|
۳۲. سجده
(السجدة)
|
|
به نام خدا،
بخشنده ترين، مهربان ترين.
|
|
|
|
۱ ا. ل. م.*
|
|
|
|
۲ اين كتاب، بدون شك، تنزيلی است
از جانب پروردگار جهان.
|
|
|
|
۳ آنها گفتند: "او آن را از
خود ساخته است." مسلماً، اين حقيقتی است از جانب پروردگار تو، تا به مردمی هشدار
دهی كه هرگز پیش از تو هشداردهنده ای نداشتند، باشد كه هدايت شوند.
|
|
هيچ واسطه ای ميان
خدا و شما نيست
|
|
۴ خداست که آسمان ها و زمين و
آنچه را که ميان آنهاست در شش روز آفريد، سپس اقتدار را به دست گرفت. شما غير از
او هيچ مولا و شفاعت کننده ای نداريد. آيا توجه نمی کنيد؟
|
|
|
|
۵ تمام امور از آسمان تا زمين
تحت کنترل اوست. برای او، آن روز برابر است با هزار سال شما.
|
|
|
|
۶ دانای نهان و آشکار؛ صاحب
اقتدار، مهربان ترين.
|
|
مبدأ بشر
|
|
۷ اوست يكتايی كه هرچه را آفريد،
كامل كرد و خلقت انسان را از گل آغاز نمود.
|
|
|
|
۸ سپس از طريق مايع پست خاصی به
تكثير او ادامه داد.
|
|
|
|
۹ او به وی شكل داد و از روح خود
در او دميد. و او به شما شنوايی، بينايی و عقل داد؛ شما به ندرت سپاسگزار هستيد.
|
|
|
|
۱۰ آنها تعجب می كنند: "آيا
پس از آنكه در زمين ناپديد شويم، دوباره خلق می شويم؟" بنابراين، آنها به
ملاقات با پروردگار خود، ايمان ندارند.
|
|
|
|
۱۱ بگو: "فرشته ای که مأمور
شماست، شما را می ميراند، سپس به سوی پروردگارتان بازگردانيده خواهيد شد."
|
|
ديگر خيلی دير شده
|
|
۱۲ اگر فقط می توانستی مجرمان را
هنگامی كه نزد پروردگارشان سرافكنده می شوند، ببينی: "پروردگار ما، اكنون ما
ديده ايم و شنيده ايم. ما را بازگردان و ما از پرهيزكاران خواهيم بود. اكنون ما
به يقين رسيده ايم."*
|
|
|
|
۱۳ اگر ما می خواستيم، می
توانستيم به هر نفسی هدايتش را عطا كنيم، اما از قبل تعيين شده است كه من دوزخ
را از جن ها و انسان ها پر خواهم كرد، همگی با هم.*
|
|
|
|
۱۴ نتيجهٔ فراموش كردن اين روز را
بچشيد؛ اكنون ما شما را فراموش می كنيم. شما در نتیجهٔ كارهای خودتان سزاوار
عذاب ابدی شده ايد.
|
|
|
|
۱۵ تنها مردمی كه حقيقتاً به آيات
ما ايمان دارند، كسانی هستند كه با شنيدن آنها به سجده می افتند. آنها بدون هيچ
تكبری پروردگارشان را تجلیل و ستايش می كنند.
|
|
|
|
۱۶ پهلوهايشان بی درنگ بستر خود
را ترک می کند تا پروردگار خود را از روی بيم و اميد پرستش كنند و آنها از آنچه
روزی شان داده ايم، انفاق می کنند.
|
|
زيبايی بهشت، فوق
تصّور است
|
|
۱۷ شما نمی دانيد چه شادی و خوشحالی
بزرگی به عنوان پاداش اعمال (پرهيزكارانهٔ) شما در انتظارتان است.
|
|
|
|
۱۸ آيا كسی كه مؤمن است با كسی كه
ستمكار است، يكسان است؟ آنها يكسان نيستند.
|
|
|
|
۱۹ و اما كسانی كه ايمان دارند و
زندگی پرهيزكارانه ای را در پيش می گيرند، سزاوار بهشت جاودان شده اند. چنين است
جايگاه آنها، در عوض اعمالشان.
|
|
|
|
۲۰ و اما ستمكاران، سرانجامشان
دوزخ است. هرگاه سعی كنند از آن خارج شوند، به زور بازگردانده خواهند شد. به
آنها گفته می شود: "بچشيد عذاب دوزخی را كه باور نمی كرديد."
|
|
به خود آييد
|
|
۲۱ ما می گذاريم تا آنها عذاب
كوچك تر (اين دنيا) را بچشند، پیش از آنكه به عذاب بزرگ تر (آخرت) گرفتار شوند،
باشد كه (به خود بيايند و) اصلاح شوند.
|
|
|
|
۲۲ چه كسی پليدتر از آن كه اين
آيات پروردگارش به او يادآوری شود، سپس در بی اعتنايی كردن به آنها پافشاری كند؟
ما مسلماً مجرمان را تنبيه خواهيم كرد.
|
|
|
|
۲۳ ما به موسی كتاب آسمانی داده
ايم- دربارهٔ ملاقات با او هيچ شكی به خود راه نده- و ما آن را هدايتی برای بنی
اسرایيل قرار داديم.
|
|
|
|
۲۴ ما از ميانشان امام هايی تعيين
كرديم كه بر طبق دستورات ما هدايت كردند، زيرا آنها صبورانه استقامت ورزيدند و
دربارهٔ آيات ما به يقين رسيدند.
|
|
|
|
۲۵ پروردگار تو يكتايی است كه در
روز رستاخيز، در مورد آنچه كه اختلاف كردند، قضاوت خواهد كرد.
|
|
|
|
۲۶ آيا هرگز به فكرشان رسيده است
كه چندين نسل را پيش از آنها نابود كرده ايم؟ اكنون آنها در خانه های نياكانشان زندگی
می كنند و راه می روند. اين بايد مدرکی كافی باشد. آيا آنها نمی شنوند؟
|
|
|
|
۲۷ آيا درک نمی کنند که ما آب را
به سوی سرزمين های باير می رانيم و با آن محصولاتی توليد می کنيم که چارپايانشان
و نيز خودشان از آن تغذيه می کنند؟ آيا نمی بينند؟
|
|
|
|
۲۸ آنها به مبارزه می گويند:
"آن پيروزی كجاست، اگر راست می گوييد؟"
|
|
|
|
۲۹ بگو: "روزی كه چنين
پيروزی ای فرا رسد، ايمان آوردن برای كسانی كه قبلاً ايمان نياوردند، نه سودی
خواهد داشت و نه مهلت ديگری به آنها داده خواهد شد."
|
|
|
|
۳۰ بنابراين، به آنها اعتنا نكن و
منتظر باش، آنها نيز منتظر هستند.
|