Welcome to Submission

سوره ۲۳ : مؤمنان (المؤمنون)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ حقيقتا ً که مومنان موفق هستند؛

۲ _ آنها کسانى هستند که در حين دعاى ارتباطى (نماز) خاشع و متواضع اند.

۳ _ و از سخنان بيهوده اجتناب مى کنند.

۴ _ و انفاق واجب (زکات) خود را مى دهند.

۵ _ و نجابت خود را حفظ مى نمايند.

۶ _ آنها فقط با همسران خود، يا کسانى که رسما ً به آنها تعلق دارند، رابطه جنسى دارند؛ آنها مورد سرزنش قرار نمى گيرند.

۷ _ کسانى که از اين حدود تجاوز کنند از ستمکارانند.

۸ _ هنگامى که امانتى به آنها سپرده شود و نيز به هر توافقى که برسند، قابل اعتماد هستند.

۹ _ آنها دعاى ارتباطى(نماز) خود را بطور منظم بجا مى آورند.

۱۰ _ چنين هستند وارثان.

۱۱ _ آنها بهشت را به ارث خواهند برد، جايى که در آن جاودان مى مانند.

۱۲ _ ما انسان را از نوعى گل مخصوص آفريديم.

۱۳ _ بعد از آن، او را از قطره اى کوچک بوجود آورديم، که در داخل محفظه اى کاملا ً محفوظ قرار گرفته است.

۱۴ _ سپس ما آن قطره را به (نطفه) معلق تبديل کرديم و بعد (نطفه) معلق را به تکه (جنين) توسعه داديم، سپس از تکه (جنين) استخوان ها را آفريديم، آنگاه استخوان ها را با گوشت پوشانديم. ما اينچنين مخلوقى جديد بوجود مى آوريم. خجسته ترين خداست، بهترين خالق.

۱۵ _ سپس بعد از آن ميميريد.

۱۶ _ آنگاه، در روز قيامت برانگيخته خواهيد شد.

۱۷ _ ما بالاى سرتان هفت جهان را به طبقات آفريديم و ما هرگز از هيچ موجودى در آنها غافل نيستيم.

۱۸ _ ما از آسمان، آب را به مقدار دقيق فرو فرستاديم، سپس آن را در زمين ذخيره مى کنيم. مسلما ً، ما مى توانيم بگذاريم که آن از دست برود.

۱۹ _ با آن، براى شما باغ هايى از نخل هاى خرما، انگو، انواع و اقسام ميوه ها و غذاهاى گوناگون توليد مى کنيم.

۲۰ _ همچنين، درخت بومى سينا که براى مصرف کنندگان روغن و چاشنى توليد مى کند.

۲۱ _ و در چارپايان براى شما درس عبرتى است. ما اجازه مى دهيم تا از شکم آنها (شير) بنوشيد و از آنها استفاده هاى ديگرى هم مى بريد و بعضى از آنها را براى غذا استفاده مى کنيد.

۲۲ _ شما بر روى آنها و برکشتى ها، سوار مى شويد.

۲۳ _ ما نوح را نزد مردمش فرستاديم، که مى گفت، "اى مردم من خدا را پرستش کنيد. خداى ديگرى در کنار او نداريد. آيا نمى خواهيد پرهيزگار باشيد"

۲۴ _ در ميان مردمش پيشوايانى که باور نکردند گفتند، "اين جز بشرى مانند شما نيست، که مى خواهد در بين شما مقامى کسب کند. اگر خدا مى خواست، مى توانست فرشتگان را پايين بفرستيد. ما هرگز چنين چيزى از اجدادمان نشنيديم.

۲۵ _ "او فقط مردى است که ديوانه شده است. فقط براى مدتى به او بى اعتنايى کنيد."

۲۶ _ او گفت، "پروردگار من، به من پيروزى عطا کن، زيرا آنها من را باور نکردند."

۲۷ _ سپس ما به او وحى کرديم: "آن کشتى را زير نظر ما و بر طبق وحى ما بساز. هنگامى که فرمان ما برسد و هوا منقلب شود، در آن از هر نوع (حيوانات اهلى خود) جفتى قرار بده و خانواده ات را، بجز کسانى که محکوم به فنا هستند. با من به طرفدارى از کسانى که ستم کردند سخن نگو؛ آنها غرق خواهند شد.

۲۸ _ بمحض اينکه تو، همراه با کسانى که با تو هستند، در کشتى قرار گرفتيد، بگوييد، "ستايش خدا را که ما را از آن مردم پليد نجات داد."

۲۹ _ "و بگو، "پروردگار من، بگذار در محل پر برکتى پياده شوم؛ تو بهترين نجات دهنده هستى."

