقر خواهد كرد، سپس او خواهد ديد كه شما چگونه رفتار مى كنيد."

بلا و مصيبت

۱۳۰ سپس فرعونيان را به خشکسالی و کمبود محصول دچار کرديم، باشد که توجه کنند.

۱۳۱ هرگاه طالعی نیکو به آنان روی می آورد، می گفتند: "ما استحقاق آن را داشته ايم،" ولی وقتی مصيبتی به آنها می رسيد، موسی و همراهانش را مقصر می دانستند. درواقع، فقط خداست که دربارهٔ طالع آنها تصميم می گيرد، ولی اکثر آنها نمی دانند.

۱۳۲ آنها گفتند: "مهم نيست كه چه نوع نشانه اى را به ما نشان دهى تا ما را با شعبدهٔ خود فريب دهى، ما ايمان نخواهيم آورد."

هشدارها بی فايده بود

۱۳۳ درنتيجه، بر آنان سيل، ملخ، شپش، قورباغه و خون فرستاديم- نشانه هايی شگرف. ولی باز به تکبر خود ادامه دادند. آنها مردمی پليد بودند.

۱۳۴ هرگاه به بلایی گرفتار می شدند، می گفتند: "ای موسی، تو از پروردگارت درخواست کن- تو به او نزديک هستی. اگر اين بلا را از ما دور کنی، با تو ايمان خواهيم آورد و بنى اسراييل را با تو خواهيم فرستاد."

۱۳۵ با اين حال، هنگامى كه بلا را براى مدتى برداشتيم، آنها پيمان خود را شكستند.

مجازات حتمی

۱۳۶ درنتيجه، ما براى اعمالشان از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم. اين به خاطر آن است كه نشانه هاى ما را تكذيب كردند و نسبت به آنها كاملاً بى توجه بودند.

۱۳۷ و قومی را که تحت ظلم و فشار بودند، وارث کرانه های خاوری و باختری کرديم و در آن سرزمين برکت نهاديم. فرمان های مبارک پروردگارت این چنین برای بنی اسراييل اجرا شد تا پاداش استقامتشان باشد، و ما كارهاى فرعون و قومش و هرچه را به دست آوردند، نابود کرديم.

پس از آنهمه معجزه

۱۳۸ ما بنى اسراييل را از دريا گذرانديم. هنگامى كه از كنار مردمى كه در حال پرستش مجسمه ها بودند، گذشتند، گفتند: "اى موسى، براى ما خدايى مانند خدايان آنها بساز." او گفت: "واقعاً شما مردمى نادان هستيد.

۱۳۹ "اين مردم مرتکب کفر می شوند، از اين رو آنچه انجام می دهند برای آنها مصیبت به بار می آورد.

۱۴۰ "آيا جز خدا خداى ديگرى برايتان بجويم، در حالى كه او شما را در دنيا بيش از هر كس ديگرى مورد رحمت قرار داده است؟"

تذکر به بنی اسراييل

۱۴۱ به ياد آوريد که شما را از قوم فرعون نجات داديم، که شما را به بدترين نحو عذاب می دادند، پسرانتان را می کشتند و دخترانتان را زنده می گذاشتند. آن برای شما آزمايشی سخت بود از جانب پروردگارتان.

دنيای ما مقاومت حضور فيزيکی خدا را ندارد

۱۴۲ ما موسى را براى سى* شب احضار كرديم و آن را با افزودن ده* كامل نموديم. بنابراين، حضور او با پروردگارش چهل شب به طول انجاميد. موسى به برادرش هارون گفت: "با قوم من همين جا بمان، پرهيزكارى را حفظ كن و از راه هاى فسادكاران پيروى نكن."

