به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۱ حسابرسی مردم به سرعت نزديك می ‌شود، ولی آنها غافل هستند، رويگردان.

۲ هنگامی كه مدركی جديد از جانب پروردگارشان برای آنها می ‌آيد، با بی توجهی به آن گوش می ‌دهند.

۳ افكارشان متوجه نيست. و ستمكاران در خفا نجوا می ‌كنند: "آيا او جز بشری مانند شما نيست؟ آيا شعبده‌ای را كه به شما ارائه داده است، قبول می ‌كنيد؟"*

۴ او گفت: "پروردگار من به همهٔ افكار در آسمان و زمين آگاه است. اوست شنوا، دانای مطلق."

۵ و حتی گفتند: "وهم و خیال. او آن را از خود ساخته است" و "او يك شاعر است. بگذاريد مانند رسولان پيشين معجزه‌ای به ما نشان دهد."

۶ ما هرگز در گذشته، جامعهٔ باایمانی را هلاك نكرديم. آيا اين مردم مؤمن هستند؟

۷ ما پيش از تو جز مردانی را كه به آنها وحی كرديم، نفرستاديم. از كسانی كه كتاب آسمانی می ‌دانند، سئوال كنيد، اگر نمی ‌دانيد.

۸ ما به آنها بدنی نداديم که غذا نخورند و عمر جاودان هم نداشتند.

۹ ما به وعدهٔ خود با آنها وفا کرديم؛ ما آنان را همراه با کسانی که می خواستيم، نجات داديم و ستمکاران را هلاک کرديم.

۱۰ ما کتابی آسمانی برای شما فرستاده ايم که در آن پيامی است برای شما، آيا نمی فهميد؟

۱۱ چه بسيار جوامعی را که به سزای ستمگری هايشان ريشه کن ساختيم و مردمی ديگر را جايگزين آنها کرديم.

۱۲ هنگامی كه مجازات ما فرا رسيد، آنها پا به فرار گذاشتند.

۱۳ فرار نکنيد و به سوی تجملات و عمارت های خود بازگرديد، زيرا بايد حساب پس دهيد.

۱۴ آنها گفتند: "وای بر ما. ما واقعاً ستمکار بودیم."

۱۵ اين گفتارشان ادامه داشت، تا اينكه آنها را كاملاً از بين برديم.

۱۶ ما آسمان‌ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست، برای سرگرمی نيافريديم.

۱۷ اگر به سرگرمی نياز داشتيم، می ‌توانستيم بدون هيچ يك از اينها آن را به وجود آوريم، اگر می ‌خواستيم چنين كنيم.

۱۸ درعوض، نقشهٔ ما اين است كه از حق حمايت كنيم تا باطل را شكست دهيم. وای بر شما برای سخنانی كه بر زبان می ‌آوريد.

۱۹ از آن اوست هر که در آسمان ها و زمين است و کسانی که نزد او هستند، هرگز از پرستش او تکبر نمی ورزند و هرگز متزلزل نمی شوند.

۲۰ آنها شب و روز، بی آنكه هرگز احساس خستگی كنند، به تسبيح و تجليل او مشغولند.

يک خدا

۲۱ آيا آنها در زمين خدايانی يافته‌اند كه می ‌توانند خلق كنند؟

۲۲ اگر در آنها (آسمان‌ها و زمين) خدايانی جز خدا می بود، هرج و مرج می ‌شد. تجليل خدا را؛ پروردگار بااقتدار مطلق. او بالاتر از ادعای آنهاست.

هرگز حکمت خدا را مورد سؤال قرار ندهيد

۲۳ او هرگز دربارهٔ هيچ كاری مورد سئوال قرار نمی ‌گيرد، در حالی كه ديگران همه مورد سئوال قرار می ‌گيرند.

۲۴ آيا در كنار او خدايان ديگری يافته‌اند؟ بگو: "برهان خود را به من نشان دهيد. اين پيامی است به نسل من، كه تمام پيام‌های پيشين را در بر می ‌گيرد. "درواقع، اكثر آنها به دليل آنكه حقيقت را تشخيص نمی ‌دهند، تا اين حد خصومت می ‌ورزند.

