|
۵۰. ق
(ق)
|
|
به نام خدا،
بخشنده ترين، مهربان ترين.
|
|
|
|
۱ ق. و قرآن مجيد.*
|
|
|
|
۲ آنها از اين شگفت زده شدند كه
هشداردهنده ای از ميان خودشان برای آنها آمد! كافران گفتند: "اين واقعاً
عجيب است.
|
|
|
|
۳ "پس از آنكه بميريم و به
خاك تبديل شويم؛ اين غير ممكن است."
|
|
|
|
۴ ما از يکايک کسانی که در زمين
تحلیل می روند، كاملاً آگاهيم؛ ما پرونده ای دقیق داریم.
|
|
|
|
۵ هرگاه حقيقت برای آنها آمد، آن
را رد كردند؛ آنها كاملاً سردرگم هستند.
|
|
|
|
۶ آيا آنها به آسمان بالای سرشان
نگاه نكرده اند كه ما چگونه آن را بدون هيچ نقصی بنا كرديم و آراستيم؟
|
|
|
|
۷ و زمين را خلق کرديم و کوه ها
را در آن پراکنديم و انواع گياهان زيبا را در آن رويانديم.
|
|
|
|
۸ اين رهنمودی است روشنگر و
تذکری برای هر عابد پارسایی.
|
|
|
|
۹ و ما آبی پربركت از آسمان فرو فرستاديم
تا با آن باغ ها و غلات را برای درو برويانيم.
|
|
|
|
۱۰ نخل های بلند خرما، با خوشه
های ميوه.
|
|
|
|
۱۱ روزی هايی برای مردم. و ما به
وسيلهٔ آن سرزمين های مرده را دوباره زنده می کنيم؛ مشابه آن، شما برانگيخته می
شويد.
|
|
|
|
۱۲ پيش از آنها قوم نوح، اصحاب
رَس و ثمود ايمان نياوردند.
|
|
|
|
۱۳ و عاد، فرعون، و برادران لوط.
|
|
|
|
۱۴ و اصحاب چوب و قوم تبع. همهٔ
آنها رسولان را باور نكردند و درنتيجه، عذاب من بر آنها فرود آمد.
|
|
|
|
۱۵ آيا خلقت اول برای ما زحمت
زيادی داشت؟ آيا به همين دليل است كه آنها به برانگيخته شدن شك دارند؟
|
|
|
|
۱۶ ما انسان را آفريديم، و ما می
دانيم که با خود چه نجوا می کند. ما از رگ گردنش به او نزديک تريم.
|
|
|
|
۱۷ دو (فرشتهٔ) ضبط كننده در سمت
راست و چپ، مدام در حال ضبط كردن هستند.
|
|
|
|
۱۸ او بدون حضور شاهدی هشيار
كلامی بر زبان نمی آورد.
|
|
|
|
۱۹ سرانجام، سكرات اجتناب ناپذير
مرگ فرا می رسد؛ اين همان است كه سعی می كردی از آن بگريزی.
|
|
|
|
۲۰ صور دميده می شود؛ اين همان
روز موعود است.
|
|
|
|
۲۱ هر نفسی با راهْبانی و شاهدی
می آيد.
|
|
|
|
۲۲ تو از اين امر غافل بودی. ما
اكنون پرده را از برابر تو برمی داريم؛ امروز، ديد تو (به قدرت) پولاد است.
|
|
|
|
۲۳ همزاد گفت: "اين است
گواهی محكم من."*
|
|
|
|
۲۴ هر كافر خودسری را به جهنم
اندازيد.
|
|
|
|
۲۵ منع كنندهٔ انفاق، تجاوزكار،
پر از شك.
|
|
|
|
۲۶ او خدای ديگری در كنار خدا
قرار داد. او را در عذابی شديد بيندازيد.
|
|
|
|
۲۷ همزادش گفت: "پروردگار
ما، من او را گمراه نكردم؛ او خودش بسيار گمراه بود."
|
|
|
|
۲۸ او گفت: "نزد من نزاع
نكنيد؛ من به اندازهٔ كافی به شما هشدار داده ام.
|
|
|
|
۲۹ "اكنون هيچ چيز نمی تواند
تغيير كند. من هرگز نسبت به مردم بی عدالتی نمی كنم."
|
|
|
|
۳۰ اين همان روزی است كه از دوزخ
می پرسيم: "آيا به اندازهٔ كافی داری؟" آن خواهد گفت: "به من
بيشتر دهيد."
|
|
|
|
۳۱ بهشت بی درنگ به پرهيزكاران
عرضه خواهد شد.
|
|
|
|
۳۲ اين است آنچه كه به هر توبه
كنندهٔ ثابت قدمی وعده داده شده بود.
|
|
|
|
۳۳ آنها در خلوت خود، هيبت و حرمت
آن بخشنده ترين را ارج نهادند و از صميم قلب آمدند.
|
|
|
|
۳۴ با صلح در آن وارد شويد؛ اين
است روز ابديت.
|
|
|
|
۳۵ در آنجا هرچه آرزو كنند،
دريافت می كنند و ما حتی بيشتر داريم.
|
|
|
|
۳۶ ما بسياری از نسل های پيش از
آنها را كه نيرومندتر بودند، نابود كرديم. آنها زمين را گشتند؛ آيا راه گريزی
يافتند؟
|
|
|
|
۳۷ اين بايد درس عبرتی باشد برای
هر كسی كه عاقل است، يا قادر است بشنود و شاهد باشد.
|
|
|
|
۳۸ ما آسمان ها و زمين و هرچه را در
ميان آنهاست، در شش روز آفريده ايم و هيچ خستگی احساس نكرديم.
|
|
|
|
۳۹ بنابراين، در مقابل سخنانشان
صبور باش و پروردگار خود را پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آفتاب ستايش و
تجليل كن.
|
|
|
|
۴۰ در طی شب و پس از سجده كردن،
در نام او به تمركز و عبادت بپرداز.
|
|
|
|
۴۱ برای آن روزی آماده باش كه
منادی از مكانی نزديك ندا دهد.
|
|
|
|
۴۲ هنگامی كه آنها آن فرياد
اجتناب ناپذير را بشنوند؛ اين همان روزی است كه شما بيرون می آييد.
|
|
|
|
۴۳ اين ما هستيم كه زندگی و مرگ
را كنترل می كنيم؛ سرنوشت نهايی به سوی ماست.
|
|
|
|
۴۴ آن روز خواهد آمد كه زمين به سرعت
شكافته شود تا آنها را بيرون آورد. چنين احضاری برای ما آسان است.
|
|
|
|
۴۵ ما به آنچه بر زبان می آورند، كاملاً
آگاه هستيم، در حالی كه تو هيچ قدرتی بر آنها نداری. بنابراين، با اين قرآن به
كسانی كه هشدارهای مرا محترم می شمارند، تذكر بده.
|