۱۴۳ هنگامی که موسی به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او صحبت کرد، او گفت: "پروردگار من، بگذار نگاه کنم و تو را ببینم." گفت: "تو نمی توانی مرا ببينی، به آن نگاه کن؛ اگر آن کوه برجای خود باقی ماند، آنگاه تو می توانی مرا ببينی." سپس، پروردگارش بر کوه تجلى کرد و همين باعث شد که کوه متلاشی شود. موسی بيهوش بر زمين افتاد. هنگامی که به هوش آمد، گفت: " شکوه و جلال تو ستايش باد. من به درگاه تو توبه می کنم و من از متقاعدترين مؤمنان هستم."

۱۴۴ او گفت: "ای موسی، من تو را با پيام های خود و با سخن گفتن با تو، بر تمام مردم برگزيدم. پس آنچه را به تو داده ام، بگير و سپاسگزار باش."

۱۴۵ ما تمام جزييات و هر پند روشنگرى را بر روى الواح برايش نوشتيم: "كه تو بايد با تمام قدرت از اين تعليمات پيروى كنى و به قوم خود سفارش كن تا از آنها پيروى كنند- اينها بهترين تعاليم هستند. من سرنوشت ستمكاران را به شما نشان خواهم داد."

مداخله الهی کافران را در تاريکی نگاه می دارد

۱۴۶ من كسانى را كه در زمين به ناحق تكبر مى ورزند، از آيات خود منحرف خواهم كرد. درنتيجه، هرگونه مدركى ببينند، ايمان نخواهند آورد. و هرگاه راه هدايت را ببينند، آن را به عنوان راه خود نخواهند پذيرفت، اما هرگاه مسير گمراهى را ببينند، آن را راه خود قرار خواهند داد. اين نتيجهٔ آن است كه آنها مدارك ما را تكذيب مى كنند و كاملاً به آنها بى اعتنا هستند.

۱۴۷ کسانی که آيات ما و ديدار آخرت را دروغ می شمرند، اعمالشان خنثی شده است. آيا غیر از اين است كه آنها فقط براى آنچه انجام دادند، مجازات شدند؟

گوساله طلايی

۱۴۸ قوم موسی، در غياب او، از جواهرات خود مجسمهٔ گوساله ای را ساختند، کامل با صدای گوساله.* آيا نمی ديدند که آن نمی توانست با آنها سخن بگويد، يا به راهی هدايتشان کند؟ آنها آن را عبادت کردند و این چنین ستمکار شدند.

۱۴۹ سرانجام، هنگامی که از عمل خود پشيمان شدند و به انحراف خود پی بردند، گفتند: "اگر پروردگار ما به رحمت خود توبهٔ ما را نپذيرد و ما را نيامرزد، از بازندگان خواهيم بود."

۱۵۰ هنگامی که موسی نزد قوم خود بازگشت، خشمگين و مأيوس شد، و گفت: "عجب عمل وحشتناکی در غياب من انجام دادە ايد! آيا نمی توانستيد برای فرمان های پروردگارتان صبرکنید؟" او لوحه ها را بر زمين انداخت و سر برادرش را گرفت و به سوی خود کشيد. (هارون) گفت: "ای پسر مادر من، مردم از ضعف من سوء استفاده کردند و نزديک بود مرا بکشند. نگذار دشمنانم شاد شوند و مرا در شمار مردم ستمکار محسوب مدار."

۱۵۱ موسی گفت: "پروردگار من، من و برادرم را ببخش و ما را به رحمت خويش بپذير. تو از هر مهربانی مهربان تری."

۱۵۲ بدون شک، کسانی که گوساله را معبود قرار دادند، به خشم پروردگار خود و ذلت دنيوی گرفتار شده اند. ما بدعت گذاران را اين گونه مجازات می کنیم.

۱۵۳ و اما کسانی که گناهانی مرتکب شدند و پس از آن توبه کردند و ايمان آوردند، پروردگار تو- پس از آن- آمرزنده است، مهربان ترين.

۱۵۴ هنگامی که خشم موسی فرو نشست، الواح را برداشت، که حاوی هدايت و رحمت است برای کسانی که به حرمت و هيبت پروردگار خود ارج می نهند.