۳۰ _ اين ها بايد برايتان مدرک هاى کافى باشند. ما مسلما ً شما را امتحان خواهيم کرد.

۳۱ _ پس از آن، ما نسل ديگرى بعد از آنها قرار داديم.

۳۲ _ ما از ميان آنها رسولى برايشان فرستاديم، که مى گفت، "خدا را پرستش کنيد. خداى ديگرى در کنار او نداريد آيا نمى خواهيد پرهيزگار باشيد"

۳۳ _ در ميان مردمش رهبرانى که ايمان نياوردند و هدف آخرت را تکذيب کردند- اگر چه در اين دنيا برايشان سخاوتمندانه روزى فراهم کرديم- گفتند، "اين جز بشرى مانند شما نيست. او از آنچه شما مى خوريد مى خورد و مانند شما مى آشامد.

۳۴ _ "اگر شما از بشرى مانند خودتان اطاعت کنيد، در اينصورت واقعا ً بازنده هستيد.

۳۵ _ "آيا او به شما وعده مى دهد که پس از اينکه مرديد و به خاک و استخوان تبديل شديد، دوباره بيرون خواهيد آمد

۳۶ _ غير ممکن است، واقعا ً آنچه به شما وعده داده شده غير ممکن است.

۳۷ _ "ما فقط در اين دنيا زندگى مى کنيم_ ما زندگى مى کنيم و ميميريم_ و هرگز برانگيخته نخواهيم شد.

۳۸ _ "او فقط مردى است که دروغ ساخته و آنها را به خدا نسبت داده است. ما هرگز به او ايمان نخواهيم آورد."

۳۹ _ او گفت، "پروردگار من، به من پيروزى عطا کن، زيرا آنها من را باور نکرده اند."

۴۰ _ او گفت، "آنها به زودى پشيمان خواهند شد."

۴۱ _ عذاب منصفانه به آنها اصابت کرد و بدين ترتيب، ما آنها را به خرابه ها تبديل کرديم. مردم پليد به هلاکت رسيدند.

۴۲ _ پس از آن، ما نسل ديگرى بعد از آنها قرار داديم.

۴۳ _ هيچ جامعه اى نمى تواند سرنوشت از پيش تعيين شده خود را به جلو يا به عقب بياندازد.

۴۴ _ سپس ما رسولان خود را پى در پى فرستاديم. هر وقت رسولى نزد جامعه خود رفت، به او ايمان نياوردند. در نتيجه، ما آنها را يکى پس از ديگرى نابود کرديم و از آنها تاريخ ساختيم. مردمى که ايمان نياوردند به هلاکت رسيده اند.

۴۵ _ سپس ما موسى و برادرش هارون را با آيات و خود و مدرکى شگرف فرستاديم.

۴۶ _ نزد فرعون و دربايانش، اما آنها متکبر شدند. آنها مردمى ظالم بودند.

۴۷ _ آنان گفتند، "آيا ما به آن دو مردى ايمان بياوريم که قوم آنان بردگان ما هستند"

۴۸ _ آنها هر دو را تکذيب کردند و در نتيجه، نابود شدند.

۴۹ _ ما به موسى کتاب آسمانى داديم، باشد که هدايت شوند.

۵۰ _ ما پسر مريم و مادر او را نشانه اى قرار داديم و در جاى بلند مسطحى، با غذا و نوشيدنى به آنها پناه داديم.

۵۱ _ شما اى رسولان، از روزى هاى خوب بخوريد و پرهيزگارانه عمل کنيد. من از هر کارى که مى کنيد بخوبى آگاه هستم.

۵۲ _ چنين است جماعت شما_ يک جماعت_ و من پروردگار شما هستم؛ به هيبت و حرمت من ارج نهيد.

۵۳ _ ولى آنها خود را به فرقه هاى مخالف تقسيم کردند؛ هر فرقه به آنچه که دارد دلخوش کرده است.

۵۴ _ بنابراين، فقط براى مدتى آنها را در سردرگمى خود باقى بگذار.

۵۵ _ آيا فکر مى کنند، که چون به آنها پول و فرزند داديم،

۵۶ _ بايد برايشان نعمت بباريم حقيقتا ً که هيچ نمى دانند.

۵۷ _ مطمئنا ً کسانى که از هيبت و حرمت پروردگارشان آگاه هستند،

۵۸ _ و به آيات پروردگار خود ايمان دارند.