يک خدا، يک پيام، يک دين

۲۵ ما پيش از تو هيچ رسولی نفرستاديم مگر با اين وحی: "غير از من خدايی نيست؛ تنها مرا بپرستيد."

۲۶ با اين حال، آنها گفتند: "بخشنده‌ترين پسری اختيار كرده است! "تجليل او را. همهٔ (رسولان) بندگان محترم (او) هستند.

۲۷ آنها هرگز از جانب خود سخن نمی ‌گويند و فقط از اوامر او پيروی می ‌كنند.

افسانه شفاعت

۲۸ او آينده و گذشتهٔ آنها را می ‌داند. آنها شفاعت نمی ‌كنند، مگر برای كسانی كه قبلاً مورد قبول او واقع شده باشند و آنها نگران خودشان هستند.*

۲۹ اگر هر يك از آنها ادعا كند كه من خدايی در كنار او هستم، او را به دوزخ محكوم می كنيم؛ ما ستمكاران را اين چنين به كيفر می ‌رسانيم.

تأييد تئوری انفجار بزرگ (

۳۰ آيا کافران درک نمی کنند که آسمان و زمين در آغاز به صورت يک تودهٔ جامد بود و ما آن را منفجر ساختيم تا موجوديت پيدا کند؟ و هر چيز زنده ای را از آب به وجود آورديم. آيا ايمان می آورند؟

۳۱ و در روی زمين استحكاماتی (کوه ها) برای توازن قرار داديم تا مبادا با آنها بلغزد و در آن جاده‌های مستقيم قرار داديم، باشد كه هدايت شوند.

۳۲ و آسمان را سقفی محافظ قرار داديم. با اين حال، آنها از تمام نشانه‌هايی كه در آن است، كاملاً غافلند.

۳۳ و اوست که شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد؛ هر کدام در مدار خود شناور است.

۳۴ ما هرگز پيش از تو برای هيچ كس عمر جاودان مقرر نكرديم؛ اگر تو بميری آيا آنها عمر جاودانی خواهند داشت؟

۳۵ هر نفسی طعم مرگ را پس از آنكه شما را به سختی و رفاه آزمايش كنيم، خواهد چشيد، سپس سرانجام به سوی ما بازمی ‌گرديد.

همه رسولان مورد استهزا واقع می شوند

۳۶ هرگاه كسانی كه ايمان ندارند تو را ببينند، تو را مسخره می ‌كنند: "آيا اين همان كسی است كه خدايان شما را به مبارزه می ‌طلبد؟" در همان حال، آنها كاملاً به پيام بخشنده‌ترين بی توجه باقی می ‌مانند.

۳۷ انسان طبيعتاً عجول است. من حتماً نشانه‌هايم را به شما نشان خواهم داد؛ آنقدر شتاب نكنيد.

۳۸ به اعتراض می‌ گويند: "آن (عذاب) كجاست، اگر راست می گوييد؟"

۳۹ كسانی كه ايمان ندارند، اگر فقط می ‌توانستند خود را مجسم نمايند، هنگامی كه سعی می كنند آتش را از صورت و پشت خود دور سازند! در آن هنگام هيچ كس كمكشان نخواهد كرد.

۴۰ درواقع، چنان آنان را غافلگير خواهد كرد كه به كلی بهت زده خواهند شد. آنها نمی ‌توانند از آن دوری كنند و نمی ‌توانند مهلتی يابند.

۴۱ رسولان پيش از تو مورد تمسخر قرار گرفته‌اند و درنتيجه، كسانی كه آنها را مسخره كردند، به دليل تمسخرشان، سزاوار عذاب شدند.

اولويت ها در ابهام

۴۲ بگو: "چه كسی می ‌تواند شما را در طی شب يا در طی روز از بخشنده‌ترين محافظت كند؟ "درواقع، آنها به كلی از پيام پروردگارشان غافل هستند.

۴۳ آيا خدايانی دارند كه می ‌توانند آنها را از ما محافظت كنند؟ هنگامی كه در مقابل ما احضار شوند، حتی نمی ‌توانند به خودشان كمك كنند و يا همراه يكديگر باشند.