۱۵۵ سپس موسی از ميان قومش هفتاد تن از مردان را برگزيد، تا همراه او به ميعادگاه ما حضور يابند. هنگامى كه آن زلزله آنها را تکان داد، گفت: "پروردگار من، اگر می خواستی، می توانستی آنها و مرا پیش از اين هلاک کنی. آيا ما را به خاطر اعمال ابلهانی که در میان ما هستند، هلاک می کنی؟ اين بايد آزمايشی باشد که تو براى ما مقرر كردە ای. تو بدين وسيله، هر که را بخواهی، محکوم می کنی و هر که را بخواهی، هدايت می نمایی. تويی مولا وسرور ما، پس ما را ببخش و از باران رحمت خود بر ما بباران؛ تو بهترين بخشاينده ای.

شرايط لازم برای برخوردار شدن از رحمت خدا: اهميت زکات

۱۵۶ "و برای ما در اين دنيا و در آخرت پرهیزکاری مقرر فرما. او گفت: "عذاب من به هر که بخواهم می رسد، ولی رحمت من همه چيز را در بر می گيرد. اگرچه، آن را به کسانی اخصاص خواهم داد که (۱) زندگی پرهيزکارانه ای را در پيش می گيرند، (۲) زکات (انفاق واجب)* را می دهند، (۳) به آيات ما ايمان می آورند، و

۱۵۷ "(۴) از رسول پيروى می كنند، پيامبرى كه از اهل كتاب نبود (محمد)، كسى كه در تورات و انجيل* خودشان نوشته شده است. او آنها را به پرهيزكارى تشويق مى كند، از پليدى باز مى دارد، همهٔ غذاهاى خوب را حلال و چيزهاى بد را حرام مى كند و بار تكاليف سنگين و قيد و بندهايى را كه بر آنها تحميل شده بود، برمى دارد. كسانى كه به او ايمان آورند، به او احترام بگذارند، او را حمايت كنند و از نورى كه با او آمد، پيروى كنند، افرادى موفق هستند."

۱۵۸ بگو: "اى مردم، من رسول خدا هستم براى همهٔ شما. فرمانروايى آسمان ها و زمين از آن اوست. جز او خدايى نيست. او زندگى و مرگ را كنترل مى كند." بنابراين، بايد به خدا و رسولش ايمان آوريد، پيامبرى كه از اهل كتاب نبود، كسى كه به خدا و كلماتش ايمان دارد. از او پيروى كنيد، باشد كه هدايت شويد.

يهوديان هدايت شده

۱۵۹ در ميان پيروان موسى كسانى هستند كه بر طبق حقيقت هدايت مى كنند و حقيقت آنها را پرهيزكار مى كند.

معجزات در سينا

۱۶۰ ما آنان را به دوازده قبيله تقسيم کرديم و هنگامی که قوم او از او آب خواستند، به موسی وحی کرديم: "با چوبدست خود به آن سنگ بزن،" که درنتيجه، دوازده چشمه از آن فوران زد. بدين ترتيب، هر جامعه ای آب خود را شناخت. و ابرها را سايبان آنها قرار داديم و برای آنها ترانگبين و بلدرچين فرو فرستاديم: "از چيزهای خوبی که برایتان فراهم کردیم ، بخورید." آنها به ما ستم نکردند؛ آنها به نفس خود ستم کردند.

سركشى با وجود معجزات

۱۶۱ به ياد آور كه به آنها گفته شد: "به اين شهر برويد و در آنجا زندگى كنيد و هرچه مايليد بخوريد، با مردم خوش رفتارى كنيد و از دروازه با تواضع وارد شويد. سپس ما ستمكارى هايتان را خواهيم بخشيد. ما پاداش پرهيزكاران را چندين برابر خواهيم كرد."

۱۶۲ اما در ميان آنها افراد پليد احكام ديگرى را جايگزين احكامى كه به آنها داده شد، قرار دادند. درنتيجه، به خاطر ستمكاريشان از آسمان بر آنها لعنت فرستاديم.