۵۹ _ و هرگز هيچ معبودى در کنار پروردگارشان قرار نمى دهند،

۶۰ _ همانطور که صدقه هاى خود را مى دهند دل هايشان پر از عشق و احترام است. زيرا تشخيص مى دهند که نزد پروردگارشان احضار خواهند شد،

۶۱ _ آنان در کار خير پيشقدم اند؛ آنان در اين کارها رقابت مى کنند.

۶۲ _ ما هرگز به هيچ نفسى بيش از تواناييش تحميل نمى کنيم. و ما پرونده اى داريم که حقيقت را بيان مى کند. هيچ کس از بى عدالتى رنج نخواهد برد.

۶۳ _ چون فکرشان از اين (قرآن) غافل است، کارهايى انجام مى دهند که با اين مطابقت ندارد؛ اعمال آنها پليد است.

۶۴ سپس، هنگامى که رهبرانشان را با عذاب مجازات کرديم، شکايت مى کنند.

۶۵ _ اکنون شکايت نکنيد؛ شما تمام کمک هاى ما را رد کرده ايد.

۶۶ _ مدرک هاى من به شما ارائه شده است، اما شما رو برگردانديد.

۶۷ _ شما متکبرتر از آن بوديد که آنها را بپذيريد و مسلما ً آنها را ناديده گرفتيد.

۶۸ _ چرا آنها درباره اين کتاب آسمانى نمى انديشند آيا درک نمى کنند که آنها چيزى دريافت کرده اند که هرگز اجدادشان به آن دست نيافتند

۶۹ _ آيا آنها رسولشان را تشخيص نداده اند به اين دليل است که به او اعتناء نمى کنند

۷۰ _ آيا تصميم گرفته اند که او ديوانه است براستى که، او حقيقت را برايشان آورده است ولى اکثر آنها از حقيقت متنفرند.

۷۱ _ در واقع، اگر حقيقت با خواسته هايشان مطابفت مى کرد، در آسمان ها و زمين هرج و مرج مى شد؛ و همه چيز آنها به فساد کشيده مى شد. ما مدرکشان را به آنها داده ايم، اما آنها نسبت به مدرک خود بى اعتناء هستند.

۷۲ _ آيا از آنها مزدى مى خواهي مزد پروردگار تو بسيار بهتر است. او بهترين روزى دهنده است.

۷۳ _ بدون شک، تو آنها را به راهى مستقيم دعوت مى کنى.

۷۴ _ کسانى که به آخرت ايمان ندارند مطمئنا ً از راه راست منحرف خواهند شد.

۷۵ _ حتى هنگامى که ما باران رحمت بر آنها بارانديم و مشکلاتشان را برطرف کرديم، در سرکشى عميق ترى فرو رفتند و کورکورانه به اشتباهات خود ادامه دادند.

۷۶ _ حتى هنگامى که آنها را به عذاب گرفتار کرديم، هرگز به پروردگارشان رو نياوردند که در خواست کنند.

۷۷ _ بعد از آن، هنگامى که ما آنها را با عذاب مجازات کرديم که سزاوار آن بودند، متعجب شدند.

۷۸ _ او يکتايى است که به شما شنوايى، بينايى و فکر عطا کرد. شما بندرت شکر گذار هستيد.

۷۹ _ او يکتايى است که شما را در زمين مستقر کرد و شما در نزد او احضار خواهيد شد.

۸۰ _ او يکتايى که زندگى و مرگ را تحت کنترل دارد و اوست که شب و روز را به نوبت مى گرداند. آيا نمى فهميد

۸۱ _ آنها آنچه که اجدادشان گفتند، تکرار کردند.

۸۲ _ آنها گفتند، "پس از اينکه بميريم و خاک و استخوان شويم، آيا دوباره برانگيخته خواهيم شد

۸۳ _ چنين وعده هايى در گذشته به ما و والدين ما داده شده بود. اين ها چيزى جز افسانه هاى قديمى نيست.

۸۴ _ بگو، "زمين و هر کس که در آن است، متعلق به کيست، اگر مى دانيد"

۸۵ _ آنها خواهند گفت، "متعلق به خداست" بگو. "پس چرا توجه نمى کنيد"

۸۶ _ بگو، "چه کسى پروردگار هفت جهان است؛ پروردگار عرش عظيم"

۸۷ _ آنها خواهند گفت، "خدا." بگو، "پس چرا پرهيزگار نمى شويد"

۸۸ _ بگو، "فرمانروايى همه چيز در دست کيست و او تنها کسى است که مى تواند کمک کند، اما به کمک احتياجى ندارد، اگر مى دانيد."

۸۹ _ آنها خواهند گفت، "خدا." بگو، "پس کجا اشتباه کرديد"

۹۰ _ ما حقيقت را به آنها داده ايم، در حاليکه آنها دروغگو هستند.

