|
۶۰. آزمايش
(الممتحنه)
|
|
به نام خدا،
بخشنده ترين، مهربان ترين.
|
|
|
|
۱ ای کسانی که ايمان آورده ايد،
دشمنان من و دشمنان خود را به دوستی نگيريد، تا محبت و دوستی با آنان را گسترش دهيد،
زیرا آنها به حقيقتی که بر شما آمده است، کافر شده اند. آنها رسول و شما را آزار
می دهند فقط برای آنکه شما به خدا، پروردگارتان ايمان داريد. اگر در طلب نعمت
های من بسيج می شويد تا در راه من تلاش كنيد، چطور می توانيد پنهانی آنها را
دوست داشته باشيد؟ من از آنچه پنهان و آشكارا انجام می دهيد، كاملاً آگاه هستم.
در ميان شما كسانی كه چنين كاری می كنند، حقيقتاً از راه راست منحرف شده اند.
|
|
|
|
۲ هنگامی كه با شما روبرو می
شوند، مانند دشمن با شما رفتار می كنند و با دست و زبانشان شما را می آزارند.
آنها می خواهند كه شما كافر شويد.
|
|
|
|
۳ خويشاوندان و فرزندان شما هرگز نمی
توانند به شما كمك كنند. در روز قيامت، او در ميان شما قضاوت خواهد كرد. خدا به
هر كاری كه می كنيد، بيناست.
|
|
ابراهيم: يک سرمشق
|
|
۴ ابراهيم و همراهانش برای شما سرمشق
خوبی هستند. آنها به قومشان گفتند: "ما شما و بت هايی را كه در كنار خدا می
پرستيد، طرد می كنيم. ما شما را علناً محكوم می نماييم و تا زمانی كه تنها به
خدا ايمان نياوريد،* از ما جز تنفر و عداوت چيزی نخواهيد ديد." اگرچه،
ابراهیم اشتباه کرد هنگامی كه به پدرش گفت: "من برای بخشش تو دعا خواهم
كرد، ** ولی من هيچ قدرتی برای محافظت تو در مقابل خدا ندارم."
"پروردگار ما، ما به تو توكل می كنيم و تسليم تو هستيم؛ سرنوشت نهايی به
سوی توست.
|
|
|
|
۵ "پروردگار ما، نگذار مورد
جور و ستم كافران قرار بگيريم و ما را ببخش. تويی صاحب اقتدار، حكيم ترين."
|
|
|
|
۶ آنها مثال خوبی هستند برای
كسانی كه در جستجوی خدا و روز آخرند. و اما كسانی كه روی برمی گردانند، خدا
نيازی به (آنها) ندارد، اوست ستوده ترين.
|
|
|
|
۷ باشد كه خدا دشمنی ميان شما و
آنها را به عشق و محبت تبديل كند. خداست قادر مطلق. خداست عفوكننده، مهربان
ترين.
|
|
قوانين بنيادی
تنظيم روابط با بی ايمانان
|
|
۸ خدا شما را از دوستی با كسانی
كه برای دين با شما نمی جنگند و شما را از خانه هايتان بيرون نمی كنند، منع نمی
كند. شما می توانيد با آنها دوست باشيد و با آنها منصفانه رفتار كنيد. خدا افراد
منصف را دوست دارد.
|
|
|
|
۹ خدا فقط شما را از دوستی با
كسانی منع می كند كه برای دين با شما می جنگند و شما را از خانه هايتان بيرون می
كنند و برای اخراج شما با ديگران همدست می شوند. با آنها دوستی نكنيր¯. كسانی كه با آنها دوستی کنند، از ستمكاران هستند.
|
|
هنگام جنگ
|
|
۱۰ ای كسانی كه ايمان آورده اید،
هنگامی كه زنان باایمان، (دشمن را ترك نمايند و) از شما تقاضای پناهندگی كنند،
بايد آنها را امتحان كنيد. خدا كاملاً از ايمان آنها آگاه است. زمانی كه پی
برديد آنها مؤمن هستند، آنها را به كافران بازنگردانيد. ادامهٔ ازدواجشان با
آنها جايز نيست و كافران اجازه ندارند با آنها ازدواج كنند. مهريه ای را كه
كافران پرداخت كرده اند، پس بدهيد. اشتباهی مرتكب نمی شويد كه با آنها ازدواج
كنيد، به شرطی كه مهريهٔ آنها را بدهيد. زنان كافر را نگاه نداريد (اگر مايل
باشند به دشمن ملحق شوند). می توانيد مهريه ای را كه پرداخت كرده بوديد، از آنها
بخواهيد و آنها می توانند آنچه را پرداخت كردند، بخواهند. اين حكم خداست؛ او
ميان شما حكم می كند. خداست دانای مطلق، حكيم ترين.
|
|
|
|
۱۱ اگر هر يك از زنان شما به
اردوگاه دشمن ملحق شود و شما مجبور به جنگ شويد، دشمن را مجبور كنيد تا برای
مردانی كه زنانشان را از دست دادند جبران كند، به اين ترتيب كه آنچه را برای زنانشان
خرج كردند، به آنها بپردازند. هيبت و حرمت خدا را ارج نهيد، يكتايی كه به او
ايمان داريد.
|
|
|
|
۱۲ ای پيامبر، هنگامی كه زنان
باایمان، (که كافران را ترك كردند) از تو تقاضای پناهندگی كنند و با تو عهد كنند
كه هيچ معبودی در كنار خدا قرار ندهند و دزدی نكنند و مرتكب زنا نشوند و فرزندان
خود را نكشند و دروغی از خود نسازند و از دستورات پرهيزكارانهٔ تو سرپيچی نكنند،
عهد آنها را بپذير و از خدا برای آنها طلب بخشش كن، خداست عفوكننده، مهربان
ترين.
|
|
|
|
۱۳ ای كسانی كه ايمان آورده اید،
با مردمی كه خدا از آنها خشمگين است و با نااميدی در كفر فرو رفتند، دوستی
نكنيد؛ اميدی به آنها نيست، همان گونه كه به كافران در گورها اميدی نيست.
|