۴۴ ما برای اين مردم و نياکانشان روزی فراهم کرده ايم تا به کهنسالی رسيدند. آيا نمی بينند که هر روز که در زمين می گذرد، آنها را به پايان نزديک تر می کند؟ آيا می توانند اين روند را معکوس کنند؟

۴۵ بگو: "من بر طبق وحی الهی به شما هشدار می ‌دهم. "اگرچه، كر نمی ‌تواند ندا را بشنود، هنگامی كه به او هشدار داده می ‌شود.

۴۶ هنگامی كه نمونه‌ای از عذاب پروردگارت به آنها برسد، فوراً می ‌گويند: "ما واقعاً ستمكار بوديم."

۴۷ ما در روز قيامت ترازوهای عدالت را برقرار خواهيم كرد. به هيچ نفسی كوچك‌ترين بی ‌عدالتی نخواهد شد. حتی به اندازهٔ دانهٔ خردلی به حساب خواهد آمد. ما باكفايت ‌ترين حسابرس هستيم.

نبوّت موسی و هارون

۴۸ ما به موسی و هارون كتاب قانون داديم، مشعلی روشنگر و تذكری برای پرهيزكاران.

۴۹ كسانی كه حتی در تنهايی و خلوت خود هيبت و حرمت پروردگارشان را ارج می ‌نهند و نگران آن ساعت هستند.

۵۰ اين هم تذكری است مبارك كه ما نازل كرديم. آيا شما آن را انكار می ‌كنيد؟

ابراهيم

۵۱ پيش از آن، ما به ابراهيم هدايت و ادراك عطا كرديم، زيرا كاملاً از او آگاه بوديم.*

۵۲ او به پدر و قومش گفت: "اين مجسمه‌ها چيست كه خود را وقف آنها می ‌كنيد؟"

۵۳ آنها گفتند: "ما والدين خود را در پرستش آنها يافتيم."

۵۴ او گفت: "درواقع، شما و والدينتان به كلی گمراه شده‌ايد."

۵۵ آنها گفتند: "آيا حقيقت را به ما می ‌گويی، يا ما را به بازی گرفته‌ای؟"

۵۶ او گفت: "تنها پروردگار شما، پروردگار آسمان ها و زمين است، يکتايی که آنها را آفريد. اين شهادتی است که من به آن گواهی می دهم.

۵۷ "من به خدا سوگند می ‌خورم، همين كه شما برويد، برای مجسمه‌های شما نقشه‌ای دارم."

۵۸ او آنها را خرد كرد و درهم شكست، جز بتی بزرگ را، باشد که به آن رجوع كنند.

۵۹ آنها گفتند: "هر کس با خدايان ما چنين کرد، واقعاً يک ستمگر است.

۶۰ آنها گفتند: "شنيديم که جوانی آنها را تهديد می کرد؛ نامش ابراهيم است."

۶۱ آنها گفتند: "او را در برابر ديدگان تمام مردم بياوريد، باشد که آنها شهادت دهند."

۶۲ آنها گفتند: "آيا تو با خدايان ما چنين کردی، ای ابراهيم؟"

ابراهيم ديدگاهش را به اثبات می رسانَد

۶۳ او گفت: "اين کار، کار آن بت بزرگ است. برويد و از آنها بپرسيد، اگر می توانند سخن بگويند."

۶۴ آنها به خود آمدند و با خود گفتند: "درواقع، شما هستيد كه ستمكار بوده‌ايد."

۶۵ با اين حال، به اعتقادات گذشتهٔ خود بازگشتند: "تو خوب می دانی که اينها نمی توانند سخن بگويند."

۶۶ او گفت: "پس آيا در كنار خدا چيزی را می پرستيد كه هيچ قدرتی ندارد كه نفع و ضرری به شما برساند؟

۶۷ شما با پرستش معبودانی در كنار خدا به سرافكندگی دچار شده‌ايد، آيا نمی ‌فهميد؟"

معجزه شگرف

۶۸ آنها گفتند: "اگر تصميم داريد از خدايان خود حمايت كنيد، او را بسوزانيد."

