|
۳۶. ی.س
(يس)
|
|
به نام خدا،
بخشنده ترين، مهربان ترين.
|
|
|
|
۱ ی. س.*
|
|
|
|
۲ و قرآن كه سرشار از حكمت است.
|
|
|
|
۳ مطمئناً، تو (رشاد) يكی از
رسولان هستی.*
|
|
|
|
۴ در راهی مستقيم.
|
|
|
|
۵ اين تنزيلی است از جانب آن
صاحب اقتدار، مهربان ترين.
|
|
|
|
۶ تا به مردمی هشدار داده شود که
هرگز به والدينشان هشدار داده نشد و به همين دليل، بی اطلاع هستند.
|
|
|
|
۷ از پيش تعيين شده است كه
بيشترشان ايمان نمی آورند.
|
|
|
|
۸ زيرا ما دور گردن های آنها را
تا زير چانه هايشان زنجير می نهيم. درنتيجه، آنها در كفرشان اسير می شوند.
|
|
|
|
۹ و ما حايلی در جلو و حايلی در
پشت آنها قرار می دهيم و بدين ترتيب بر آنها پرده می افكنيم؛ آنها نمی توانند
ببينند.
|
|
|
|
۱۰ چه به آنها هشدار دهی، چه
ندهی، يكسان است؛ آنها نمی توانند ايمان آورند.*
|
|
|
|
۱۱ فقط كسانی به تو توجه خواهند
كرد كه از اين پيام حمايت كنند و- حتی در خلوت خود، هيبت و حرمت آن بخشنده ترين
را ارج نهند. آنها را به بخشش و پاداشی سخاوتمندانه مژده بده.
|
|
|
|
۱۲ ما مسلماً مرده را دوباره زنده
خواهيم كرد و آنچه را كه در زندگی اين دنيا انجام داده اند و همچنين پيامدهايی
را كه پس از مرگشان ادامه دارد، ضبط كرده ايم. همه چيز را در پرونده ای كامل به
شمار آورده ايم.
|
|
از خصوصيات مصيبت
بار بشر: تکذيب کردن رسولان (
|
|
۱۳ برای آنها، مردم جامعه ای را
مثال بزن كه رسولانی دريافت كردند.
|
|
|
|
۱۴ هنگامی كه دو نفر (رسول) را
برای آنها فرستاديم، آنان را باور نكردند. سپس آنها را با سومی حمايت كرديم. آنها
گفتند: "ما رسولان (خدا) هستيم بر شما."
|
|
|
|
۱۵ آنها گفتند: "شما جز بشری
مانند ما نيستيد، آن بخشنده ترين چيزی نازل نكرده است. شما دروغگو هستيد."
|
|
|
|
۱۶ آنها گفتند: "پروردگار ما
می داند که ما به سوی شما فرستاده شده ايم.
|
|
|
|
۱۷ "تنها مأموريت ما رساندن
پيام است."
|
|
|
|
۱۸ آنها گفتند: "ما شما را
بدیمن می شماريم. اگر دست برنداريد، مطمئناً شما را سنگسار خواهيم كرد، يا به
عذابی دردناك دچار می كنيم."
|
|
|
|
۱۹ آنها گفتند: "اكنون كه به
شما تذكر داده شده است، یمن شما بستگی به پاسخ شما دارد. مسلماً، شما مردمی
ستمكار هستيد."
|
|
|
|
۲۰ مردی از انتهای ديگر شهر آمد و
می گفت: "ای قوم من، از رسولان پيروی کنيد.
|
|
|
|
۲۱ "از کسانی پيروی کنيد که
از شما مزدی نمی خواهند و هدايت شده اند.
|
|
|
|
۲۲ "چرا آن يكتايی را پرستش
نكنم كه مرا پديد آورد و بازگشت نهايی شما به سوی اوست؟
|
|
|
|
۲۳ "آيا در كنار او خدايانی
قرار دهم؟ اگر آن بخشنده ترين برای من آسيبی بخواهد، شفاعت آنها كوچك ترين كمكی
به من نخواهد كرد و آنها نمی توانند مرا نجات دهند.
|
|
|
|
۲۴ "در آن صورت، من كاملاً
گمراه خواهم بود.
|
|
|
|
۲۵ "من به پروردگار شما
ايمان آورده ام؛ خواهش می کنم به من گوش دهيد.
|
|
پرهيزگاران يکراست
به بهشت می روند(
|
|
۲۶ (هنگام مرگش) به او گفته شد:
"وارد بهشت شو،" او گفت: "آه، ای كاش مردم من می دانستند.
|
|
|
|
۲۷ "كه پروردگارم مرا بخشيده
است و مرا گرامی داشته است."
|
|
|
|
۲۸ ما پس از او بر قومش سربازانی
از آسمان نفرستاديم؛ ما نيازی نداشتيم كه آنها را بفرستيم.