اجرای احکام خوشبختی می آوَرَد

۱۶۳ به آنها دربارهٔ جماعت كنار دريا يادآورى كن كه به سبت بى حرمتى كردند. هنگامى كه سبت را به جا مى آوردند، ماهى هاى فراوان برايشان مى آمد و هنگامى كه سبت را به جا نمى آوردند، ماهى ها نمى آمدند. ما اين چنين آنها را در نتيجهٔ ستمكاريشان، گرفتار كرديم.

طعنه و تمسخر به پيام خدا

۱۶۴ به ياد آور که گروهی از آنها گفتند: "چرا برای مردمی موعظه می کنيد که خدا قطعاً هلاکشان خواهد کرد، يا به شدت آنها را به کيفر خواهد رساند؟" پاسخ دادند: "از پروردگارتان عذرخواهی کنيد،" ممکن است آنها نجات یابند.

۱۶۵ هنگامی که تذکرات داده شده را ناديده گرفتند، کسانی را که از پليدی نهی می کردند، نجات داديم و ستمکاران را به سبب تبهکاری هايشان به شدت مجازات کرديم.

۱۶۶ و چون به مخالفت با احکام ادامه دادند، به آنها گفتيم: "بوزينگانی زبون شده باشيد."

۱۶۷ علاوه بر آن، پروردگارت مقرر كرده است كه عليه شان مردمى را برانگيزد كه تا روز رستاخيز آنها را به شدت آزار دهند. پروردگارت در اجراى مجازات باكفايت ترين است و او مطمئناً عفوكننده است، مهربان ترين.

۱۶۸ ما آنها را در ميان جوامع بسيارى در سراسر زمين پراكنده كرديم. برخى از آنها پرهيزكار بودند و برخى كمتر پرهيزكار بودند، ما آنها را با موفقيت و سختى امتحان كرديم، شايد كه بازگردند.

۱۶۹ پس از آنها، او نسل هاى جديدى را جايگزين كرد كه وارث كتاب آسمانى شدند. اما آنها درعوض، زندگى دنيوى را انتخاب كردند و مى گفتند: "ما بخشيده خواهيم شد." ولی باز هم ماديات اين دنيا را انتخاب كردند. آيا عهد نكردند كه از كتاب آسمانى پيروى كنند و دربارهٔ خدا جز حقيقت نگويند؟ آيا كتاب آسمانى را مطالعه نكردند؟ مسلماً، براى كسانى كه پرهيزكارى را حفظ كنند، سراى آخرت بسيار بهتر است. آيا نمى فهميد؟

۱۷۰ كسانى كه از كتاب آسمانى پيروى كنند و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند، ما هرگز پاداش پارسايان را ضايع نمى كنيم.

۱۷۱ ما كوه را همچون چترى بالاى سرشان بلند كرديم و آنها فكر كردند كه مى خواهد روى سرشان بيفتد: "شما بايد از آنچه به شما داده ايم به شدت پيروى كنيد و محتواى آن را به خاطر بسپاريد، باشد كه نجات يابيد."

علم به خدا قريضه اسيت كه با آن به دنيا متولد مى شويم

۱۷۲ به ياد آور كه پروردگارت تمام نواده هاى آدم را احضار كرد و آنها را بر خودشان شاهد گرفت: "آيا من پروردگار شما نيستم؟" همه گفتند: "بله. ما شهادت مى دهيم." بنابراين، شما روز رستاخيز نمى توانيد بگوييد: "ما از اين اطلاع نداشتيم."