۶۹ گفتيم: "ای آتش، سرد و ايمن باش بر ابراهيم."*

۷۰ اين چنين، عليه او حيله كردند، ولی ما آنها را بازنده كرديم!

۷۱ ما او و لوط را به آن سرزمينی نجات داديم که در آن برای تمام مردم برکت نهاديم.

۷۲ و اسحاق و يعقوب را به عنوان هديه به او عطا کرديم، و هر دو را از صالحان قرار داديم.

ابراهيم، تمام فرايض دين اسلام را آوَرْد

۷۳ ما آنها را امامان قرار داديم كه بر طبق احكام ما هدايت می ‌كردند و به آنها آموختيم كه چگونه پرهيزكارانه عمل كنند و چگونه نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند و زکات (انفاق واجب) را بدهند.* از دید ما آنها عبادت کنندگانی مخلص بودند.

لوط

۷۴ و اما لوط، ما به او حكمت و دانش عطا كرديم و او را از جامعه‌ای كه اعمال زشت انجام می ‌دادند، نجات داديم؛ آنها مردمی پليد و ستمكار بودند.

۷۵ ما او را به رحمت خويش داخل كرديم، زيرا او پرهيزکار بود.

نوح

۷۶ و پيش از آن، ما به ندای نوح پاسخ گفتيم. ما او و خانواده‌اش را از مصيبتی بزرگ نجات داديم.

۷۷ ما او را در مقابل مردمی كه آيات ما را تكذيب كردند، حمايت نموديم. آنها مردمی پليد بودند، بنابراين ما همگی آنها را غرق كرديم.

داوود و سليمان

۷۸ و هنگامی كه داوود و سليمان دربارهٔ شخصی كه محصولش به وسيلهٔ گوسفندان شخصی ديگر از بين رفته بود، حكم كردند، ما شاهد قضاوتشان بوديم.

۷۹ ما به سليمان درك درست عطا كرديم، اگرچه ما حكمت و دانش را به هر دو آنها عطا نموديم. ما كوه‌ها و هم چنين پرندگان را در تجليل (خدا) در خدمت داوود قرار داديم. اين كاری است كه ما انجام داديم.

۸۰ و صنعت زره سازی را به او تعليم داديم تا شما در جنگ محفوظ بمانيد. پس آيا شكرگزار هستيد؟

۸۱ ما باد و توفان را در اختيار سليمان قرار داديم. او می ‌توانست آن را به هر سرزمينی كه می خواست، بفرستد و ما آن سرزمين را برای او بركت داديم. ما از همه چيز كاملاً آگاه هستيم.

۸۲ و از شياطين كسانی بودند كه برای او غواصی می ‌كردند (تا محصولات دريايی استخراج كنند) يا هر كاری كه او فرمان می داد، انجام دهند. ما آنها را در خدمت او درآورديم.

ايوب

۸۳ و ايوب از پروردگارش درخواست كرد: "من به مصيبت دچار شده‌ام و تو از همهٔ مهربان‌ها مهربان‌تری."

۸۴ ما به او پاسخ داديم، مصيبت را از او برداشتيم و خانواده‌اش را به او بازگردانديم، حتی دو برابر. آن رحمتی بود از جانب ما و تذكری برای پرستش كنندگان.

۸۵ همچنين اسماعيل، ادريس، ذوالكفل؛ همهٔ آنها ثابت قدم و صبور بودند.

۸۶ ما آنان را به رحمت خويش داخل كرديم، زيرا آنها پرهيزکار بودند.

يونس

۸۷ و ذوالنون (يونس، "كسی كه در نامش "ن" است")، مأموريت خود را با اعتراض رها كرد و فكر می ‌كرد ما نمی ‌توانيم او را كنترل كنيم. او سرانجام در ظلمات (شكم ماهی بزرگی) شروع به التماس كرد: "غير از تو خدايی نيست. تجليل تو را. من مرتكب گناهی بزرگ شده‌ام."

۸۸ <