|
|
|
|
۲۹ فقط یک دميدن لازم بود كه در
اثر آن، آنها بی حركت ماندند.
|
|
خصلت مصيبت بار
بشر: مسخره کردن رسولان (
|
|
۳۰ چه تأثرانگيز است وضعيت مردم! هر
بار رسولی نزدشان رفت، آنها هميشه او را به تمسخر گرفتند.
|
|
|
|
۳۱ آيا آنها نديدند كه چندين نسل
را پيش از آنها هلاك كرديم و چگونه آنها هرگز نزدشان بازنمی گردند؟
|
|
|
|
۳۲ يكايك آنها نزد ما احضار
خواهند شد.
|
|
نشانه های خدا
|
|
۳۳ يك نشانه برای آنها زمين مرده
است: ما آن را دوباره زنده می گردانيم و از آن دانه هايی برای خوراكشان توليد می
كنيم.
|
|
|
|
۳۴ ما در آن باغ هايی از درخت
خرما و انگور می رويانيم و باعث می شويم تا از آن چشمه ها بجوشند.
|
|
|
|
۳۵ اين برای آن است كه برای آنها
ميوه فراهم كنيم و بگذاريم آنچه را كه نياز دارند، با دست های خود توليد كنند.
آيا سپاسگزار می شوند؟
|
|
|
|
۳۶ تجليل آن يكتايی را كه انواع
گياهان را از زمين آفريد و نيز خودشان را و مخلوقات ديگری را كه آنها حتی نمی
دانند.
|
|
|
|
۳۷ شب برای آنها نشانهٔ ديگری
است: ما روشنايی روز را از آن برمی گيريم كه در نتيجهٔ آن، آنها در تاريكی
هستند.
|
|
|
|
۳۸ خورشيد در مكانی معين غروب می كند،
طبق طراحی قادر متعال، دانای مطلق.
|
|
|
|
۳۹ ماه را طوری طراحی كرديم كه در
مراحل مختلف ظاهر شود تا به شكل غلاف خميدهٔ كهنه ای درآيد.
|
|
|
|
۴۰ خورشيد هرگز به ماه نمی رسد-
شب و روز هرگز منحرف نمی شوند- هر يك از آنها در مدار خود شناور است.
|
|
اختراع اولين کشتی
|
|
۴۱ نشانهٔ ديگر برای آنها اين است
كه ما اجداد آنها را در آن سفينهٔ پر حمل كرديم.
|
|
|
|
۴۲ سپس مانند آن را برای آنها
آفريديم تا بر آن سوار شوند.
|
|
|
|
۴۳ اگر می خواستيم، می توانستيم
آنها را غرق کنيم، در آن صورت نه فريادشان شنيده می شد و نه می توانستند نجات
يابند.
|
|
|
|
۴۴ درعوض، ما باران رحمت را بر آنها
فرو می فرستيم و اجازه می دهيم تا مدتی لذت ببرند.
|
|
|
|
۴۵ با اين حال، هنگامی كه به آنها
گفته شود: "از گذشتهٔ خود عبرت بگيريد تا در آينده پرهيزكارانه عمل كنيد،
باشد كه مورد رحمت قرار گيريد."
|
|
|
|
۴۶ فرقی نمی كند كه چه نوع مدركی
از جانب پروردگارشان به آنها داده شود، آنها مدام به آن بی اعتنايی می كنند.
|
|
|
|
۴۷ وقتی به آنها گفته شود:
"از روزی هايی كه خدا به شما داده است انفاق كنيد،" كسانی كه ايمان
ندارند به كسانی كه ايمان دارند، می گويند: "چرا بايد به كسانی طعام دهيم
كه اگر خدا می خواست، می توانست طعام دهد؟ شما واقعاً در گمراهی عمیقی
هستيد."
|
|
|
|
۴۸ همچنين به مبارزه می گويند:
"آن وعده چه موقع فرا خواهد رسيد، اگر راست می گوييد؟"
|
|
|
|
۴۹ تنها چيزی كه می بينند يك
دميدن است كه آنها را در بر خواهد گرفت، در حالی كه به نزاع مشغولند.
|
|
|
|
۵۰ آنها حتی فرصت وصيت كردن نخواهند
داشت و نه قادر خواهند بود تا نزد قومشان بازگردند.
|
|
|
|
۵۱ در صور دميده خواهد شد، که
بدان از گور برمی خيزند و به سوی پروردگارشان می روند.
|
|
|
|
۵۲ آنها خواهند گفت: "وای بر
ما. چه کسی ما را از مرگ برانگیخت؟ اين همان چیزی است که آن بخشنده ترين وعده
داده است. حق با رسولان بود."
|
|
|
|
۵۳ فقط يک دميدن لازم است که در
نتیجهٔ آن نزد ما احضار شده اند.
|
|
|
|
۵۴ در آن روز، به هيچ نفسی كوچك
ترين ستمی نخواهد شد. و شما دقيقاً جزای كاری را كه كرده ايد، پرداخت خواهيد
كرد.