۹۱ _ خدا نه هرگز پسرى داشته و نه هرگز خداى ديگرى در کنار او بوده است. در غير اينصورت هر خدايى با مخلوقات خود اعلام استقلال مى کرد و آنها براى حکمرانى با يکديگر رقابت مى کردند. تجليل خدا را؛ که بسيار بالاتر از ادعاهايشان است.

۹۲ _ داناى تمام نهان و آشکار؛ اوست بلند مرتبه، بسيار بالاتر از اينکه شريکى داشته باشد.

۹۳ _ بگو، "پروردگار من، چه (عذابى را) که آنها بدان دچار شده اند به من نشان دهى (يا ندهى)،

۹۴ _ پروردگار من، نگذار تا من يکى از مردم ستمکار باشم.

۹۵ _ براى ما کار آسانى است تا (عذابى را) که برايشان اختصاص داديم، به تو نشان دهيم.

۹۶ _ بنابراين، کارهاى پليدشان را با خوبى جواب بده؛ ما از ادعاهايشان کاملا ً آگاه هستيم.

۹۷ _ بگو، "پروردگار من، من از وسوسه هاى شياطين به تو پناه مى برم.

۹۸ _ "و به تو پناه مى برم، پروردگار من، تا مبادا آنها به من نزديک شوند."

۹۹ _ هنگامى که مرگ يکى از آنها فرا رسد، مى گويد، "پروردگار من، من را باز گردان.

۱۰۰_ "که بعد از آن در آنچه باقى گذاشتم، پرهيزگارانه عمل خواهم کرد." حقيقت ندارد. اين ادعاى دروغى است که او مى سازد. حايلى نفس او را تا روز رستاخيز از اين دنيا جدا خواهد کرد.

۱۰۱_ هنگامى که شيپور دميده شود، در آن روز نه نسبتى بين شان وجود خواهد داشت و نه براى يکديگر اهميتى قائل خواهند بود.

۱۰۲_ و اما کسانى که وزنشان سنگين است، از برندگان خواهند بود.

۱۰۳_ آنان که وزنشان سبک است کسانى هستند که نفس خود را باختند؛ آنها تا ابد در دوزخ مى مانند.

۱۰۴_ آتش، چهره هايشان را در بر خواهد گرفت و آنها با بدبختى در آن بس مى برند.

۱۰۵_ آيا آيات من براى شما خوانده نمى شد و شما مرتب آنها را تکذيب مى کرديد

۱۰۶_ آنها خواهند گفت، "پروردگار ما، پليدى ما بر ما غلبه کرد و ما مردمى گمراه بوديم.

۱۰۷_ "پروردگار ما، ما را از اينجا خارج کن، اگر دوباره (به روش قديمى خود) باز گرديم، پس واقعا ً پليد هستيم."

۱۰۸_ او خواهد گفت، "با ذلت و خوارى در آن بسر بريد و با من صحبت نکنيد."

۱۰۹_ "عده اى از بندگان من مدام مى گفتند، پروردگار ما، ما ايمان آورده ايم، پس ما را ببخش و بر ما رحمت ببار. از همه مهربان ها تو مهربان ترينى.

۱۱۰_ "اما شما آنها را دست مى انداختيد و مسخره مى کرديد، تا جايى که من را فراموش کرديد. شما به آنها مى خنديديد.

۱۱۱_ "من امروز پاراش آنها را بخاطر صبر و استقامتشان، با پيروز کردن آنها، داده ام."

۱۱۲_ او گفت، "چه مدت در زمين بوده ايد چند سال"

۱۱۳_ آنها گفتند، "يک روز يا قسمتى از روز بوده ايم. از کسانى که شمردند سئوال کن."

۱۱۴_ او گفت، "در واقع، شما بجز مدت کوتاهى نمانديد، اگر فقط مى دانستيد."

۱۱۵_ "آيا فکر کرديد که ما شما را بيهوده آفريديم؛ و شما نزد ما باز گردانده نمى شويد"

۱۱۶_ خداست بلند مرتبه ترين، فرمانرواى حقيقى. هيچ خداى ديگرى در کنار او نيست؛ پروردگار بسيار ارجمند، صاحب تمام اختيارات.

۱۱۷_ هر کس در کنار خدا خداى ديگرى را بدون هيچ مدرکى بحد پرستش برساند، حسابش با پروردگارش خواهد بود. کافران هرگز موفق نمى شوند.

۱۱۸_ بگو، "پروردگار من، بر ما بخشش و رحمت ببار. از همه مهربان ها تو مهربان ترينى."