۱۷۳ و نمی توانيد بگوييد: "اين والدينمان بودند که بت پرست بودند و ما فقط گام های آنها را دنبال کرديم. آيا ما را به خاطر آنچه ديگران بدعت نهادند، تنبیه خواهی کرد؟"

۱۷۴ ما اين چنين آيات را توضيح مى دهيم، تا مردم بتوانند خود را نجات دهند.*

۱۷۵ اخبار کسی را برای آنان بخوان که مدارک ما به او داده شده بود، ولی او تصميم گرفت به آنها اعتنا نکند. درنتيجه، شيطان او را دنبال كرد تا آنکه گمراه شد.

۱۷۶ اگر مى خواستيم، مى توانستيم او را با آن بلندمرتبه گردانيم، ولى او اصرار داشت به زمين بچسبد و از عقايد شخصى خود پيروى كند. بنابراين، او مانند سگ است؛ چه نوازشش كنى چه سرزنش، له له مى زند. چنين است مثال مردمى كه مدارک ما را تكذيب مى كنند. اين شرح حال ها را بازگو كن، باشد كه به فكر فرو روند.

۱۷۷ واقعاً چه بد است مثال مردمی که مدارک ما را رد مى كنند؛ آنها فقط به نفس خودشان ستم می كنند.

۱۷۸ هر كه را خدا هدايت كند، او حقيقتاً هدايت شده است و هر كه را به گمراهى محكوم كند، اينان از بازندگانند.

شيطان، موكلان خود را هيپنوتيزم می کند

۱۷۹ بسياری از جنيان و آدميان را به دوزخ محکوم کرده ايم. آنها عقل دارند ولی آن را به کار نمی بندند که بفهمند، چشمانی دارند که با آن نمی بينند و گوش هايی که با آن نمی شنوند. آنان مانند حيوانات هستند؛ نه، آنها به مراتب بدترند- آنها کاملاً غافلند.

۱۸۰ زيباترين نام ها از آن خداست؛ با آن نام ها او را بخوانيد و به کسانی که نام های او را تحریف می کنند، اعتنا نکنید. آنها به سزای گناهانشان خواهند رسيد.

۱۸۱ در ميان مخلوقات ما، كسانى هستند كه با حقيقت هدايت مى كنند و حقيقت آنها را پرهيزكار مى كند.

۱۸۲ و اما کسانی که آيات ما را تکذيب می کنند، ما آنها را به آن سو سوق می دهيم، بی آنکه دریابند.

۱۸۳ من حتى آنها را تشويق خواهم كرد؛ نقشهٔ من هيبت انگيز است.

۱۸۴ چرا دربارهٔ دوستشان (رسول) نمى انديشند؟ او ديوانه نيست. او فقط هشداردهنده اى است آشكار.

۱۸۵ آيا در قلمرو آسمان ها و زمين و آنچه خدا آفريده است، نگاه نکرده اند؟ آيا هرگز فکر کرده اند که ممکن است پایان عمرشان نزديک باشد؟ به کدام حديث، غير از اين، ايمان دارند؟

۱۸۶ هر كه را خدا به گمراهى محكوم كند، هيچ كس راهى براى هدايتش نمى يابد. او آنان را سرگردان در گناهانشان رها مى كند.

۱۸۷ آنها از تو دربارهٔ آخر دنيا (ساعت)* می پرسند و اينکه چه وقت فرا خواهد رسيد. بگو: "دانش آن با پروردگار من است. تنها اوست که زمان آن را فاش می کند. گران است در آسمان ها و زمين. بر شما نمی آيد مگر به طور ناگهانى."** آنها از تو سﺋوال می کنند گويی تو آن را تحت کنترل داری. بگو: "دانش آن نزد خداست،" ولی بيشتر مردم نمی دانند.

رسولان قدرتى ندارند؛ آنها از آينده بى خبرند

۱۸۸ بگو: "من هيچ قدرتى بر نفع و ضرر خود ندارم. فقط آنچه خدا بخواهد، براى من پيش مى آيد. اگر از آينده خبر داشتم، به ثروت خود مى افزودم و هيچ آسيبى به من نمى رسيد. من هشداردهنده اى بيش نيستم و حامل خبرهاى خوب براى آنان كه ايمان دارند."