|
|
|
|
۵۵ ساكنان بهشت، در آن روز به
شادمانی مشغول خواهند بود.
|
|
|
|
۵۶ آنها با همسرانشان زير سايه ای
زيبا قرار می گيرند و از مبلمان های راحت لذت می برند.
|
|
|
|
۵۷ آنها در آنجا ميوه ها خواهند
داشت؛ آنها هرچه را كه آرزو كنند، خواهند داشت.
|
|
|
|
۵۸ درودهای صلح آميز از جانب
مهربان ترين پروردگار.
|
|
|
|
۵۹ و اما شما، ای گناهكاران، كنار
گذاشته خواهيد شد.
|
|
شيطان، انتخاب
ديگر است
|
|
۶۰ ای فرزندان آدم، آيا من با شما
عهد نبستم كه شيطان را نپرستيد؟ كه او سرسخت ترين دشمن شماست؟
|
|
|
|
۶۱ و اينكه بايد فقط مرا بپرستيد؟
اين است راه راست.
|
|
|
|
۶۲ او بسياری از شما را گمراه
کرده است. آیا قدرت تعقل نداشتيد؟
|
|
|
|
۶۳ اين است آن دوزخی که به شما
وعده داده شده بود.
|
|
|
|
۶۴ امروز، در نتيجهٔ کفرتان، در
آن خواهيد سوخت.
|
|
|
|
۶۵ در آن روز بر دهانشان مهر خواهيم
زد؛ دست ها و پاهايشان بر آنچه عمل كرده بودند، شهادت خواهند داد.
|
|
|
|
۶۶ اگر بخواهيم، می توانيم بر
چشمانشان پرده نهيم و درنتيجه، هنگامی كه در جستجوی راهند، نخواهند ديد.
|
|
|
|
۶۷ اگر بخواهيم، می توانيم آنها
را درجا ميخكوب كنيم؛ بنابراين آنها نه می توانند به جلو حركت كنند و نه به عقب
بازگردند.
|
|
|
|
۶۸ هر كه را اجازه دهيم مدت زيادی
عمر كند، او را به ناتوانی بازمی گردانيم. آيا آنها نمی فهمند؟
|
|
|
|
۶۹ آنچه ما به او (رسول) آموختيم،
شعر نبود و او (شاعر) نيست، بلكه اين مدرکی است محكم* و قرآنی است عميق و
پرمحتوا.
|
|
|
|
۷۰ تا كسانی را كه زنده هستند،
پند دهد و كافران را رسوا نمايد.
|
|
|
|
۷۱ آيا آنها نديده اند كه ما با
دست های خود برای آنها چارپايانی را كه صاحب آن هستند، آفريديم؟
|
|
|
|
۷۲ و آنها را برايشان رام کرديم؛
بر بعضی سوار می شوند و بعضی را می خورند.
|
|
|
|
۷۳ از آنها منافعی ديگر و نيز
نوشيدنی به دست می آورند. آيا سپاسگزار هستند؟
|
|
معبودان فاقد قدرت
|
|
۷۴ آنها در كنار خدا، خدايان
ديگری قرار می دهند تا شايد آنان بتوانند كمكشان كنند!
|
|
|
|
۷۵ برعكس، آنها نمی توانند ياری
شان دهند؛ آنها سرانجام فقط مانند سربازانی سرسپرده در خدمت آنها بودند.
|
|
|
|
۷۶ بنابراين، از سخنانشان
اندوهگين مباش. ما از آنچه پنهان و آنچه آشكار می كنند، كاملاً آگاه هستيم.
|
|
|
|
۷۷ آيا انسان نمی بيند که ما او
را از قطره ای کوچک خلق کرديم، سپس او به دشمنی سرسخت مبدل می شود؟
|
|
|
|
۷۸ او ما را مورد سئوال قرار می
دهد- در حالی كه خلقت نخستين خويش را فراموش می كند- "چه كسی می تواند
استخوان های پوسيده شده را دوباره برانگيزد؟"
|
|
|
|
۷۹ بگو: "آن يكتايی كه
نخستين بار آنها را پديد آورد، دوباره آنها را برمی انگيزد. او بر هر خلقتی
كاملاً آگاه است."
|
|
|
|
۸۰ اوست که از درختان سبز، برای
شما سوخت می آفريند و شما آن را برای روشنايی می افروزيد.
|
|
|
|
۸۱ آيا آن یکتایی که آسمان ها و
زمين را آفريد، قادر نيست همان را دوباره بيافريند؟ البته قادر است؛ اوست
آفريدگار، دانای مطلق.
|
|
|
|
۸۲ برای انجام هر امری، كافی است
كه به آن بگويد: "باش" و آن هست.
|
|
|
|
۸۳ بنابراين، تجليل آن يكتايی را
كه فرمانروايی همه چيز در دست اوست و نزد او بازگردانده خواهيد شد.*
|