فرزندان ما مى توانند بُت باشند

۱۸۹ او شما را از يک تن (آدم) آفريد. پس از آن، به هر مردى همسرى مى دهد تا در كنار او آرامش يابد. سپس او باری سبک حمل می کند که خود به سختی متوجه می شود. همان طور که بار سنگين تر می شود، آنها از خدا، پروردگار خود، درخواست می کنند: "اگر فرزندی خوب به ما عطا کنی، سپاسگزار خواهيم بود."

۱۹۰ ولی همين که او فرزندی خوب به آنها عطا می کند، آنها هديهٔ او را به بُی تبديل می کنند که رقیب او می شود. تعالی باد خدا، بسی فراتر از هر شراکتى.

۱۹۱ آيا اين يك واقعيت ندارد که آنها به بت پرستی معبودانی مشغولند که چيزی خلق نمی کنند و خودشان، خلق شده اند؟

۱۹۲ معبودانى كه نه مى توانند آنها را يارى دهند و نه حتى به خودشان كمك كنند؟

۱۹۳ هنگامی که آنها را به هدايت دعوت می کنيد، از شما پيروی نمی کنند. بنابراين، برای آنها یکسان است، چه آنها را دعوت کنيد و يا سکوت اختيار کنيد.

۱۹۴ معبودانى كه در كنار خدا مى خوانيد، مخلوقاتى مانند شما هستند. برويد و آنها را صدا كنيد؛ بگذاريد به شما پاسخ دهند، اگر حق با شماست.

۱۹۵ آيا آنها پا دارند كه با آن راه بروند؟ آيا آنها دست دارند كه با آن از خود دفاع كنند؟ آيا آنها چشم دارند كه با آن ببينند؟ آيا آنها گوش دارند كه با آن بشنوند؟ بگو: "معبودهاى خود را صدا كنيد و از آنها بخواهيد تا بى درنگ مرا شكست دهند.

۱۹۶ "خدا تنها مولا و سرور من است؛ يكتايى كه اين كتاب آسمانى را نازل كرد. او حافظ پرهيزكاران است.

۱۹۷ "و اما معبودهايى كه شما در كنار او قرار مى دهيد، نه مى توانند شما را يارى دهند و نه مى توانند به خودشان كمك كنند."

۱۹۸ هنگامی که آنها را به هدايت دعوت می کنيد، نمی شنوند و آنها را می بينی که به تو نگاه می کنند، ولی نمی بينند.

۱۹۹ راه عفو را پيش گير، امر به شكيبايى كن و به نادانان اعتنا نكن.

۲۰۰ هنگامى كه شيطان تو را وسوسه كند، هر وسوسه اى، به خدا پناه ببر؛ اوست شنوا، داناى مطلق.

۲۰۱ كسانى كه پرهيزكارند، هرگاه شيطان با ايده اى به آنها نزديك مى شود، به ياد مى آورند و در اثر آن بينا مى شوند.

۲۰۲ برادرانشان داﺋماً آنها را اغوا می كنند تا گمراهشان کنند.

۲۰۳ اگر معجزه اى را كه درخواست مى كنند، نياورى، مى گويند: "چرا آن را درخواست نكنيم؟" بگو: "من فقط از آنچه كه پروردگارم به من وحى كرده است، پيروى مى كنم." اينها پند روشنگرى است از جانب پروردگارتان و هدايت و رحمتى است براى مردمى كه ايمان دارند.

۲۰۴ هنگامى كه قرآن خوانده می شود، به آن گوش فرادهيد و توجه كنید، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.

۲۰۵ روز و شب، پروردگارت را در درون خود، در جمع، در خلوت و در سكوت ياد کن؛ غافل مباش.*

۲۰۶ آنان که نزد پروردگارت هستند، هرگز از پرستش او تكبر نمی ورزند؛ آنها او را تجليل می كنند و در مقابل او سجده می نمایند.

Copyright © 2002 Submission.org